Rb. Noord-Holland, 10-11-2026, nr. 15/349569-25
Uitspraak 10‑11‑2026
Inhoudsindicatie
Dodelijk verkeersongeval in Zaandam. Veroordeling voor overtreding van artikel 6 Wegenverkeerswet. De verdachte heeft als bestuurder van een personenauto zich aanmerkelijk onvoorzichtig gedragen in het verkeer. De verdachte wordt veroordeeld tot een taakstraf van 240 uren en een ontzegging van de rijbevoegdheid voor de duur van 1 jaar.
Partij(en)
RECHTBANK NOORD-HOLLAND
Team Straf, zittingsplaats Haarlem
Meervoudige strafkamer
Parketnummer: 15/349569-25 (P)
Uitspraakdatum: 10 november 2026
Tegenspraak
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 27 oktober 2026 in de zaak tegen:
[verdachte] ,
geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats],
ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres [adres].
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie
mr. R. Funke Kupper en van wat de verdachte en zijn raadsvrouw, mr. A.M.T. Wezel, advocaat te Zaandam, naar voren hebben gebracht.
1. Tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
hij op of omstreeks 19 december 2025 te Zaandam, gemeente Zaanstad als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een voertuig (personenauto), daarmede rijdende over de weg, de Leeeghwaterweg, zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden door zeer, althans aanmerkelijk, onvoorzichtig en/of onoplettend
- met een niet toegestane en/of onverantwoord hoge snelheid te rijden,
- onvoldoende aandacht te hebben voor en/of onvoldoende te anticiperen op overige verkeersdeelnemers en/of de verkeerssituatie ter plaatse,
- zijn snelheid niet zodanig te regelen dat hij in staat was het door hem bestuurde motorrijtuig tot stilstand te brengen binnen de afstand waarover hij de weg kon overzien en waarover deze vrij was en/of
- ( met hoge snelheid) aan te rijden tegen en/of in botsing te komen met een overstekende hardloopster ([het slachtoffer]), waardoor een ander, te weten [het slachtoffer] werd gedood;
subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:
hij op of omstreeks 19 december 2025 te Zaandam, gemeente Zaanstad als bestuurder van een voertuig (personenauto), daarmee rijdende op de weg, de Leeghwaterweg,
- met een niet toegestane en/of onverantwoord hoge snelheid heeft gereden,
- onvoldoende aandacht heeft gehad voor en/of onvoldoende heeft geanticipeerd op overige verkeersdeelnemers en/of de verkeerssituatie ter plaatse,
- zijn snelheid niet zodanig heeft geregeld dat hij in staat was het door hem bestuurde motorrijtuig tot stilstand te brengen binnen de afstand waarover hij de weg kon overzien en waarover deze vrij was en/of
- ( met hoge snelheid) aan is gereden rijden tegen en/of in botsing is gekomen met een overstekende hardloopster ([het slachtoffer]), door welke gedraging(en) van verdachte gevaar op die weg werd veroorzaakt, althans kon worden veroorzaakt, en/of het verkeer op die weg werd gehinderd, althans kon worden gehinderd.
2. Voorvragen
De dagvaarding is geldig, de rechtbank is bevoegd kennis te nemen van de zaak, de officier van justitie is ontvankelijk en er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging.
3. Beoordeling van het bewijs
3.1
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het primair ten laste gelegde feit.
3.2
Standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft integrale vrijspraak bepleit. Op het verweer van de raadsvrouw zal hierna, voor zover van belang, worden ingegaan.
3.3
Oordeel van de rechtbank
3.3.1
Bewijsmiddelen
De rechtbank komt tot bewezenverklaring van het primair ten laste gelegde feit op grond van de bewijsmiddelen die in de bijlage bij dit vonnis zijn opgenomen.
3.3.2
Bewijsmotivering
Juridisch kader
Bij beantwoording van de vraag of sprake is van schuld in de zin van artikel 6 Wegenverkeerswet (WVW) komt het volgens vaste rechtspraak aan op het geheel van de gedragingen van de verdachte, de aard en de ernst daarvan en de overige omstandigheden van het geval. Van schuld is sprake in het geval van ten minste een aanmerkelijke mate van verwijtbare onvoorzichtigheid of onoplettendheid. Uit de ernst van de gevolgen van verkeersgedrag kan niet worden afgeleid dat sprake is van schuld in vorenbedoelde – strafrechtelijke – zin.
Feiten en omstandigheden
De rechtbank stelt op grond van de bewijsmiddelen het volgende vast.
Op 19 december 2025 heeft omstreeks 07.26 uur een verkeersongeval plaatsgevonden op de Leeghwaterweg in Zaandam. De verdachte reed als bestuurder van een personenauto op de Leeghwaterweg, komende uit de richting van het Guishof. De Leeghwaterweg is een voorrangsweg, waar op het moment van het verkeersongeval de straatverlichting brandde en het zicht niet werd belemmerd. Langs de Leeghwaterweg is met een verkeersbord aangegeven dat de maximumsnelheid 50 kilometer per uur bedraagt. Op de kruising met de Diederik Sonoyweg is een oversteekplaats. De Leeghwaterweg maakt hier een flauwe bocht. Op de Leeghwaterweg, vlak voor de oversteekplaats, staan waarschuwingsborden waarmee wordt aangeduid dat verkeersdeelnemers een voetgangers- en (brom)fietsersoversteekplaats naderen. Ter hoogte van de oversteekplaats is de rijbaan verdeeld door middel van een verhoogde middengeleider. De oversteekplaats is voorzien van kanalisatiestrepen.
Het slachtoffer [het slachtoffer] (hierna: het slachtoffer) liep hard over de Diederik Sonoyweg in Zaandam, komende uit de richting van de firma Pepsico. Zij stak de oversteekplaats van de Leeghwaterweg over. De verdachte is met zijn auto tegen het slachtoffer aangereden als gevolg waarvan zij ter plaatse is overleden.
De verdachte heeft verklaard dat hij bekend was met de maximumsnelheid op de Leeghwaterweg en de verkeerssituatie bij de oversteekplaats. Hij rijdt hier 5 dagen per week en vindt de overzichtelijkheid bij de oversteekplaats waardeloos. De verdachte heeft direct na het ongeval tegen de politie verklaard dat hij 70 à 80 kilometer per uur reed. Ook ter terechtzitting heeft hij verklaard dat hij voorafgaand aan het ongeval te hard heeft gereden.
De forensische opsporing heeft aan de hand van camerabeelden een berekening gemaakt van de snelheid waarmee de verdachte reed. De uitkomst daarvan is passend bij een indicatieve gemiddelde snelheid van 103,8 kilometer per uur, die werd berekend over een traject van 52,78 meter en welke eindigde 17 meter voor het botspunt. Hoewel de rechtbank hierbij rekening houdt met het gegeven dat de berekening geen exacte snelheidsberekening is, maar een indicatieve en daar geen nauwkeurigheid aan kan worden toegekend, stelt de rechtbank aan de hand van deze uitkomst wel vast dat de verdachte in ieder geval aanzienlijk harder heeft gereden dan de toegestane maximumsnelheid van 50 kilometer per uur. Dit wordt ook bevestigd door de verklaringen van de verdachte.
Oordeel van de rechtbank
De rechtbank acht het primair ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen. De rechtbank overweegt daartoe het volgende.
Het besturen van een auto vereist een voortdurende verplichting tot voorzichtigheid en oplettendheid bij de bestuurder. Ook is het aan de bestuurder om te anticiperen op wat er kan komen of wat er – ook onverwachts – kan gebeuren. De verdachte is hierin ernstig tekortgeschoten. De verdachte heeft immers met een aanzienlijk hogere snelheid gereden dan was toegestaan. Gezien de omstandigheden ter plaatse heeft de verdachte daarmee een onaanvaardbaar risico genomen. De rechtbank neemt bij dit oordeel in aanmerking dat de verdachte niet alleen met een onverantwoord hoge snelheid heeft gereden, maar dat hij dit heeft gedaan terwijl het donker was en meerdere (kwetsbare) verkeersdeelnemers, waaronder het slachtoffer, aanwezig waren. Gelet op de locatie ter plaatse – een oversteekplaats waar door middel van waarschuwingsborden voor werd gewaarschuwd, met daartussen een middengeleider en een flauwe bocht in de weg – was bovendien extra voorzichtigheid van de verdachte geboden. Dit geldt nog meer nu de verdachte bekend was met de verkeerssituatie en hij de overzichtelijkheid van deze verkeersituatie zelf als waardeloos omschrijft.
Gelet op deze omstandigheden is de rechtbank van oordeel dat sprake is van aanmerkelijk onvoorzichtig rijgedrag van de verdachte in de zin van artikel 6 WVW, zodat de verdachte schuld heeft aan het door hem veroorzaakte verkeersongeval. Dit rijgedrag van de verdachte heeft geleid tot de dood van het slachtoffer.
3.4
Bewezenverklaring
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het primair ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat
hij op 19 december 2025 te Zaandam, gemeente Zaanstad als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een voertuig (personenauto), daarmede rijdende over de weg, de Leeghwaterweg, zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden door aanmerkelijk onvoorzichtig
- met een niet toegestane en onverantwoord hoge snelheid te rijden,
- onvoldoende aandacht te hebben voor en onvoldoende te anticiperen op overige verkeersdeelnemers en de verkeerssituatie ter plaatse,
- zijn snelheid niet zodanig te regelen dat hij in staat was het door hem bestuurde motorrijtuig tot stilstand te brengen binnen de afstand waarover hij de weg kon overzien en waarover deze vrij was en
- met hoge snelheid in botsing te komen met een overstekende hardloopster ([het slachtoffer]), waardoor een ander, te weten [het slachtoffer] werd gedood.
De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd. Blijkens het verhandelde op de terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in zijn verdediging.
Hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
4. Kwalificatie en strafbaarheid van het feit
Het bewezenverklaarde levert op:
overtreding van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994, terwijl het een ongeval betreft waardoor een ander wordt gedood.
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezenverklaarde zou ontbreken. Het bewezenverklaarde is dus strafbaar.
5. Strafbaarheid van de verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.
6. Motivering van de sanctie
6.1
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 8 maanden, met aftrek van de tijd die de verdachte al in voorarrest heeft doorgebracht, waarvan 2 maanden voorwaardelijk en met een proeftijd van 2 jaren. Daarnaast heeft de officier van justitie een ontzegging van de rijbevoegdheid gevorderd voor de duur van 36 maanden, waarvan 12 maanden voorwaardelijk en met een proeftijd van 3 jaren.
6.2
Standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft verzocht bij de strafoplegging rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, waaronder de noodzaak tot het behoud van zijn werk, inkomen en huisvesting. Daarnaast heeft de raadsvrouw verzocht rekening te houden met het door de reclassering ingeschatte lage recidiverisico en het gegeven dat het rijbewijs van de verdachte reeds langdurig is ingevorderd. De raadsvrouw heeft verzocht een geldboete dan wel een passende taakstraf op te leggen, eventueel in combinatie met een onvoorwaardelijke ontzegging van de rijbevoegdheid die gelijk is aan de periode dat het rijbewijs van de verdachte al is ingevorderd.
6.3
Oordeel van de rechtbank
Bij de beslissing over de sancties die aan de verdachte moeten worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, alsmede de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken. In het bijzonder heeft de rechtbank het volgende in aanmerking genomen.
Ernst van het feit
De verdachte heeft op 19 december 2025 een verkeersongeval veroorzaakt door aanmerkelijk onvoorzichtig te rijden. De verdachte heeft met onverantwoord hoge snelheid binnen de bebouwde kom gereden en heeft daarbij een overstekende hardloopster aangereden. Als gevolg hiervan is het 53-jarige slachtoffer ter plaatse overleden. De verdachte heeft daardoor onherstelbaar leed voor de nabestaanden veroorzaakt. Haar partner heeft op de zitting op indringende wijze verteld hoe groot het verdriet is binnen de familie en hoezeer zij wordt gemist.
Persoon van de verdachte
Uit het uittreksel uit de Justitiële Documentatie (strafblad) van de verdachte van 21 september 2026 blijkt dat hij niet eerder voor een soortgelijk feit is veroordeeld.
Daarnaast heeft de rechtbank kennisgenomen van het over de verdachte uitgebrachte reclasseringsadvies van 12 oktober 2026. De reclassering schat het risico op recidive in als laag. De verdachte heeft stabiliteit op de verschillende leefgebieden gerealiseerd. De reclassering heeft geadviseerd om bij een veroordeling een straf op te leggen zonder bijzondere voorwaarden, omdat de inzet van de reclassering niet geïndiceerd is.
De op te leggen straf
De rechtbank realiseert zich dat geen enkele straf of maatregel in verhouding staat tot het leed van de nabestaanden en het feit dat zij hun geliefde voor altijd moeten missen.
Bij het bepalen van de straf heeft de rechtbank rekening gehouden met alle hiervoor genoemde omstandigheden, straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd en de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht, die bij een mate van schuld als deze, uitgaan van oplegging van een taakstraf van 240 uren en een ontzegging van de rijbevoegdheid van 1 jaar.
De rechtbank merkt in dit verband op dat het handelen van de verdachte door de rechtbank is gekwalificeerd als aanmerkelijk onvoorzichtig en daarmee wordt uitgegaan van een lager oriëntatiepunt dan de officier van justitie, die bij het bepalen van haar strafeis is uitgegaan van zeer onvoorzichtig handelen van de verdachte.
De rechtbank ziet in de persoonlijke omstandigheden van de verdachte geen reden om af te wijken van voornoemd oriëntatiepunt. Dit betekent dat aan de verdachte een taakstraf van 240 uren wordt opgelegd en daarnaast een ontzegging van de rijbevoegdheid van 1 jaar.
7. Beslag
Onder de verdachte is een personenauto, een Ford met kenteken 73FRJK, in beslag genomen. De officier van justitie heeft gevorderd dat de personenauto wordt teruggegeven aan de verdachte. De raadsvrouw heeft dit eveneens verzocht.
De rechtbank is van oordeel dat het onder de verdachte in beslag genomen en niet teruggegeven goed, te weten:
1 STK Personenauto (voorwerpnummer: G1805445)
dient te worden teruggegeven aan de verdachte.
8. Toepasselijke wettelijke voorschriften
De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:
9, 22c en 22d van het Wetboek van Strafrecht.
6, 175 en 179 van de Wegenverkeerswet 1994.
9. Beslissing
De rechtbank:
Verklaart bewezen dat de verdachte het primair ten laste gelegde feit heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4 weergegeven.
Verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij.
Bepaalt dat het bewezen verklaarde feit het hierboven onder 4. vermelde strafbare feit oplevert.
Verklaart de verdachte hiervoor strafbaar.
Veroordeelt de verdachte tot het verrichten van 240 (tweehonderdveertig) uren taakstraf die bestaat uit het verrichten van onbetaalde arbeid, bij het niet of niet naar behoren verrichten daarvan te vervangen door 120 dagen hechtenis.
Bepaalt dat de tijd die de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde taakstraf in mindering wordt gebracht, met dien verstande dat voor elke dag die de verdachte in verzekering heeft doorgebracht twee uren taakstraf, subsidiair één dag hechtenis, in mindering worden gebracht.
Veroordeelt de verdachte tot een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 1 (één) jaar, met aftrek overeenkomstig artikel 179, zesde lid, van de Wegenverkeerswet 1994.
Gelast de teruggave aan de verdachte van het in beslag genomen en nog niet teruggegeven goed:
- 1 STK Personenauto (voorwerpnummer: G1805445).
Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
Dit vonnis is gewezen door
mr. G.M.G. Hink, voorzitter,
mr. H.H.E. Boomgaart en mr. A.G.J. van Ouwerkerk, rechters,
in tegenwoordigheid van de griffier mr. S. Snelder,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 10 november 2026.
Mr. H.H.E. Boomgaart is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.