3.4.0 Inleiding

Het leerstuk van transaction avoidance ontzegt de gewraakte transactie haar werking. In deze paragraaf wordt bezien in hoeverre het betrokken zijn bij een aantastbare transactie ook ipso facto betekent dat normen geschonden zijn die leiden tot persoonlijke aansprakelijkheid voor schade. Daarbij zal in de eerste plaats gekeken worden naar de betrokkenheid van de wederpartij en vervolgens naar de betrokkenheid van de schuldenaar. Aangezien hier steeds wordt uitgegaan van een insolvente rechtspersoon, zal bij de positie van de schuldenaar de vraag gesteld worden of met het verrichten van een aantastbare transactie, de bestuurder van de rechtspersoon ipso facto aansprakelijk is voor de schade die schuldeisers door de handeling lijden. De analyse is beperkt tot de twee belangrijkste artikelen van transaction avoidance in insolventie, te weten artikel 238 en 239 IA. Het doel van deze paragraaf is uitdrukkelijk niet in kaart te brengen in hoeverre het Engelse onrechtmatigedaadsrecht in het algemeen bescherming biedt aan schuldeisers tegen benadelende handelingen voorafgaand aan formele insolventie. Het doel is slechts te bezien in hoeverre onder Engels recht wordt aangenomen dat het verrichten van een handeling die aangetast kan worden op grond van transaction avoidance ipso facto een onrechtmatige daad of een functioneel equivalent daarvan van de betrokkenen vormt.