HR, 12-08-2011, nr. 10/03625

Door Gerechtshof Amsterdam is op 18 maart 2010 uitspraak gedaan in de zaak met kenmerk P04/03617. Tegen deze uitspraak is beroep in cassatie ingesteld bij uw Raad en geregistreerd onder nummer F 10/01754. Gelet op de directe samenhang tussen het thans ingestelde cassatieberoep en het voornoemde cassatieberoep, verzoeken wij uw Raad om proceseconomische redenen deze beide zaken gezamenlijk te behandelen en/of te voegen.

Schending dan wel verkeerde toepassing van het recht en / of verzuim van vormen die nietigheid met zich brengt, doordat het Hof heeft geoordeeld dat het acht slaan op de door belanghebbende nieuw aangevoerde grieven betreffende de vast te stellen vermogens van belanghebbende in strijd is met de goede procesorde.

Het Hof overweegt onder 5.3. van de bestreden uitspraak:

Het Hof is van oordeel dat het acht slaan op de door belanghebbende aangevoerde grieven in strijd zou zijn met de goede procesorde, omdat dit een nader feitenonderzoek zou vergen. Dit oordeel is in strijd met het recht en onvoldoende gemotiveerd.

In de eerste plaats miskent het Hof met dit oordeel dat het belanghebbende blijkens vaste jurisprudentie van uw Raad in beginsel vrij staat tot en met de mondelinge behandeling zijn standpunt te wijzigen en nieuwe grieven aan te voeren. In de uitspraak van 18 maart 2010 heeft het Hof gelet op overweging 7.2. iedere beslissing ten aanzien van de vermogensbelasting aangehouden en was het onderzoek ten aanzien van de vermogensbelasting derhalve nog niet gesloten. Het onderzoek is pas gesloten aan het eind van de zitting van het Hof van 4 juni 2010. Als uitgangspunt heeft daarom te gelden dat belanghebbende nieuwe grieven kon aanvoeren tot en met de zitting van 4 juni 2010. Het enkele feit dat belanghebbende de grieven eerder had kunnen aanvoeren, is blijkens vaste jurisprudentie geen reden om een schending van de goede procesorde aan te nemen.

Ten tweede miskent het Hof dat het in zijn uitspraak een afweging had moeten maken tussen het algemeen belang van een doelmatige procesgang en de belangen van procespartijen. Het moeten houden van een nader feitenonderzoek is primair een belang van het Hof zelf.

Het Hof heeft zich ten onrechte niet uitgelaten over de vraag in hoeverre het nadere feitenonderzoek een doelmatige procesgang zou schaden, noch heeft het zich uitgelaten over in hoeverre de inspecteur geschaad zou zijn in zijn procesbelang indien het Hof acht zou slaan op de grieven van belanghebbende. Aldus is het oordeel van het Hof niet naar de eisen der wet met voldoende redenen omkleed.

Ten derde miskent het Hof dat hetgeen belanghebbende nader heeft aangevoerd met betrekking tot de berekeningen van de inspecteur, binnen de kaders van de door het Hof aan de inspecteur verstrekte opdracht valt. Belanghebbende is uitgegaan van de door het Hof vastgestelde tegoeden bij Kredietbank Luxemburg en heeft zich op het standpunt gesteld dat deze saldi vanaf 1998 moesten worden gehalveerd omdat belanghebbende vanaf dat moment ongehuwd was. Dit strookt met de door het Hof in zijn uitspraak van 18 maart 2010 geformuleerde uitgangspunten. Het Hof heeft aangenomen dat belanghebbende en zijn partner beide rekeninghouder waren bij Kredietbank Luxemburg, zo volgt uit de rechtsoverwegingen 5.1. tot en met 5.2. van de uitspraak van het Hof van 18 maart 2010. Onder 3.3. overweegt het Hof dat belanghebbende tot 1998 (dus tot en met 1997) gehuwd was. De inspecteur was bekend met het feit dat belanghebbende vanaf dat moment ongehuwd waren, hij heeft immers de tariefgroep voor ongehuwden toegepast.

Zowel civielrechtelijk als fiscaalrechtelijk moeten de saldi bij ongehuwden voor 50% aan beiden worden toegerekend. Dit vloeit voort uit de wet en is geen feit dat in het kader van de omkering van de bewijslast overtuigend zou moeten worden aangetoond door belanghebbende. Zelfs al had belanghebbende hieromtrent niets aangevoerd, dan had het Hof deze verdeling ambtshalve moeten toepassen, gelet op artikel 8:69 lid 2 Awb.

De inspecteur heeft zich ter zitting uitgelaten over de toerekening van de saldi aan beide vermeende rekeninghouders en heeft zich akkoord verklaard met de berekeningen van belanghebbende. Onder deze omstandigheden kan de inspecteur niet geschaad worden geacht in zijn verdedigingsbelang en had het Hof acht moeten slaan op de grieven van belanghebbende.

Het Hof heeft ten onrechte geen acht geslagen op de grieven van belanghebbende betreffende de door de inspecteur gemaakte berekeningen van de vermogens van belanghebbende.

De uitspraak van het Hof van 1 juli 2010 dient te worden vernietigd. Naar het oordeel van belanghebbende kan uw Raad de zaak zelf afdoen. Indien uw Raad tot de conclusie komt dat aangenomen moet worden dat belanghebbende gedurende de bestreden jaren over rekeningen bij Kredietbank Luxemburg beschikte en geen sprake is van onredelijke schattingen, dan dienen de door belanghebbende berekende vermogens zoals deze zijn opgenomen in zijn pleitnotitie van 4 juni 2010 gevolgd te worden, aangezien de inspecteur zich hiermee akkoord heeft verklaard (in gulden en euro):

Hierop dienen vervolgens nog de belastingvrije sommen in mindering te worden gebracht.

Dit impliceert eveneens dat indien en voor zover de vastgestelde vergrijpboeten door uw Raad in stand worden gelaten, deze aanpassing behoeven.

Tot slot verzoeken wij uw Raad de Minister van Financiën te veroordelen in het vergoeden van het griffierecht en de kosten van het hoger beroep en dit beroep in cassatie.