CRvB, 28-06-2005, nr. 03/1875NABW

Namens appellante heeft mr. D.H. Stibbe, advocaat te Amsterdam, hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 6 maart 2003, reg. nr. 02/2244 NABW.

Gedaagde heeft een verweerschrift ingediend.

Het geding is behandeld ter zitting van 5 april 2005. Appellante is verschenen, bijgestaan door mr. Stibbe. Gedaagde heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. L.M. Mulder, werkzaam bij de gemeente Amsterdam.

De Raad gaat, gelet op de gedingstukken en het verhandelde ter zitting, uit van de volgende feiten en omstandigheden.

Appellante ontving van 16 februari 1988 tot en met 30 november 1996 een uitkering ingevolge de Algemene Bijstandswet (ABW) naar de norm voor een één-oudergezin.

Met ingang van 1 december 1996 is de uitkering omgezet in een uitkering ingevolge de Algemene bijstandswet (Abw) naar de norm voor een alleenstaande ouder.

Naar aanleiding van een anonieme tip dat appellante zou samenwonen met [naam partner] heeft de Sociale Recherche van de gemeente Amsterdam een onderzoek ingesteld naar de rechtmatigheid van de aan appellante verleende uitkering. In het kader van dat onderzoek, waarvan de bevindingen zijn neergelegd in een rapport van 5 december 2000, is onder meer dossieronderzoek verricht en zijn enkele getuigen gehoord. Tevens zijn verklaringen van appellante opgenomen.

Bij besluit van 11 april 2001 heeft gedaagde onder meer de uitkering van appellante over de periode van 1 april 1996 tot en met 30 juni 2000 herzien (lees: ingetrokken) op de grond dat appellante, zonder daarvan aan gedaagde mededeling te hebben gedaan, vanaf 16 februari 1988 een gezamenlijke huishouding voert met [naam partner], die over voldoende middelen beschikt om in de noodzakelijke kosten van het bestaan van het hele gezin te voorzien. Tevens heeft gedaagde de over die periode gemaakte kosten van bijstand tot een bedrag van f 115.385,16 van appellante teruggevorderd.

Bij besluit van 26 maart 2002 heeft gedaagde het tegen het besluit van 11 april 2001 gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het tegen het besluit van 26 maart 2002 ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Appellante heeft zich in hoger beroep gemotiveerd tegen de aangevallen uitspraak gekeerd.

De Raad komt tot de volgende beoordeling.

Vooraf

De Raad stelt voorop dat hij ervan heeft afgezien [naam partner] ter zitting als getuige te horen, omdat appellante bij de mededeling dat zij [naam partner] als zodanig wenste te horen, niet de in artikel 8:60, vierde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) voorgeschreven termijn in acht heeft genomen. Evenmin heeft de Raad de door appellante op 1 april 2005 ingediende stukken bij zijn beoordeling betrokken, omdat bij de indiening de in artikel 8:58 van de Awb gestelde termijn is overschreden.

Het tijdvak van 1 april 1996 tot 1 december 1996

Ingevolge artikel 5a, tweede lid, van de ABW kan slechts sprake zijn van een gezamenlijke huishouding, indien twee ongehuwde personen gezamenlijk voorzien in huisvesting en bovendien beiden een bijdrage leveren in de kosten van de huishouding dan wel op andere wijze in elkaars verzorging voorzien.

De Raad is van oordeel dat de onderzoeksbevindingen van de Sociale Recherche een toereikende grondslag bieden voor de conclusie dat appellante en [naam partner] gedurende het hier aan de orde zijnde tijdvak gezamenlijk in hun huisvesting voorzagen. Uit de verklaringen van de gehoorde buurtbewoners komt eenduidig naar voren dat op het adres van appellante, [adres] te [woonplaats], appellante, [naam partner] en twee dochters wonen. Naar het oordeel van de Raad zijn buurtbewoners in het algemeen in staat te beoordelen wie de bewoners van een bepaald huis in de buurt zijn. De Raad ziet geen reden in het onderhavige geval anders te oordelen.

Naar het oordeel van de Raad biedt het rapport van de Sociale Recherche evenwel geen toereikende grondslag voor de conclusie dat gedurende dit tijdvak ook aan het tweede criterium van artikel 5a, tweede lid, van de ABW - dat van de wederzijdse zorg - werd voldaan. De verklaringen van de buurtbewoners omtrent het uitgavenpatroon van appellante en [naam partner] (het bezit van een of meer paarden en van twee auto’s) kunnen niet worden gerelateerd aan het hier aan de orde zijnde tijdvak, terwijl de stukken ook anderszins geen basis bieden om te oordelen dat wel werd voldaan aan het vereiste dat beiden een bijdrage in de kosten van de huishouding leverden dan wel op andere wijze in elkaars verzorging voorzagen.

Hieruit volgt dat gedaagde zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat appellante en [naam partner] in het tijdvak van

De Centrale Raad van Beroep,

Recht doende:

Vernietigt de aangevallen uitspraak;

Verklaart het beroep gegrond;

Vernietigt het besluit van 26 maart 2002;

Bepaalt dat gedaagde met inachtneming van deze uitspraak een nieuw besluit op bezwaar neemt;

Veroordeelt gedaagde in de proceskosten van appellante tot een bedrag van € 1.288,--, te betalen door de gemeente Amsterdam aan de griffier van de Raad;

Bepaalt dat de gemeente Amsterdam het door appellante betaalde griffierecht van in totaal € 116,-- vergoedt.

Aldus gewezen door mr. drs. Th.G.M. Simons als voorzitter en mr. J.M.A. van der Kolk-Severijns en mr. J.N.A. Bootsma als leden, in tegenwoordigheid van M. Pijper als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 28 juni 2005.

(get.) Th.G.M. Simons.

(get.) M. Pijper.

Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de datum van verzending beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden (Postbus 20303, 2500 EH