6.2.3.4 Ook geen beperkingen bij benoemingen tot executeur of bewindvoerder

Aan de bij dode opgerichte stichting worden ten opzichte van natuurlijke personen (of andere rechtspersonen) geen extra beperking opgelegd ten aanzien van de gerechtigdheid tot de nalatenschap of een levensverzekering, zo bleek hiervoor. Hetzelfde geldt voor de bij dode opgerichte stichting als executeur of bewindvoerder.1 Misschien is echter niet zozeer sprake van het gelijk behandelen van stichtingen met natuurlijke personen, maar kan men beter zeggen dat de wetgever niet heeft gedacht aan een rechtspersoon als executeur. Zo ontbreekt in artikel 4:149 lid 1 onder c BW de verwijzing naar ‘ontbinding’, dat in dit soort gevallen voor een rechtspersoon het equivalent is van ‘dood’ voor een natuurlijk persoon, als beëindigingsgrond voor de executele.2 Door het ontbreken van iedere verwijzing naar rechtspersonen moet worden teruggevallen op het bepaalde in artikel 2:5 BW, zodat een rechtspersoon als executeur dezelfde positie inneemt als een natuurlijke persoon.

Ten aanzien van de persoon van bewindvoerder maakt de wet wel onderscheid tussen een natuurlijk persoon en een rechtspersoon. Slechts een rechtspersoon met volledige rechtsbevoegdheid kan tot bewindvoerder worden benoemd (artikel 4:157 lid 3 BW). Omdat een stichting volledige rechtsbevoegdheid bezit, kan ook de bij de uiterste wilsbeschikking opgerichte stichting tot testamentair bewindvoerder worden benoemd. De wet kent hier geen beperkingen. Voor deze bewindvoerder gelden dezelfde rechten en plichten als voor iedere natuurlijk persoon of andere rechtspersoon die tot bewindvoerder is benoemd.

Omdat de wet geen onderscheid maakt tussen een natuurlijk persoon en een rechtspersoon als executeur of bewindvoerder valt nadere bespreking van de persoon van de executeur of de bewindvoerder buiten het onderwerp van deze studie.