RvS, 26-05-2010, nr. 200909706/1/H3

Bij brief van 29 augustus 2008 heeft [appellante] het college van burgemeester en wethouders van Boekel verzocht met toepassing van bestuursdwang twee parkeerplaatsen ter hoogte van de Bergstraat 34 en 36 te Boekel op te heffen.

Bij brief van 4 november 2008 heeft [appellante] bezwaar gemaakt tegen het niet tijdig nemen van een beslissing op haar verzoek.

Bij brief van 4 november 2008 heeft het college het verzoek tot handhaving niet-ontvankelijk verklaard.

Bij besluit van 27 november 2008 heeft het college het bezwaar van [appellante] tegen het niet tijdig nemen van een besluit niet-ontvankelijk verklaard.

Bij uitspraak van 3 november 2009, verzonden op 6 november 2009, heeft de rechtbank 's-Hertogenbosch het door [appellante] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.

Tegen deze uitspraak heeft [appellante] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 14 december 2009, hoger beroep ingesteld. De gronden van het hoger beroep zijn aangevuld bij brief van 8 januari 2010.

Het college heeft een verweerschrift ingediend.

De Afdeling heeft de zaak ter zitting aan de orde gesteld op 12 mei 2010.

Ingevolge artikel 1:3, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) wordt onder besluit verstaan: een schriftelijke beslissing van een bestuursorgaan, inhoudende een publiekrechtelijke rechtshandeling.

Ingevolge artikel 6:2 worden voor de toepassing van wettelijke voorschriften over bezwaar en beroep met een besluit gelijkgesteld:

Bij brief van 4 november 2008 heeft het college het verzoek tot handhaving niet-ontvankelijk verklaard omdat geen wettelijk voorschrift wordt overtreden en het slechts door middel van feitelijk handelen aan het verzoek kan voldoen.

De rechtbank heeft overwogen dat [appellante] in essentie heeft verzocht om de parkeerplaatsen te doen verwijderen. De rechtbank heeft geoordeeld dat het doen verwijderen van parkeerplaatsen niet is gericht op enig rechtsgevolg, maar dat dit feitelijk handelen betreft. Daarom kan volgens de rechtbank de brief van het college van 4 november 2008 niet als een besluit in de zin van artikel 1:3, eerste lid, van de Awb worden aangemerkt. De rechtbank heeft [appellante] evenmin gevolgd in haar stelling dat sprake is van het niet tijdig nemen van een besluit als bedoeld in artikel 6:2, aanhef en onder b, van de Awb, nu het gaat om het niet tijdig reageren op een verzoek tot feitelijk handelen.

[appellante] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het college haar bezwaar tegen het niet tijdig nemen van een besluit bij brief van 27 november 2008 terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard. Een beslissing tot het verwijderen van de parkeerplaatsen dient haars inziens door middel van een verkeersbesluit te worden genomen. De brief van 4 november 2008 waarin het college heeft medegedeeld dat niet zal worden overgegaan tot het verwijderen van de parkeerplaatsen dient daarom als een als een besluit in de zin van artikel 1:3, eerste lid, van de Awb te worden aangemerkt. Voorts heeft de rechtbank volgens [appellante] ten onrechte overwogen dat zij geen bezwaar heeft gemaakt tegen het niet tijdig nemen van een besluit als bedoeld in artikel 6:2, aanhef en onder b, van de Awb.

De rechtbank heeft met juistheid overwogen dat [appellante] in haar brief van 29 augustus 2008 in essentie om verwijdering van de parkeerplaatsen verzoekt. [appellante] stelt in haar hogerberoepschrift dat zij het college heeft verzocht een verkeersbesluit tot verwijdering van de parkeerplaatsen te nemen. Het nemen van een verkeersbesluit als bedoeld in artikel 15, tweede lid, van de Wvw 1994 is echter niet vereist, omdat het verwijderen van de parkeerplaatsen niet leidt tot een beperking of uitbreiding van het aantal categorieën weggebruikers dat van de Bergstraat gebruik kan maken. Het verzoek betreft in dit geval dan ook uitsluitend feitelijk handelen. Daarom kan de brief van het college van 4 november 2008 niet als een besluit in de zin van artikel 1:3, eerste lid, van de Awb worden aangemerkt, noch als een met een besluit gelijk te stellen handeling als bedoeld in artikel 6:2, aanhef en onder a, van de Awb. De rechtbank heeft voorts, terecht en op juiste gronden artikel 6:2, aanhef en onder b, van de Awb niet van toepassing geacht.

Gelet op het voorgaande heeft de rechtbank met juistheid geoordeeld dat het college het bezwaar van [appellante] terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard.

Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.

Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State

Recht doende in naam der Koningin:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. W. Konijnenbelt, voorzitter, en mr. J.H. van Kreveld en mr. J.A. Hagen, leden, in tegenwoordigheid van mr. P.M.M. de Leeuw-van Zanten, ambtenaar van Staat.

w.g. Konijnenbelt w.g. De Leeuw-van Zanten

voorzitter ambtenaar van Staat

Uitgesproken in het openbaar op 26 mei 2010

97-591.