Rb. Zeeland-West-Brabant, 14-04-2026, nr. 02-401808-24 en 02-006391-26

De zaak is inhoudelijk behandeld met gesloten deuren op de zitting van 31 maart 2026, waarbij de officier van justitie, mr. D.E. van Hout, en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt. Ter zitting zijn overeenkomstig artikel 285 van het Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv) de zaken onder voormelde parketnummers gevoegd.

De tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.

De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte:

parketnummer 02-401808-24:

feit 1: op 18 maart 2024 al dan niet samen met een ander [slachtoffer 1] heeft verkracht;

feit 2: op 18 maart 2024 al dan niet samen met een ander hiervan een filmpje heeft gemaakt;

parketnummer 02-006391-26:

op 5 januari 2026 al dan niet samen met een ander heeft geprobeerd [slachtoffer 2] op te lichten door zich voor te doen als bankmedewerker.

De dagvaarding is geldig.

De rechtbank is bevoegd.

De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging.

Er is geen reden voor schorsing van de vervolging.

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Dit levert de in de beslissing genoemde strafbare feiten op.

Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft bij het formuleren van haar strafeis rekening gehouden met een overschrijding van de redelijke termijn en vordert aan verdachte op te leggen een werkstraf voor de duur van 180 uren met aftrek van het voorarrest. Daarnaast vordert zij een voorwaardelijke jeugddetentie van vier maanden met een proeftijd van 2 jaren met daaraan gekoppeld de bijzondere voorwaarden die de Raad voor de Kinderbescherming heeft geadviseerd.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging is van mening dat bij een bewezenverklaring van enkel de poging oplichting kan worden volstaan met een werkstraf. Indien de rechtbank komt tot een bewezenverklaring van alle feiten, kan het strafadvies van de Raad voor de Kinderbescherming, zoals gevorderd door de officier van justitie, worden gevolgd.

Het oordeel van de rechtbank

Aard en ernst van de feiten

De destijds 13-jarige verdachte heeft zich samen met een ander schuldig gemaakt aan het verkrachten van [slachtoffer 1] door haar te dwingen hem te pijpen en het maken van seksueel beeldmateriaal daarvan. Het slachtoffer was ten tijde van het incident pas 11 jaar oud en heeft deze vergaande seksuele handeling bij verdachte moeten verrichten onder dwang van meerdere oudere jongens in een steegje waar iedereen haar had kunnen zien. Dat laatste is ook gebeurd, doordat er een filmpje is gemaakt. Op grove wijze is misbruik gemaakt van haar kwetsbaarheid en is inbreuk gemaakt op haar lichamelijke integriteit. Verdachte heeft niet stilgestaan bij de gevoelens van en gevolgen voor het slachtoffer en heeft alleen aan de bevrediging van zijn eigen (seksuele) verlangens gedacht. De ervaring leert dat slachtoffers van dit soort feiten – zeker wanneer zij zo jong zijn en het incident is gefilmd – nog lange tijd de nadelige gevolgen met zich dragen. Daarbij vindt de rechtbank het kwalijk en zorgelijk dat verdachte geen verantwoordelijkheid heeft genomen voor zijn handelen door eerlijk te zijn over wat er is gebeurd.

Daarnaast heeft verdachte samen met een ander geprobeerd [slachtoffer 2] op te lichten door zich voor te doen als een bankmedewerker en aan de deur te komen om haar bankpas met pincode te bemachtigen. Op een gehaaide manier heeft verdachte misbruik proberen te maken van het vertrouwen dat anderen hebben in officiële instellingen. Dat dit uiteindelijk niet gelukt is, ligt niet aan verdachte, maar komt door de oplettendheid en assertiviteit van aangeefster zelf. Het is echter een slinkse manier om voor eigen gewin geld afhandig te maken van doorgaans kwetsbare (oudere) personen, waarbij niet wordt gedacht aan de gevolgen die het voor hen kan hebben. De rechtbank rekent dit de verdachte aan. Anderzijds vindt de rechtbank het wel goed dat verdachte verantwoordelijkheid heeft genomen voor zijn daden en op het oog oprechte excuses heeft gemaakt op zitting.

Persoon van verdachte

Uit het onderzoek van de Raad voor de Kinderbescherming (hierna: de Raad) van 4 februari 2026 en 9 februari 2026 komen veel zorgen naar voren. Verdachte heeft langere tijd geen onderwijs gevolgd, is beïnvloedbaar en gaat om met jongeren die antisociaalgedrag vertonen. Verdachte staat bekend als overlastgevend en is op jonge leeftijd meerdere keren met de politie in aanraking gekomen. Er is sprake van een licht verstandelijke beperking, een taalontwikkelingsstoornis en een vermoeden van autisme. Verdachte schuwt niet om geweld toe te passen als oplossing voor een probleem, is gevoelig voor snel geld verdienen en heeft onvoldoende geleerd van een leerstraf die eerder is opgelegd. De Raad acht het van belang om diagnostisch onderzoek uit te voeren om passende hulpverlening op te starten. Een onvoorwaardelijke jeugddetentie is niet in het belang van verdachte, omdat dit niet ervoor zal zorgen dat het recidiverisico wordt verlaagd. De Raad adviseert daarom een taakstraf in de vorm van een werkstraf en een voorwaardelijke jeugddetentie op te leggen onder de bijzondere voorwaarden dat verdachte meewerkt aan het vinden en behouden van een passende dagbesteding in de vorm van onderwijs, meewerkt aan een zinvolle vrijetijdsbesteding in de vorm van een bijbaan of sport, inzicht geeft in zijn sociale contacten en meewerkt aan de hulpverlening die de jeugdreclassering noodzakelijk acht. De voorwaarde om mee te werken aan diagnostisch onderzoek komt te vervallen, nu verdachte gedetineerd is voor een andere zaak waarin het advies is gegeven om een persoonlijkheidsonderzoek af te nemen. De jeugdreclasseerder die verdachte sinds maart 2026 begeleidt, sluit zich aan bij het advies van de Raad.

Uit het strafblad van verdachte blijkt dat hij op zijn jonge leeftijd eerder is veroordeeld voor met name geweldsdelicten en dat artikel 63 Sr van toepassing is: verdachte is op 7 januari 2026 door de kinderrechter in de rechtbank Zeeland-West-Brabant veroordeeld voor een openlijke geweldpleging en heeft een voorwaardelijke wekstraf van 60 uren opgelegd gekregen met een proeftijd van 2 jaren met bijzondere voorwaarden.

Strafoplegging

De rechtbank houdt bij het bepalen van de straf rekening met de ernst van de feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan, alsook de persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte. Daarnaast houdt de rechtbank rekening met het tijdsverloop in de zaak met parketnummer 02-401808-24 en de overschrijding van de redelijke termijn met ruim 4 weken en de toepassing van artikel 63 Sr.

Gelet op de ernst van de feiten en de eerdere veroordelingen heeft de rechtbank ten zeerste overwogen om een onvoorwaardelijke jeugddetentie op te leggen. De jeugdige leeftijd van verdachte en het feit dat de eerste zaak (te) lang is blijven liggen, maken dat de rechtbank hiervan af zal zien. Desalniettemin heeft de rechtbank grote zorgen over de ontwikkeling en problematiek van verdachte en het daarmee gepaard gaande recidivegevaar, te meer nu de rechtbank heeft vernomen dat verdachte momenteel in voorlopige hechtenis verblijft voor de verdenking van opnieuw een ernstig (gewelds)delict.

Alles afwegende, acht de rechtbank een werkstraf voor de duur van 180 uren en een jeugddetentie van 185 dagen waarvan 180 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren met de bijzondere voorwaarden, zoals hieronder vermeld, en met aftrek van de tijd doorgebracht in voorarrest passend en geboden. De rechtbank zal een voorwaardelijke jeugddetentie opleggen van een langere duur dan de officier van justitie heeft geëist. Enerzijds om de ernst van het feit te benadrukken, anderzijds om een kader te creëren voor het opleggen van de geadviseerde bijzondere voorwaarden.

parketnummer 02-401808-24:

[persoon 4] heeft zich als wettelijk vertegenwoordiger van [slachtoffer 1] als benadeelde partij in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Voor beide feiten wordt een schadevergoeding van in totaal €36.587,14, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de datum waarop de rechtbank vonnis wijst en oplegging van de schadevergoedingsmaatregel gevorderd.

De rechtbank heeft hiervoor overwogen dat bewezen kan worden verklaard dat verdachte deze feiten heeft gepleegd. Naar het oordeel van de rechtbank zou de bewezenverklaarde gedraging van verdachte aan hem als een onrechtmatige daad kunnen worden toegerekend als zijn leeftijd daaraan niet in de weg zou staan. Jeugdigen die, net als verdachte, ten tijde van het plegen van het feit nog geen veertien jaar oud waren, zijn namelijk civielrechtelijk niet aansprakelijk voor onrechtmatige gedragingen. In dit geval is degene die het ouderlijk gezag over het kind uitoefent, daarvoor aansprakelijk. De moeder van verdachte is met het eenhoofdig ouderlijk gezag over hem belast. Dit betekent dat zij aansprakelijk is voor de schade die de benadeelde partij door de bewezenverklaarde feiten heeft geleden (artikel 6:169 van het Burgerlijk Wetboek).

Immateriële schade

De benadeelde partij vordert een bedrag van €25.400,- voor immateriële schade ter zake van het geestelijk letsel dat [slachtoffer 1] heeft opgelopen en aantasting in persoon op andere wijze.

De rechtbank is van oordeel dat het ontstaan van geestelijk letsel ten gevolge van de bewezenverklaarde feiten onvoldoende blijkt uit de stukken die zijn overgelegd. Echter, de aard en de ernst van de normschending door verdachte – het verrichten van vergaande seksuele handeling op jonge leeftijd onder dwang van meerdere oudere jongens in het openbaar en het maken van beeldmateriaal hiervan– maken dat de relevante nadelige gevolgen voor de benadeelde partij zo voor de hand liggen, dat sprake is van een aantasting in de persoon op andere wijze dan door lichamelijk letsel of aantasting in zijn eer of goede naam. Dat betekent dat de immateriële schade voor vergoeding in aanmerking komt op grond van artikel 6:106 lid 1, aanhef en onder b van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW). De rechtbank overweegt dat de impact van het bewezenverklaarde voor de benadeelde partij en het gezinssysteem groot is en dat daar een passende schadevergoeding tegenover moet gaan. De uitspraken die aan de vordering zijn toegevoegd, zijn echter niet één op één vergelijkbaar met de onderhavige zaak. Gelet op alle omstandigheden en de bedragen die in vergelijkbare gevallen zijn toegekend, acht de rechtbank een vergoeding van €5.000,- billijk. Het overige gedeelte van de vordering zal de rechtbank afwijzen.

Materiële schade

Deurwaarderskosten en advocaatkosten in de procedure voor een contact- en straatverbod

De benadeelde partij vordert een bedrag van €151,94 ter zake van deurwaarderskosten en €3.291,20 ter zake van advocaatkosten die in verband met de procedure voor een contact- en straatverbod tegen verdachte zijn gemaakt.

De rechtbank is van oordeel dat deze kosten zien op andere incidenten dan de onderhavige, waarvoor ook andere procedures zijn gevoerd. Voldoende verband met het bewezenverklaarde handelen van verdachte ontbreekt, zodat geen sprake is van schade die een rechtstreeks gevolg is van de bewezenverklaarde feiten. De benadeelde partij zal daarom niet-ontvankelijk worden verklaard in dit deel van de vordering. Dit deel van de vordering kan bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Proceskosten

De benadeelde partij heeft daarnaast als materiële schade de advocaatkosten van € 7.740,- gevorderd. De rechtbank begrijpt dat de benadeelde partij heeft bedoeld deze kosten als proceskosten te vorderen en zal dit dan ook als zodanig aanmerken. Kosten van rechtsbijstand komen in aanmerking voor vergoeding op grond van artikel 592a van het Wetboek van Strafvordering (Sv). Een redelijke uitleg van artikel 532 Sv brengt mee dat bij de begroting van deze kosten dezelfde maatstaf wordt gehanteerd als in civiele procedures. De rechtbank zal de kosten aan de hand van het liquidatietarief, uitgaande van het toegewezen bedrag aan immateriële schadevergoeding, bepalen op € 576,- (à € 288,- per punt, voor het opstellen en indienen van het voegingsformulier en de mondelinge behandeling ter zitting). De rechtbank zal de overige proceskosten afwijzen.

Hoofdelijkheid

De rechtbank stelt vast dat verdachte het strafbare feit samen met een ander heeft gepleegd en dat zij naar burgerlijk recht hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de gehele schade. Daarom zal de rechtbank de vordering hoofdelijk toewijzen met uitzondering van de proceskosten. Dit betekent dat (de moeder van) verdachte niet meer hoeft te betalen voor zover het bedrag door de mededader is betaald, en andersom.

Wettelijke rente

Tevens zal de gevorderde wettelijke rente worden toegewezen vanaf het moment dat de rechtbank vonnis zal wijzen.

Schadevergoedingsmaatregel

Aan verdachte kan geen schadevergoedingsmaatregel worden opgelegd, omdat hij, zoals hierboven is overwogen, civielrechtelijk niet aansprakelijk is voor onrechtmatige gedragingen. Aan de moeder kan deze maatregel ook niet worden opgelegd, omdat zij geen verdachte is, maar omdat zij slechts aansprakelijk is voor de schade die door haar zoon als verdachte is toegebracht.

parketnummer 02-006391-26:

De benadeelde partij [slachtoffer 2] vordert een schadevergoeding van €250,- en vraagt de rechtbank te bepalen dit bedrag te doneren aan de [nationale vereniging] .

De rechtbank overweegt dat uit de vordering en toelichting ter zitting blijkt dat benadeelde partij geen schade heeft geleden, maar een schadevergoeding vordert om een norm te stellen. Hoewel de rechtbank het nobel vindt dat de benadeelde partij vraagt de schadevergoeding niet aan zichzelf uit te keren, maar te storten aan een organisatie die zich op positieve wijze inzet voor ouderen, ontbreekt de wettelijke grondslag om tot vergoeding van immateriële schade over te gaan. De rechtbank zal daarom de vordering afwijzen. Om tegemoet te komen aan de wens van de benadeelde partij en de wil van verdachte een bedrag te storten aan een goed doel, zal de rechtbank dit hierna als bijzondere voorwaarde opnemen.

Ten aanzien van de in beslaggenomen telefoons wordt een last gegeven tot teruggave aan verdachte. Ten aanzien van de in beslaggenomen skipas wordt een last gegeven tot teruggave aan een ander zijnde degene bij wie dit beslag is genomen, die redelijkerwijs als rechthebbende kan worden aangemerkt. Anders dan de officier van justitie, is de rechtbank van oordeel dat er onvoldoende aanleiding is om over te gaan tot verbeurdverklaring van de inbeslaggenomen telefoons bij verdachte, gelet op het feit dat verbeurdverklaring een bijkomende straf is en de voorwerpen in beperkte mate tot niet zijn gebruikt bij het plegen van het bewezenverklaarde strafbare feit.

De beslissing berust op de artikelen 45, 47, 63, 77a, 77g, 77i, 77m, 77n, 77x, 77y, 77z, 77aa, 77gg,139h, 242 en 326 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.

De rechtbank:

Bewezenverklaring

- verklaart het tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;

- spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;

Strafbaarheid

- verklaart dat het bewezenverklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:

parketnummer 02-401808-24:

feit 1: medeplegen van verkrachting;

feit 2: medeplegen van opzettelijk en wederrechtelijk van een persoon een afbeelding van seksuele aard vervaardigen;

parketnummer 02-006391-26:

medeplegen van poging tot oplichting;

- verklaart verdachte strafbaar;

Strafoplegging

- veroordeelt verdachte tot een jeugddetentie van 185 dagen, waarvan 180 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar;

- bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van dit vonnis in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijk deel van de opgelegde jeugddetentie;

- bepaalt dat het voorwaardelijk deel van deze jeugddetentie niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten, omdat verdachte voor het einde van de proeftijd na te melden voorwaarde niet heeft nageleefd;

- stelt als algemene voorwaarde dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

- stelt als bijzondere voorwaarden dat verdachte * meewerkt aan het vinden en behouden van een passende dagbesteding in de vorm van onderwijs of anderszins; * meewerkt aan een zinvolle vrijetijdsbesteding in de vorm van een bijbaan of sport; * inzicht geeft in zijn sociale contacten; * meewerkt aan de hulpverlening die de jeugdreclassering noodzakelijk acht ter vermindering van het recidivegevaar;

* €250,- stort ten gunste van Stichting Slachtofferhulp op rekeningnummer [iban] ;

verstaat dat van rechtswege de volgende voorwaarden zijn verbonden aan de hierboven genoemde bijzondere voorwaarden:

* de verdachte zal ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking verlenen aan het nemen van één of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbieden;* de verdachte zal medewerking verlenen aan jeugdreclasseringstoezicht, de medewerking aan huisbezoeken daaronder begrepen en het zich melden bij de jeugdreclassering zo vaak en zolang als de jeugdreclassering dit noodzakelijk acht;

-geeft opdracht aan de gecertificeerde instelling te weten William Schrikker Stichting om toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden;

- veroordeelt verdachte tot een werkstraf van 180 uren;

- beveelt dat indien veroordeelde de werkstraf niet naar behoren verricht, vervangende jeugddetentie zal worden toegepast van 90 dagen;

Benadeelde partij

parketnummer 02-401808-24:

- veroordeelt de moeder van verdachte, te weten mevrouw [persoon 5] , tot de betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 1] van € 5.000,- aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 14 april 2026 tot aan de dag der voldoening;

- bepaalt dat de moeder van verdachte met de mededader hoofdelijk aansprakelijk is voor het gehele bedrag;

- wijst het overige gedeelte van de vordering af;

- veroordeelt de moeder van verdachte, te weten mevrouw [persoon 5] , in de kosten die de benadeelde partij voor rechtsbijstand heeft gemaakt, te weten € 576,-;

- wijst de vordering voor zover deze ziet op de kosten van rechtsbijstand voor het overige af;

parketnummer 02-006391-26:

- wijst de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 2] af;

- veroordeelt de benadeelde partij in de kosten van verdachte, tot nu toe op nihil;

Beslag

- gelast de teruggave aan verdachte van de inbeslaggenomen voorwerpen, te weten: roze Apple IPhone S en rode Apple iPhone 12;

- gelast de teruggave aan [slachtoffer 2] van de inbeslaggenomen voorwerpen, te weten: skipas;

Dit vonnis is gewezen door mr. E.B. Prenger, voorzitter, mr. R. de Jong, kinderrechter en mr. C.R.R. Loeve, rechter, in tegenwoordigheid van mr. W.T.C. Venekamp, griffier, en is uitgesproken ter openbare zitting op 14 april 2026.

Mr. C.R.R. Loeve is niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.

Bijlage I

De tenlastelegging

parketnummer 02-401808-24:

1.

hij op of omstreeks 18 maart 2024 te [plaats] tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, door geweld of een andere feitelijkheid en/of bedreiging met geweld of een andere feitelijkheid, [slachtoffer 1] heeft gedwongen tot het ondergaan van een of meer handelingen die bestonden uit of mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam van die [slachtoffer 1] , hebbende verdachte zijn penis in de mond van die [slachtoffer 1] geduwd/gebracht enbestaande dat geweld en/of die andere feitelijkheid en/of bedreiging met geweld en/of een andere feitelijkheid uit:- het afpakken van de step van die [slachtoffer 1] , en/of- het toevoegen van de woorden (zakelijk weergegeven) dat die [slachtoffer 1] verdachte moest pijpen anders kreeg zij haar step niet terug, en/of- het fysieke/numerieke overwicht over die [slachtoffer 1] ;

(art 242 Wetboek van Strafrecht, art 248 lid 1 Wetboek van Strafrecht)

2.

hij op of omstreeks 18 maart 2024 te [plaats] , tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk en wederrechtelijk van een persoon, [slachtoffer 1] , een afbeelding van seksuele aard, te weten een filmpje, waarop te zien is dat die [slachtoffer 1] verdachte pijpt, heeft/hebben vervaardigd;

(art 139h lid 1 ahf/ond a Wetboek van Strafrecht)

parketnummer 02-006391-26:

hij op of omstreeks 5 januari 2026 te [plaats] , althans in Nederland,tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s)voorgenomen misdrijf ommet het oogmerk om zich en/of een anderwederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of eenvalse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefselvan verdichtsels,[slachtoffer 2] te bewegen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, hetter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het tenietdoen van een inschuld, te weten een bankpas,- zich onder valse naam (te weten: [naam 1] ) heeft voorgedaan alsbankmedewerker, en/of- [slachtoffer 2] heeft verteld dat haar rekening was geblokkeerd, omdat er eenverdachte transactie was gedaan, en/of- heeft verteld dat er een medewerker van de bank (te weten: [persoon 2] en/of[persoon 3] ) langs zou komen om de bankpas op te halen, en/of- heeft verteld dat die [slachtoffer 2] (gedurende drie piepjes die zij te horen kreeg) haaroude en nieuwe pincode moest inspreken, en/of- heeft verteld dat die [slachtoffer 2] een overdrachtscode (te weten: [nummer] ) moet noterenop een enveloppe en/of haar bankpas in de enveloppe moet stoppen, en/of- bij de woning van [slachtoffer 2] is geweest, en/of- zich heeft voorgedaan als medewerker van de bank, en/of- hierbij de doorgegeven code heeft opgenoemd, en/of- daar om afgifte van de bankpas heeft gevraagd,terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;(art 326 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 47 lid1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht)