5.4.1 Opschortingsrecht en (bijzonder) verhaalsrecht met voorrang op grond van de wet

271. Bij het retentierecht dient te worden onderscheiden tussen het opschortingsrecht ten aanzien van de verplichting tot afgifte van een zaak, en het (bijzonder) verhaalsrecht met voorrang op de zaak die wordt teruggehouden. De retentor heeft een opschortingsbevoegdheid jegens zijn wederpartij, de schuldenaar. Het retentierecht, dat door de uitoefening daarvan ontstaat, kan hij mede inroepen tegen personen met een jonger recht op de zaak (art. 3:291 lid 1 BW), personen met een ouder recht op de zaak (art. 3:291 lid 2 BW)1 en andere schuldeisers van zijn schuldenaar (art. 6:53 BW).2 Op grond van de wet kan de schuldeiser zijn vordering op de zaak verhalen met voorrang boven allen tegen wie hij het retentierecht kan inroepen (art. 3:292 BW). In voorkomende gevallen kan de retentor zich verhalen op een zaak die aan een ander dan zijn schuldenaar toebehoort.3 Om zich met voorrang op de zaak te kunnen verhalen, dient hij een executoriale titel te verkrijgen en onder zichzelf executoriaal beslag te laten leggen. Eindigt het retentierecht, bijvoorbeeld omdat de zaak in de macht van de schuldenaar of de rechthebbende komt (art. 3:294 BW), dan eindigt ook het (bijzondere) verhaalsrecht met voorrang ten aanzien van de zaak.