5.2.6 Het vrije verkeer (van diensten)

Voordat ik overga tot de bespreking van het tweede AVG-doel, het tegengaan van grondrechtelijke beperkingen voor het vrije verkeer van persoonsgegevens, wil ik voor de volledigheid kort aanstippen dat ook dit tweede doel bijdraagt aan de waarborging van minimaal één fundamentele vrijheid uit het Handvest. Het gaat om het vrije verkeer, dat is beschreven in art. 15 lid 2 Hv. Dit artikel bepaalt: “Iedere burger van de EU is vrij, in iedere lidstaat werk te zoeken, te werken, zich te vestigen en diensten te verrichten”. Nu dit in het Handvest wordt gecategoriseerd als een fundamentele vrijheid is ook het vrije verkeer een ‘vrijheid van personen’, in de zin van art. 32 AVG.1 Dit betekent dat het op grond van deze bepaling moet worden meegenomen bij de invulling daarvan.

Art. 15 lid 2 Hv is gebaseerd op art. 26, 45, 49 en 56 VWEU.2 Deze bepalingen betreffen de totstandkoming en werking van de interne markt in het algemeen en het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal in het bijzonder. Van deze vrijheden is het vrije verkeer van persoonsgegevens vermoedelijk het nauwst gerelateerd aan het vrije verkeer van diensten.3 Dit is van oorsprong een discriminatieverbod, maar is door de jaren heen verworden tot een algemeen beperkingsverbod.4 Welke relatie deze vrijheid tot de AVG heeft en hoe zij bij de invulling van de AVG-beveiligingsbepalingen zal moeten worden meegenomen, bespreek ik in de volgende paragraaf.