6.3.5.1 Algemeen

In hoofdstuk 5 is besproken dat het in sommige gevallen niet goed mogelijk is om bestaande nationale uitvoeringsorganen aan te wijzen die (deels) met de uitvoering van een Europese subsidieregeling zijn belast.1 Als voorbeelden werden genoemd de Comités van Toezicht die in het kader van ELFPO, het Europees Visserijfonds en de structuurfondsen moeten worden opgericht per uit te voeren OP en de plaatselijke en lokale groepen die in het kader van het ELFPO en het Europees Visserijfonds moeten worden aangewezen. In hoofdstuk 5 is geconcludeerd dat het daarbij niet om Europese, maar nationale organen gaat. Hoewel zij met name toezichthoudende en adviserende functies uitoefenen — en dus niet zijn belast met de verstrekking van de Europese subsidies2 — is de vraag of zij naar Nederlands recht kwalificeren als bestuursorganen in de zin van de Awb, toch relevant. Allereerst is het mogelijk dat zij nog andere beslissingen nemen die als Awb-besluit zouden kunnen worden gekwalificeerd. Ten tweede zouden voormelde nationale uitvoeringsorganen in dat geval zijn onderworpen aan de beginselen van behoorlijk bestuur.3 Ten derde zou de Awb van toepassing zijn op door hen uitgeoefende adviserende, toezichthoudende en goedkeurende taken. Ten slotte zouden, voor zover deze organen kwalificeren als a-organen, op hun feitelijk of privaatrechtelijk handelen de regels van hoofdstuk 3 van de Awb van toepassing zijn.

In deze paragraaf wordt achtereenvolgens ingegaan op de status van het Comité van Toezicht en de plaatselijke en lokale groepen in het Nederlandse recht.