Rb. Arnhem, 06-10-2004, nr. 05/052232-04, nr. 05/090175-04

(een)

geheel/gedeeltelijk ontklede minderjarige(n) die kennelijk de leeftijd

van achttien jaar nog niet heeft/hebben bereikt, die op een dusdanige wijze

poseert/poseren dat diens/hun geslachtsdeel nadrukkelijk in beeld wordt

gebracht, welke wijze van poseren kennelijk bedoeld is om seksuele prikkeling

te wekken en/of uit minderjarigen die seksuele handelingen (met elkaar)

verrichten/plegen;

3.

hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 1 januari

2004 tot en met 28 maart 2004 te Huissen, gemeente Lingewaard, en/of Wezep,

gemeente Oldebroek, in elk geval in Nederland, buiten echt ontuchtige

handelingen die (mede) bestonden uit het seksueel binnendringen van het

lichaam, heeft gepleegd met [M.] [slachtoffer], geboren op 3 september 1988, die

toen de leeftijd van twaalf jaren maar nog niet die van zestien jaren had

bereikt, welke ontuchtige handelingen bestonden uit het brengen/duwen van

zijn, verdachtes, penis in de mond van [slachtoffer] en/of het aftrekken van die

[slachtoffer] en/of het in de mond nemen door verdachte van de penis van die [slachtoffer] en/of het door die [slachtoffer] laten aftrekken van hem, verdachte, en/of het door verdachte (tong)zoenen met die [slachtoffer];

althans, indien het vorenstaande onder 3 niet tot een veroordeling leidt:

hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 1 januari 2004

tot en met 28 maart 2004 te Huissen, gemeente Lingewaard, en/of Wezep,

gemeente Oldebroek, in elk geval in Nederland, ontucht heeft gepleegd met de aan zijn zorg en/of opleiding en/of waakzaamheid toevertrouwde minderjarige [M.] [slachtoffer], geboren op 3 september 1988, hierin bestaande dat hij, verdachte zijn penis in de mond van [slachtoffer] heeft gebracht en/of geduwd en/of dat hij, verdachte, de penis van die [slachtoffer] in de mond heeft genomen en/of dat hij, verdachte, die [slachtoffer] heeft afgetrokken en/of dat die [slachtoffer] hem, verdachte, heeft afgetrokken en/of dat hij die [slachtoffer] heeft ge(tong)zoend;

4.

hij in of omstreeks de periode van 1 juli 2003 tot en met 28 maart 2004 te

Huissen, gemeente Lingewaard, en/of Wezep, gemeente Oldebroek, in elk geval

in Nederland met [M.] [slachtoffer], geboren op 3 september 1988, die toen de

leeftijd van zestien jaren nog niet had bereikt, buiten echt (telkens) (een)

ontuchtige handeling(en) heeft gepleegd, bestaande (telkens) hierin dat

verdachte opzettelijk ontuchtig met voornoemde [slachtoffer] (een) seksueel geladen

en/of prikkelend(e) chatgesprekken heeft gevoerd, waardoor verdachte en die

[slachtoffer] elkaar seksueel hebben opgewonden en/of die [slachtoffer] zich op verzoek van hem, verdachte, heeft uitgekleed en/of zich (vervolgens) middels een webcamera naakt en/of seksueel opgewonden heeft getoond aan hem, verdachte, en/of die [slachtoffer] zichzelf (vervolgens) heeft afgetrokken;

althans, indien het vorenstaande onder 4 niet tot een veroordeling leidt:

hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 1 juli 2003

tot en met 28 maart 2004 te Huissen, gemeente Lingewaard en/of Wezep,

gemeente Oldebroek, in elk geval in Nederland, door misleiding de

minderjarige [M.] [slachtoffer], geboren op 3 september 1988, wiens

minderjarigheid verdachte kent of redelijkerwijs moest vermoeden, (telkens)

opzettelijk heeft bewogen (een) ontuchtige handeling(en) met hem, verdachte

te plegen of (een) zodanige handeling(en) van hem, verdachte, te dulden,

bestaande voormelde ontuchtige handeling(en) (telkens) hierin dat verdachte met voornoemde [slachtoffer] (een) seksueel geladen en/of prikkelend(e) chatgesprekken heeft gevoerd, waardoor verdachte en die [slachtoffer] elkaar seksueel hebben opgewonden en/of die [slachtoffer] zich op verzoek van hem, verdachte, heeft uitgekleed en/of zich (vervolgens) middels een webcamera naakt en/of seksueel opgewonden heeft getoond aan hem, verdachte, en/of die [slachtoffer] zichzelf (vervolgens) heeft afgetrokken;

5.

hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 21 maart 2004

tot en met 28 maart 2004 te Huissen en/of te Arnhem G. [slachtoffer] (telkens) heeft

bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, althans met zware

mishandeling, hierin bestaande dat verdachte voornoemde [slachtoffer] dreigend (onder meer) de woorden heeft toegevoegd: "Het is zeker gezellig, he? Je dagen zijn geteld, jongen!", althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking;

parketnummer 05/052232-04

hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 01 mei 1993 tot

en met en 07 september 1993 te Arnhem en/of te Doornenburg,

met F.J.N. [slachtoffer], geboren op 8 september 1977, die toen de leeftijd van

zestien jaren nog niet had bereikt, buiten echt ontuchtige handelingen heeft

gepleegd, bestaande in het (telkens) opzettelijk ontuchtig betasten en/of

vastpakken en/of wrijven over het geslachtsdeel van de voornoemde [slachtoffer] en/of het door verdachte aftrekken van voornoemde [slachtoffer] en/of het door die [slachtoffer] aftrekken van verdachte en/of het brengen en/of duwen van de penis van die [slachtoffer] in de mond van de verdachte;

5.

hij in de periode van 21 maart 2004

tot en met 28 maart 2004 te Arnhem G. [slachtoffer] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht hierin bestaande dat verdachte voornoemde [slachtoffer] dreigend de woorden heeft toegevoegd: Je dagen zijn geteld, jongen!";

parketnummer 05/052232-04

hij op tijdstippen in de periode van 01 mei 1993 tot

en met en 07 september 1993 te Arnhem en te Doornenburg,

met F.J.N. [slachtoffer], geboren op 8 september 1977, die toen de leeftijd van

zestien jaren nog niet had bereikt, buiten echt ontuchtige handelingen heeft

gepleegd, bestaande in het ontuchtig betasten van het geslachtsdeel van de voornoemde [slachtoffer] en het door verdachte aftrekken van voornoemde [slachtoffer] ;

De rechtbank overweegt als volgt:

Ten aanzien van parketnummer 05/090175-04, feit 1 subsidiair:

Uit het dossier is naar voren gekomen dat het slachtoffer in de tenlastegelegde periode veelvuldig met toestemming van zijn ouders bij de verdachte logeerde. De vader van het slachtoffer heeft verklaard dat het contact met zijn zoon niet zo goed was, dat hij dacht dat verdachte een soort vaderfiguur voor zijn zoon was en dat verdachte aan zijn zoon wel de aandacht kon geven die hij hem zelf niet kon geven. Verdachte heeft verklaard het slachtoffer als zijn zoon te hebben gezien. Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen en gelet op het arrest van de Hoge Raad van 1 december 1998, NJ 1999, 181, is de rechtbank van oordeel dat het slachtoffer aan de zorg van verdachte was toevertrouwd, in de zin van artikel 249, lid 1 van het Wetboek van Strafrecht, gedurende de periodes dat het slachtoffer bij verdachte verbleef.

Uit het dossier is voorts gebleken dat verdachte en het slachtoffer in de tenlastegelegde periode seksuele handelingen met elkaar hebben gepleegd.

Ten aanzien van parketnummer 05/090175-04, feit 2 merkt de rechtbank op dat zij slechts bewezen acht de afbeeldingen die zijn opgenomen in de zich in het dossier bevindende fotomap. Van andere afbeeldingen heeft de rechtbank geen kennis kunnen nemen.

Hetgeen verdachte meer of anders is tenlastegelegd is niet bewezen. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

De beslissing dat verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan, is gegrond op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat. Voor zover meer feiten bewezen zijn verklaard, worden de bewijsmiddelen alleen gebruikt voor het feit of de feiten waarop deze betrekking hebben.

De bewijsmiddelen zullen worden uitgewerkt in die gevallen waarin de wet aanvulling van het vonnis vereist en zullen dan in een aan dit vonnis te hechten bijlage worden opgenomen.

4.

5.

6.

-

de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan;

-

de persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte, waarbij onder meer is gelet op:

-

het uittreksel uit het algemeen documentatieregister betreffende verdachte, gedateerd 7 september 2004;

-

-

de onder 5. genoemde multidisciplinaire rapportage; en

-

een voorlichtingsrapport van de (stichting) Reclassering Nederland, gedateerd 11 mei 2004, betreffende verdachte.

De rechtbank overweegt in het bijzonder het navolgende.

Verdachte heeft in de periode van 1 januari 2001 tot en met 25 november 2002 seksuele handelingen gepleegd met een aan zijn zorg toevertrouwde minderjarige jongen. Het slachtoffer, dat verlegen was en een moeilijke tijd doormaakte, logeerde in die periode veelvuldig bij verdachte en diens gezin, tijdens welke logeerpartijen het seksueel misbruik plaatsvond. Toen het slachtoffer liet blijken geen contact meer met verdachte te willen hebben, heeft verdachte het, ten einde toch contact met het slachtoffer te krijgen of te houden, zelfs doen voorkomen alsof hij aan een ernstige ziekte leed en niet lang meer te leven had. Ook is verdachte later door de straat gereden waar het slachtoffer woonde en heeft hij hem bedreigd.

Verdachte heeft zich in de periode van 1 juli 2003 tot en met 28 maart 2004, toen hij als mentor in een opvangtehuis voor jongeren werkzaam was, middels e-mail/internet tegenover één van de aldaar verblijvende minderjarige jongens voorgedaan als een meisje genaamd [naam]. Verdachte voerde chatgesprekken met het slachtoffer onder de naam [naam] en stuurde per e-mail/internet foto’s van [naam] aan het slachtoffer. Tijdens één van deze chatgesprekken heeft verdachte het slachtoffer seksueel opgewonden en heeft hij het slachtoffer verzocht om zich middels een webcamera voor hem uit te kleden. Het slachtoffer heeft zichzelf vervolgens, met een seksueel opgewonden lichaam, aan verdachte getoond en heeft zich voor die webcamera afgetrokken.

Voorts heeft verdachte in de periode van 1 mei 1993 tot en met 7 september 1993 seksuele handelingen gepleegd met een jongen die toen nog geen zestien jaar oud was en tevens was verdachte, in de periode van 1 oktober 2002 tot en met 6 april 2004, in het bezit van gegevensdragers met kinderpornografische afbeeldingen.

De rechtbank acht deze feiten zeer strafwaardig.

De rechtbank neemt het de verdachte vooral zeer kwalijk dat hij gedurende langere tijd een minderjarige, aan zijn zorg toevertrouwde, jongen heeft misbruikt.

Ook acht de rechtbank het zeer laakbaar dat verdachte, door zich voor te doen als een meisje, een minderjarige jongen verleid heeft zich seksueel opgewonden aan verdachte te tonen.

Tevens rekent de rechtbank het verdachte zwaar aan dat hij de bevrediging van zijn lusten keer op keer heeft laten prevaleren boven het besef dat minderjarigen, die worden onderworpen aan dit soort seksuele handelingen, grote psychische, lichamelijke en emotionele schade kunnen oplopen, die hun verdere ontwikkeling ernstig kan belemmeren.

Door de deskundigen is gerapporteerd dat verdachte lijdt aan een scheefgroei in zijn psychoseksuele ontwikkeling en dat de kans op herhaling niet wordt uitgesloten. Om de kans op recidive te verminderen adviseren de deskundigen dat verdachte een specifieke behandeling ondergaat gericht op zijn seksuele problematiek bij de Grote Beek te Eindhoven of bij Kaïros.

Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen oordeelt de rechtbank dat voor de afdoening van de onderhavige zaak geen andere straf in aanmerking komt dan een gevangenisstraf die deels voorwaardelijk zal zijn.

De rechtbank ziet, gelet op verdachtes persoonlijke omstandigheden, aanleiding aan de voorwaarde-lijke gevangenisstraf de bijzondere voorwaarde te verbinden dat verdachte zich zal houden aan de aanwijzingen van de reclasse-ring, ook als dat mocht inhouden het volgen van een ambulante behandeling bij de Grote Beek te Eindhoven, Kairos of een soortgelijke instelling.

De verdachte heeft zich ter terechtzitting bereid verklaard de door slachtoffer [slachtoffer] geleden immateriële schade, door het slachtoffer geschat op € 4.500,00, te vergoeden. De rechtbank ziet daarin aanleiding aan de voorwaardelijke gevangenisstraf voorts de bijzondere voorwaarde te verbinden dat verdachte binnen zes maanden na het onherroepelijk worden van dit vonnis aan het slachtoffer [slachtoffer] deze schade zal vergoeden.

De inbeslaggenomen en nog niet teruggegeven voorwer-pen zoals vermeld op de lijst van inbeslaggenomen goederen, met betrekking tot en/of met behulp waarvan het bij parketnummer 05/090175-04 onder 2 en onder 4 subsidiair tenlastegelegde en bewezenverklaarde is begaan, dienen te worden onttrok-ken aan het verkeer, aangezien het ongecon-troleerde bezit daarvan in strijd is met het algemeen belang en de wet.

6a. De beoordeling van de civiele vorde-ring(en), alsmede de

gevor-derde op-legging van de schadevergoedings-maat-regel

De benadeelde partijen hebben overeenkomstig het bepaalde in artikel 51b van het Wetboek van Strafvordering opgave gedaan van de inhoud van de vorde-ring, strekkende tot vergoeding van geleden schade.

De rechtbank zal de civiele vordering van de benadeelde partij [slachtoffer], ten aanzien van de kosten voor rechtsbijstand overeenkomstig het liquidatietarief voor civiele zaken toewijzen tot een bedrag van € 768,00 (twee punten à € 384,00).

De rechtbank zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in het deel van de vordering ter zake vergoeding van materiële schade omdat het causaal verband tussen het bewezenverklaarde en de schade en de omvang van de schade onvoldoende duidelijk is. Mogelijk kan de benadeelde partij de schade verhalen via de burgerlijke rechter.

De rechtbank acht voldoende bewezen dat de benadeelde partij [slachtoffer] door hetgeen hem is aangedaan immateriële schade heeft geleden en dat hij uit dien hoofde terecht aanspraak maakt op vergoeding van die schade. De rechtbank kan in deze strafrechtelijke procedure niet exact vaststellen welk bedrag aan vergoeding voor de geleden immateriële schade juist is. Zij is echter van oordeel dat in ieder geval een bedrag van € 5.000,00 aan schadevergoeding op zijn plaats is zodat zij dit bedrag bij wijze van voorschot zal toewijzen aan het slachtoffer. De vordering is voorzo-ver zij strekt tot vergoeding van een hoger bedrag wegens immateriële schade niet van eenvoudige aard zodat de benadeelde partij in zoverre niet-ontvankelijk is en de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht.

Voor het toewijsbare deel van de vordering geldt tevens dat de rechtbank de schadevergoe-dingsmaatregel ex art. 36f van het Wetboek van Strafrecht zal toepassen en dus verdachte de verplich-ting zal opleggen een bedrag, gelijk aan het door de rechtbank toe te wijzen schadebe-drag, aan de Staat te betalen ten behoeve van de benadeelde partij.

De rechtbank zal de benadeelde partij [slachtoffer] niet-ontvankelijk verklaren in de vordering omdat het causaal verband tussen het bewezenverklaarde en de schade niet althans onvoldoende is toegelicht/beantwoord. Mogelijk kan de benadeelde partij de schade verhalen via de burgerlijke rechter.

De rechtbank zal de benadeelde partij [slachtoffer] niet-ontvankelijk verklaren in zijn vordering. De benadeelde partij vordert schadevergoeding ter zake van een jegens hem in 1993 gepleegd strafbaar feit. Onder verwijzing naar HR 7 mei 2002, NJ 2002, 390

oordeelt de rechtbank dat de benadeelde zich, overeenkomstig het in 1993 geldende recht, als beledigde partij mondeling ter zitting had dienen te voegen. Nu de benadeelde partij dat niet heeft gedaan, is hij dan ook niet-ontvankelijk in zijn vordering.

7.