3.4 Afsluiting

In dit hoofdstuk stond de tweede deelvraag centraal:

Met de GATT 1947 heeft een aantal landen zich gecommitteerd aan principes die in acht genomen moeten worden bij het vormgeven van de douanewaardebepalingen in hun eigen douanewetgeving. Het betrof de eerste stap naar een geharmoniseerd, internationaal geaccepteerd douanewaardestelsel. De eerste geharmoniseerde en internationaal breed geaccepteerde douanewaardebepalingen gebaseerd op de GATT 1947 werden vastgesteld in het Verdrag van Brussel die de zogenoemde BWD introduceerde. Onder de BWD werd aansluiting gezocht bij de theoretische waarde conceptie. Vooral vanuit het bedrijfsleven ontstond weerstand tegen de toepassing van de BWD, omdat het de vaststelling van arbitraire waardes in de hand zou werken. Mede om die reden ingegeven is uiteindelijk de Tokyo-overeenkomst tot stand gekomen, die, na de oprichting van de WHO, bekend staat als de CVA.

Aangezien het Verdrag van Brussel facultatieve bepalingen bevatte, hebben de EEG-lidstaten Verordening (EEG) nr. 803/68 vastgesteld om de eenvormige uitleg van de douanewaardebepalingen tussen de lidstaten te vergroten. Met de vaststelling van wat thans bekend staat als de CVA zijn de douanewaardebepalingen in Europeesrechtelijk verband vastgelegd in achtereenvolgens Verordening (EEG) 1224/80 en aanverwante verordeningen, het CDW-wetgevingspakket en het DWU-wetgevingspakket. In bijlage A is een concordantietabel opgenomen waaruit volgt in welke bepalingen de douanewaarde onder het DWU-wetgevingspakket zijn vervat en in welke bepalingen hun equivalenten zijn opgenomen onder het CDW-wetgevingspakket, Verordening (EEG) 1224/80 en aanverwante verordeningen en de CVA.