5.1 Inleiding

Na de inwerkingtreding van artikel 24 Iw 1990 op 1 juni 1990 is tot op heden een achttiental relevante einduitspraken over deze verrekeningsbepaling verschenen. Een deel daarvan is afkomstig van de Hoge Raad. De arresten van de Hoge Raad, met name die inzake Wilderink q.q./ Ontvanger en Ontvanger/Van Kampen I, zijn voor de wetgever aanleiding geweest wijzigingen in artikel 24 Iw 1990 aan te brengen. De rechtspraak met betrekking tot artikel 24 Iw 1990 wordt besproken aan de hand van de in de vorige hoofdstukken aangehouden indeling van de deelonderwerpen. Het BW-verrekeningsverbod, de relatie met de verrekeningsregels van de Fw en de verrekening bij een fiscale eenheid voor de vennootschapsbelasting, zijn als onderwerpen bij elkaar gevoegd.1 Zij komen namelijk in de te bespreken rechtspraak vrijwel steeds gezamenlijk aan de orde. De te behandelen jurisprudentie geeft een indicatie van de verrekeningsgevallen die zich onder artikel 24 Iw 1990 voor kunnen doen en zij illustreert hoe de rechter met deze bepaling omgaat. De uitspraken worden steeds kort van commentaar voorzien. Aan het slot van dit hoofdstuk worden enkele algemene conclusie getrokken uit deze rechtspraak en uit de door de wetgever, als reactie daarop, in artikel 24 Iw 1990 doorgevoerde wijzigingen. Bij de bespreking van de rechtspraak wordt voor de overzichtelijkheid de huidige nummering van artikel 24 Iw 1990 aangehouden.