Rb. Zeeland-West-Brabant, 21-07-2014, nr. 02/700077-14

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de hem onder 1 primair, 2 primair en 3 tenlastegelegde feiten. Hij baseert zich daarbij op de aangiftes van [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1], de melding die [slachtoffer 1] en [getuige 1] voorafgaand aan de schietpartij deden omtrent de bedreiging waarbij de naam van verdachte is genoemd, de verklaring van [getuige 1] omtrent de voorafgaande bedreiging, de getuigenverklaring van [getuige 2], de verklaringen van overige buurtbewoners die direct na de schietpartij naar buiten hebben gekeken, de getuigenverklaring van [getuige 3], het twee straten verder dan de schietpartij aantreffen van vier door [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] aangemerkte betrokkenen, het kennelijk leugenachtige alibi dat verdachte zich door zijn zus, vader, oom en neef heeft getracht te verschaffen, het DNA-spoor van verdachte op het bij de schietpartij gebruikte wapen, de zendmastgegevens van de telefoon van verdachte en een motief: de al langer aanslepende vete tussen twee Antilliaanse families waarbij [slachtoffer 1] en [getuige 1] worden gezien als deel uitmakend van de rivaliserende familie tegen verdachte.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging is primair van mening dat de rechtbank in het geheel niet tot een bewezenverklaring kan komen en wijst daarbij op het volgende. Verdachte ontkent de feiten te hebben gepleegd en heeft een alibi voor het tijdstip waarop de schietpartij heeft plaatsgevonden. Dit alibi wordt ondersteund door verklaringen van zijn vader, zus, neef en oom.

Het openbaar ministerie maakt gebruik van een proces-verbaal van bevindingen van 1 maart 2012 waaruit blijkt dat verdachte in zijn boosheid van alles heeft geroepen op het politiebureau te Terneuzen. Dit proces-verbaal is echter pas laat in een aanvullend proces-verbaal aan onderhavig strafdossier toegevoegd en het is geen proces-verbaal dat verdachte ter tekening is aangeboden. De gang van zaken omtrent dit proces-verbaal acht de verdediging tendentieus.

Het slachtoffer [slachtoffer 2] heeft vier dagen na de schietpartij aangifte gedaan. Het is onduidelijk in hoeverre zij in de tussentijd heeft kunnen overleggen met haar familie om verklaringen af te stemmen. Het slachtoffer [slachtoffer 1] heeft pas na negen maanden aangifte gedaan, waardoor hij ruimschoots de tijd heeft gehad om de aangifte zodanig af te stemmen op het zo goed mogelijk laten klinken van zijn verklaring. Desondanks staan er diverse onwaarheden in de verklaring van [slachtoffer 1] én heeft hij verklaard dat het [betrokkene 1] was die hij met zekerheid op hem heeft zien schieten waarna hij voelde dat hij geraakt was.

Er zijn diverse buurtbewoners die wel wat hebben gezien na de schietpartij, maar niet de schietpartij zelf, die hebben ze alleen gehoord. Geen van de getuigen heeft verdachte herkend en zij geven signalementen van de vermoedelijke schutter die niet met elkaar overeen komen. Meer in het bijzonder verwijst de verdediging naar de verklaringen van getuige [getuige 2] en het slachtoffer [slachtoffer 2], waarbij de verdediging opmerkt dat de verklaring van [slachtoffer 2] meer overeenkomt met de uiterlijke kenmerken van verdachte.

De telefoon van verdachte levert geen belastend bewijs op, nu niet vaststaat dat verdachte zijn telefoon de bewuste avond bij zich had en hij zijn telefoon ook wel eens uitleent.

Het DNA-mengprofiel dat is aangetroffen biedt geen overtuigend bewijs voor de stelling dat verdachte het wapen zou hebben vastgehouden of donor is geweest in het mengprofiel. Voorts merkt de verdediging op dat het NFI een spoor heeft onderzocht met een SIN-nummer dat de verdediging niet kan plaatsen. Op grond daarvan kan het NFI-rapport niet worden gebruikt voor het bewijs.

Subsidiair stelt de verdediging dat de schutter laag heeft geschoten, niet hoger dan heuphoogte, en dat dan de vraag voorligt of er wel sprake is van een levensdelict. De verdediging stelt dat op basis daarvan eerder aan een (poging tot) zware mishandeling moet worden gedacht. Bij enige bewezenverklaring leidt dit ertoe dat verdachte vrijgesproken dient te worden van de feiten 1 en 2 primair.

Het oordeel van de rechtbank

Inleiding

Sinds langere tijd is in Terneuzen sprake van een vete tussen twee rivaliserende groepen Antillianen.1.Deze twee groepen bestaan uit onder meer [verdachte], [betrokkene 1], [betrokkene 2] en [betrokkene 3] aan de ene zijde en onder andere leden van de familie [naam 1] anderzijds. De groep waar verdachte deel van uitmaakt, beschouwt de broers [getuige 1] en [slachtoffer 1] als leden van de rivaliserende groep [naam 1]. Bij confrontaties tussen (leden van) deze groepen wordt geweld niet geschuwd.

Overwegingen ten aanzien van het bewijs

Op 30 april 2012 kwamen omstreeks 22.06 uur bij de Gemeenschappelijke Meldkamer Zeeland telefonische meldingen binnen van een schietpartij aan de [straat 1] te Terneuzen.2.3.Bij deze schietpartij zou meermalen geschoten zijn en er zouden gewonden zijn. Hierop zijn politie-eenheden ter plaatse gegaan. In de woning [straat 1] troffen zij twee slachtoffers aan, te weten [slachtoffer 1] en diens moeder [slachtoffer 2]. [slachtoffer 1] is met spoed naar het ziekenhuis te Gent (België) gebracht. Bij hem werden meerdere uitwendige en inwendige letsels geconstateerd, veelal laag in de buik en in de bekkenstreek, waarvoor een operatieve ingreep en ziekenhuisopname nodig waren.4.Ten tijde van het opnemen van de letselbeschrijving werd aangegeven dat het de vraag was of alles uiteindelijk volledig zou herstellen. Uit de aanvullende letselbeschrijving van 29 mei 20135.blijkt dat zich toen nog op diverse plekken in de buikholte diverse kogelfragmentjes bevonden en dat er twee vijf uur durende operaties hebben plaatsgevonden aan de buikholte en aan de penis, waarbij diverse beschadigingen werden geïnspecteerd, gespoeld en gehecht en een kunstmatige omleiding werd aangelegd. Uit de verklaring van de arts Decaestecker uit het UZ te Gent is gebleken dat [slachtoffer 1] na deze operaties nog eens vijf maal is geopereerd.6.

Zijn moeder [slachtoffer 2] is overgebracht naar het ziekenhuis in Terneuzen. Door de chirurg aldaar is geconstateerd dat zij twee wonden had, in haar linker bovenbeen en in haar rechter bovenbeen.7.

Genoemde [slachtoffer 1] bleek diezelfde dag, 30 april 2012, omstreeks 21.50 uur tezamen met zijn broer [getuige 1] aan het politiebureau te Terneuzen te zijn geweest.8.9.Zij hebben er toen melding van gemaakt dat [betrokkene 1] alsmaar door de [straat 1] reed in een zwarte BMW met kenteken [nummer]. [betrokkene 1] had achter het stuur gezeten en naast hem zat [verdachte]. De BMW had gestopt voor de woning van hun moeder en op dat moment had [betrokkene 1] gezegd: “We zijn nog niet klaar met jou.” Vervolgens was [betrokkene 1] met piepende banden weggereden, aldus het gerelateerde verhaal van [getuige 1].

Gezien het voorgaande heeft de politie na de schietpartij een zoekslag gemaakt in de omgeving van de woning naar genoemde zwarte BMW.10.Zij waren er ambtshalve mee bekend dat deze auto op naam stond van [naam 2] en dat [betrokkene 1] er gebruik van maakte. Deze auto werd omstreeks 22.10 uur aangetroffen in de [straat 2] ter hoogte van perceel [nummer 2] te Terneuzen. De auto stond schuin ingeparkeerd met zowel voor- als achterlichten aan. Schuin voor de woning [straat 2] stond een groep Antillianen van 6 à 7 personen, waaronder [betrokkene 2], [betrokkene 1], [betrokkene 4] en [betrokkene 3]. Deze met name genoemde personen werden door de politie aangehouden.

Een verbalisant hoorde [betrokkene 1] meermalen roepen: “Ik heb er niets mee te maken”.

Direct na aankomst op het politiebureau zijn van [betrokkene 2], [betrokkene 1], [betrokkene 4] en [betrokkene 3] zogeheten “schiethanden” afgenomen.11.Uit onderzoek door het TMFI concludeert de rechtbank dat op de handen van geen van hen relevante sporen van kruitresten betreffende bovengenoemde schietpartij zijn aangetroffen.12.

4.3.1.1 Wapen en munitie

Op de openbare weg vóór de woning [straat 1] werden 15 patroonhulzen aangetroffen van het kaliber 7.62, en in en tussen de tuinbeplanting nog 3 soortgelijke hulzen.13.Aan de voorzijde van de woning zaten inschotbeschadigingen in de voordeur alsmede in de ramen en het kozijn. De in de woning aangetroffen beschadigingen zijn zeer waarschijnlijk schotsbeschadigingen c.q. ricochetwerking van afgevuurde kogelprojectielen. Uit foto nummer 1914., in samenhang gelezen met het proces-verbaal sporenonderzoek15., blijkt van beschadigingen tot tenminste borsthoogte van een volwassen persoon van gemiddelde lengte.

Alle aangetroffen patronen zijn met hetzelfde kogelgeweer verschoten, te weten een Zastava M70, model M70AB2, voorzien van serienummer B-53966.16.Dit vuurwapen is op 11 mei 2012 in beslag genomen onder [naam 3] en betreft een enkelloops machine(kogel)geweer, een Joegoslavische uitvoering van het Russische origineel AK-47, systeem Kalashnikov.17.

[naam 3] is meermalen gehoord en heeft daarbij niet eensluidend verklaard over de herkomst van het wapen. Uit al zijn verklaringen volgt evenwel dat hij het betreffende wapen op 30 april 2012 tussen 22.00 uur en 23.00 uur in zijn bezit heeft gekregen.18.De loop van het wapen was op dat moment volgens hem nog gloeiend heet.

4.3.1.2 Verklaringen aangevers

Op 3 mei 2012 is in het UZ Gent [slachtoffer 1] door de Belgische politie gehoord.19.Hij verklaart dat, na terugkomst van het politiebureau op 30 april 2012, zijn broer [getuige 1] is vertrokken. Hijzelf zag door het raam van de woonkamer een witte bestelbus langzaam voorbij de woning rijden. Deze auto reed rondjes in de straat. Nadat hij de auto voor de tweede maal voorbij zag rijden, is hij gaan kijken aan de voordeur. Hij zag de auto stoppen en zag in de auto [verdachte], [betrokkene 1], [betrokkene 4], [betrokkene 2] en [betrokkene 3]. [betrokkene 1] was de bestuurder. Allen kwamen uit de auto en liepen al schietend naar hem toe. [slachtoffer 1] weet zeker dat iedereen een vuurwapen had en er waren wapens bij waar vuur uitkwam. Hij heeft hen herkend aan hun gezicht. [betrokkene 1] en [verdachte] liepen naast elkaar. [slachtoffer 1] heeft zich omgedraaid en de voordeur dichtgegooid. Toen hij al binnen was voelde hij dat hij geraakt was. Hij is op zijn moeder gesprongen in de woonkamer om haar te beschermen en hoorde nog steeds schoten door de ramen. Even later sprong zijn moeder op en schreeuwde buiten om hulp. Zij was in haar benen geraakt.

Desgevraagd noemt hij de achternamen van [betrokkene 1] en [verdachte] en [betrokkene 2].20.Hij verklaart tenslotte nog: “[verdachte] was er duidelijk bij de raid. Hij zat in de zwarte BMW en beiden bedreigden ze mij door te zeggen ‘Ik ga je doodschieten’ ”.21.

Op 24 januari 2013 heeft [slachtoffer 1] in het politiebureau te Terneuzen aangifte gedaan van poging moord c.q. doodslag.22.Deze aangifte heeft onder meer door de medische toestand van [slachtoffer 1] bijna negen maanden na de schietpartij plaatsgevonden. Alhoewel de rechtbank vaststelt dat de inhoud van de aangifte van 24 januari 2013 en de verklaring van [slachtoffer 1] van 3 mei 2012 op essentiële punten overeenkomen, gaat zij, vanwege het ruime tijdsverloop en de mogelijke invloed daarvan op het geheugen van [slachtoffer 1] met betrekking tot details, uit van de inhoud van de verklaring van 3 mei 2012.

Op 4 mei 2012 heeft [slachtoffer 2] aangifte gedaan.23.Zij verklaart onder meer als volgt.

Zij was op 30 april 2012 in de avond in haar woning boven aan het opruimen toen zij [slachtoffer 1] hoorde roepen: ”De zwarten zijn hier” en “[betrokkene 1] en [verdachte] zijn hier”. Zij keek naar buiten en zag [verdachte] en [betrokkene 1] in de struiken bij een zwarte BMW staan, die zij herkende als de auto van [betrokkene 1]. Zij kent beide jongens goed omdat haar zoons haar voor hen hebben gewaarschuwd. Zij zag vervolgens [betrokkene 1] achter het stuur zitten en [verdachte] ernaast, ze reden langs de woning. Zij is naar beneden gegaan, zij hebben [getuige 1] gebeld met het verzoek te komen. Zij heeft gezegd dat [slachtoffer 1] en [getuige 1] naar de politie moesten gaan om het voorval door te geven. Zij stond bij de voordeur, en [slachtoffer 1] en [getuige 1] gingen naar buiten. Op dat moment kwam de zwarte BMW van [betrokkene 1] weer langsrijden en stond even stil. Zij zag dat [betrokkene 1] achter het stuur zat en [verdachte] naast hem. Zij zag ook mensen achterin zitten. Zij hoorde twee stemmen roepen: “Ik maak je dood, ik schiet je dood”. De BMW vertrok weer, [slachtoffer 1] en [getuige 1] zijn toen direct daarna naar de politie gegaan. Na ongeveer 10 minuten kwamen ze terug. [slachtoffer 1] stapte uit de auto, [getuige 1] reed weg. In de woonkamer vertelde [slachtoffer 1] over het bezoek aan de politie, hij was op zijn hoede, keek uit het raam aan de voorzijde, zij ging ook naar het raam en keek naar buiten. Daar zag zij een witte hoge auto, een klein busje, langzaam langs de woning rijden. Zij kon de auto goed zien, zij keek in de auto en zag dat het daar druk was, dat er ook mensen achterin zaten. Zij zag zwarte koppen maar kon niet duidelijk zien wie er zaten. Zij zag een chauffeur en iemand naast hem zitten en daarachter koppen. [slachtoffer 1] liep naar de voordeur en deed die open. Op het moment dat hij naar buiten liep hoorde zij schieten, dat waren een heleboel knallen, het klonk als vuurwerk. Zij hoorde [slachtoffer 1] roepen dat hij geraakt was. Hij kwam naar binnen, en deed de deur meteen achter zich dicht. Hij kwam de woonkamer binnen, zij voelde haar benen branden. [slachtoffer 1] sprong op haar, zij vielen beiden op de grond, [slachtoffer 1] lag bovenop. De schoten waren in één keer achter elkaar. [slachtoffer 1] kon niet meer staan. Zij heeft de buitendeur open gedaan en om hulp geroepen. Zij zag dat [verdachte] en [betrokkene 1] wegrenden. Zij stond toen in de deuropening en deed een stap naar buiten. Zij herkende [verdachte] aan zijn grote bos haar, hij heeft een grof postuur. Zij herkende [betrokkene 1] aan zijn lichaamsbouw. Zij zag dat die twee renden in de richting van een witte auto en dat er een groepje voor hen uit rende ook in de richting van die auto. Het waren er meer dan vijf. Zij weet niet of zij in die auto zijn gestapt.

De verklaring van [slachtoffer 1] van 3 mei 2012 en de aangifte van zijn moeder komen de rechtbank geloofwaardig voor, temeer omdat uit het verhoor van [getuige 1] op 2 mei 2012 ’s ochtends blijkt dat zij hetzelfde al tegen hem hebben verteld.24.

De rechtbank verwerpt het verweer dat zij hun verklaringen op elkaar zouden hebben afgestemd om de genoemde personen ten onrechte zwart te maken. Het komt de rechtbank hoogst onwaarschijnlijk voordat [slachtoffer 1], gezien zijn toenmalige zwakke gezondheidstoestand, op 3 mei 2012 al in staat was een uitgebreide geconstrueerde verklaring tegenover de Belgische politie af te leggen.

4.3.1.3 Buurtbewoners

Diverse buurtbewoners - [getuige 5]25., [getuige 6]26., [getuige 7]27., [getuige 8]28., [getuige 9]29., [getuige 10]30., [getuige 11]31.en [getuige 2]32.- hebben verklaard dat zij die avond rond 22.00 uur opgeschrikt werden door schoten, en dat zij een witte bestelauto hebben zien wegrijden.

Getuige [getuige 2]33.heeft na de schietpartij een man uit de richting van [straat 1] zien komen lopen. Zij zag die man aan de passagierskant van de witte bestelauto, die zij Opel Combo noemt, stappen. Zij heeft de volgende beschrijving van hem gegeven: hij had een donkere muts op, waar onder vandaan rastahaar kwam. Hij had een donkere huidskleur en een mager en ingevallen gezicht. Hij was niet zo groot, zo’n 1.70 à 1,75 m., en had een tenger/normaal postuur. [getuige 2] heeft de man zo rond de 20 jaar oud geschat en vermoedde dat hij van Antilliaanse afkomst was.

Verbalisant [naam 4] heeft in een proces-verbaal opgenomen dat hij geconfronteerd werd met een persoon van ongeveer 20 jaar oud toen hij de oom van verdachte ging horen in diens woning in Haarlem.34.Tijdens diens verhoor werd verbalisant erop gewezen door de oom, dat deze persoon verdachte was.

De rechtbank overweegt dat de verschillende signalementen zijn gegeven uitgaande van het referentiekader van iedere betreffende getuige. Daarnaast heeft de rechtbank verdachte ter terechtzitting zelf waargenomen. Rekening houdend met een tijdsverloop van meer dan twee jaren tussen het gebeurde en de terechtzitting is de rechtbank van oordeel dat verdachte door deze signalementen niet wordt uitgesloten.

4.3.1.4 DNA-onderzoek

Het inbeslaggenomen vuurwapen werd bemonsterd op DNA.35.Hierbij werd het vuurwapen op verschillende plaatsen in één keer geswapt. Hierbij zijn betrokken de kolf, de trekker en de ondersteuningsbeugel. Onderzoek toonde een onvolledig DNA-profiel aan, vooralsnog ongeschikt voor vergelijkend onderzoek. Bij aanvullend DNA-onderzoek door middel van de LCN DNA-analyse - een sinds eind 2001 door de Raad voor Accreditatie geaccrediteerde methode en vastgelegd in Standard Operation Procedures - is van het betrokken DNA-mengprofiel gebleken dat het celmateriaal afkomstig kan zijn van verdachte en minimaal twee andere onbekende personen.36.Het DNA-profiel van verdachte matcht met het DNA-mengprofiel, hetgeen betekent dat alle DNA-kenmerken van verdachte voorkomen in het DNA-mengprofiel.37.Het NFI komt tot de conclusie dat het extreem veel waarschijnlijker is dat de bemonstering celmateriaal bevat van verdachte en twee andere onbekende personen die niet aan hem verwant zijn, dan dat het celmateriaal bevat van drie onbekende personen, niet aan verdachte verwant.

De rechtbank verwerpt het verweer dat de gevonden DNA-kenmerken van verdachte ook afkomstig kunnen zijn geweest van (een vermenging van) DNA van derden, behorende tot de Antilliaanse gemeenschap. Zij verwijst daarbij naar de tabel ‘De mate van verwantschap met de (met het spoor) matchende persoon en de kans dat het DNA-profiel (van tien loci) op grond van die verwantschap bij toeval gelijk is’ op pagina 5 van de publicatie ‘De essenties van forensisch DNA-onderzoek: interpretaties van DNA-bewijs III, de context van de berekende frequentie’ van het NFI, beschikbaar op de website van het NFI. Daaruit concludeert de rechtbank dat die kans nog altijd onwaarschijnlijk klein is.

Daarbij komt dat het DNA-mengprofiel is aangetroffen op het wapen dat bij de schietpartij is gebruikt, beide slachtoffers hebben verklaard over de aanwezigheid van deze verdachte bij die schietpartij en er geen match is gevonden met het DNA van een van de andere volgens aangevers bij de schietpartij betrokken personen. De aanwezigheid van het DNA op het wapen vraagt om nadere uitleg van verdachte, die zich (ook) op dit punt echter op zijn zwijgrecht heeft beroepen. Zonder die nadere uitleg gaat de rechtbank er van uit dat het DNA van verdachte op het wapen is terechtgekomen doordat hij er mee heeft geschoten.

4.3.1.5 SIN-nummers

Ten aanzien van het verweer dat bovenvermeld DNA-onderzoek is verricht op een spoor met een SIN-nummer dat niet correspondeert met enig SIN-nummer uit het proces-verbaal sporenonderzoek overweegt de rechtbank het volgende. In het proces-verbaal sporenonderzoek38.en het proces-verbaal van aanvullend sporenonderzoek39.wordt gerelateerd dat het bij [naam 3] in beslag genomen wapen werd bemonsterd, waarbij het op verschillende plaatsen in een keer werd geswapt.

Daarbij wordt verwezen naar de rapportage en de aanvullende rapportage van het NFI, ingevoegd in het dossier op pagina’s 366 en verder.40.

In het proces-verbaal van aanvullend sporenonderzoek wordt weliswaar niet het SIN-nummer AAEB3129NL#01 vermeld, welk nummer in het rapport van het NFI41.en de aanvullende rapportage van het NFI42.wel wordt vermeld, maar evident is dat dit het enige SIN-nummer is dat wordt gerelateerd aan een bemonstering van een vuurwapen, en dat in dit onderzoek geen ander vuurwapen een rol speelt dan het wapen dat bij [naam 3] is aangetroffen, zodat het er behoudens een plausibele andere verklaring – die geheel ontbreekt – voor moet worden gehouden dat het onderzochte DNA-mengspoor op dat wapen is aangetroffen.

4.3.1.6 Proces-verbaal 1 maart 2012

Verbalisanten [naam 5] en [naam 6], werkzaam op het politiebureau te Terneuzen, hebben proces-verbaal opgemaakt van het bezoek van verdachte op 1 maart 2012 omstreeks 16.15 uur op het politiebureau aldaar.43.Verdachte was woedend omdat de politie een inval had verricht in zijn woning. Tijdens deze tirade op het politiebureau heeft verdachte onder andere de volgende woorden gebezigd: dat als hij een wapen zou hebben hij dit nooit thuis of bij zijn familie zou achterlaten, de politie zou dit wapen nooit vinden, dat hij niet voor zichzelf instaat als hij in het nauw gedreven wordt, dat dit niet leuk gaat worden, voor niemand niet en dat Terneuzen niet meer hetzelfde zal zijn, dat hij ze zal laten zien hoe een echte man handelt als ze in zijn buurt komen en dat hij ze dan op Colombiaanse wijze zal aanpakken. Hij noemt in negatieve zin de naam van [slachtoffer 1] en noemt ook zijn neef [betrokkene 1], die voor zichzelf moet leren opkomen en zich als een man moet leren gedragen.

Hoewel dit proces-verbaal in een aanvullend proces-verbaal, door de rechtbank genummerd als IV, is opgenomen dat op 2 juli 2014 is gesloten, is het een proces-verbaal dat op 1 maart 2012 – dus vóór het onderhavige schietincident – is opgemaakt. Niet valt in te zien dat dit proces-verbaal niet als bewijsmiddel kan worden gebruikt.

4.3.1.7 Alibi?

Verdachte zou op 30 april 2012 ’s avonds tussen 21.00 en 21.30 uur dronken thuis zijn gekomen, waarna zijn zus [getuige 12] hem met de auto naar zijn oom in Haarlem heeft gebracht omdat hij de volgende morgen naar zijn stage moest. Zij zouden vóór 22.00 uur zijn weggereden uit Terneuzen en rond 1.00 uur in Haarlem zijn aangekomen. Dit alibi zou bevestigd worden door de verklaringen van [getuige 12], de vader van verdachte, de oom van verdachte en een neef, [getuige 13], die verdachte en zijn zus nog vóór 22.00 uur in de auto zou hebben zien rijden bij de rotonde bij de Kwik-Fit, waarbij er kort contact tussen hen is geweest.

Ten aanzien van de geloofwaardigheid van het alibi overweegt de rechtbank het volgende.

In zijn eerste verklaring zegt de vader van verdachte dat zijn zoon die avond omstreeks 22.00 uur dronken thuis kwam, en dat hij met dubbele tong praatte. In zijn tweede verklaring zegt hij dat zijn zoon die avond rond 21.30 uur thuiskwam.

[getuige 12] heeft verklaard dat verdachte tussen 21.30 en 21.45 thuis kwam en dat hij dronken was. Zij zijn vóór 22.00 uur naar Haarlem vertrokken. Bij de grote rotonde bij de Kwik-Fit kwamen ze [getuige 13] tegen. Ze hebben een paar woorden met hem gewisseld. Ze kwamen om 01.00 uur aan in Haarlem en zij is circa 03.30 à 3.45 uur weer in Terneuzen aangekomen. Toen zij terugreed uit Haarlem zag zij de gsm van verdachte op de grond voor de passagiersstoel liggen. Zij heeft verdachte sindsdien niet gezien. De telefoon heeft sindsdien bij haar thuis gelegen.

De oom, [getuige 14], heeft verklaard dat verdachte en [getuige 12] rond 01.00 uur in Haarlem bij hem thuis aankwamen. Hij vond verdachte normaal toen die bij hem thuis kwam. Hij heeft geen alcohol geroken.

[getuige 13] heeft verklaard dat hij samen met [getuige 15] en [getuige 16] omstreeks 21.30 uur à 21.45 uur is vertrokken uit de wijk Zuidpolder in Terneuzen en dat hij onderweg naar huis verdachte en diens zus Kimberly tegen kwam net voorbij de rotonde met de Kwik-Fit. Hij hoorde dat zijn neef iets riep.

[getuige 15] heeft verklaard dat [getuige 13] onderweg naar huis niemand heeft gegroet en verklaarde in zijn eerste verklaring dat zij niet langs de Kwik-Fit zijn gekomen. In zijn tweede verklaring44.heeft hij dit deel van zijn route aangepast, nadat de verbalisant hem daar naar vroeg. [getuige 16] heeft verklaard dat hij de hele route met of achter [getuige 13] en [getuige 15] heeft gereden, dat zij geen bekenden onderweg zijn tegengekomen en dat zij niet langs de Kwik-Fit zijn gereden.45.

Uit de gegevens van de zendmasten die in Terneuzen staan is gebleken dat het telefoonnummer van verdachte de bewuste avond/nacht diverse keren is aangestraald in Terneuzen.46.Om 21:54:33, 21:54:57 en 21:55:15 uur heeft dat telefoonnummer de mast aan de [straat 3] te Terneuzen aangestraald. Om 22:27:56 uur straalde het telefoonnummer aan op de locatie [straat 4] te Terneuzen en vervolgens straalde hij op 02:26:25 uur wederom de mast aan de [straat 3] te Terneuzen aan. Voorts blijkt uit het dossier dat om 22:30:47 uur de voicemail van het telefoonnummer is uitgeluisterd en dit gebeurde wederom om 22:37:06 uur.47.

Uit vorenstaande concludeert de rechtbank het volgende.

De telefoon van verdachte heeft gedurende de rit van verdachte en zijn zus naar Haarlem, en de rit van [getuige 12] terug naar Terneuzen, bij hen in de auto gelegen. Uit de zendmastgegevens is onomstotelijk vast komen te staan dat de telefoon van verdachte – en dus ook verdachte zelf – zich op het tijdstip van de schietpartij nog in Terneuzen bevond.

Uit die zendmastgegevens blijkt ook dat [getuige 12] al veel eerder dan zij heeft verklaard weer in Terneuzen terug was.

Verdachte en zijn vader, zus en neef – hebben willen verhullen dat verdachte op de tijd van de schietpartij in Terneuzen aanwezig was. Zij hebben hun verklaringen daaromtrent aangepast. Het door verdachte gepresenteerde alibi is aantoonbaar onjuist gebleken.

4.3.1.8 Bewijsconclusie

Uit al het voorgaande, in onderlinge samenhang beschouwd, stelt de rechtbank vast en acht zij wettig en overtuigend bewezen dat het verdachte is geweest die op 30 april 2012 naar de woning van [slachtoffer 1] is gegaan, uit een auto is gestapt, met een machinegeweer naar de woning is gelopen en het vuur heeft geopend op [slachtoffer 1] en de woning waarin [slachtoffer 2] zich bevond, en dat hij de schietpartij tezamen en in vereniging met anderen heeft voorbereid en uitgevoerd. Hij is door de slachtoffers herkend als één van de daders, zijn DNA is aangetroffen op het vuurwapen waarmee de kogels zijn afgevuurd en het door hem opgegeven alibi is aantoonbaar onjuist gebleken. Bovendien heeft verdachte op 1 maart 2012 ten overstaan van twee verbalisanten op het politiebureau te Terneuzen een dergelijke aanslag als het ware aangekondigd en heeft hij samen met tenminste één ander de broers [slachtoffer 1] en [getuige 1] slechts enkele minuten voor de schietpartij gedreigd dat zij zouden worden neergeschoten. Daarbij komt dat verdachte eerder in het bezit is geweest van een vuurwapen, waarvoor hij in 2010 is veroordeeld.

De rechtbank verwerpt het verweer dat de schutter door op heuphoogte te schieten slechts een poging heeft gedaan [slachtoffer 1] zwaar lichamelijk letsel toe te brengen.

Door met een dergelijk wapen op heuphoogte op een persoon te schieten aanvaardt de schutter de aanmerkelijke kans dat die persoon komt te overlijden; immers ook in en rond het bekken bevinden zich vitale organen.

Door de wijze waarop vervolgens de hele voorpui van de woning is doorzeefd met kogels, die in de woning tot op borsthoogte vernielingen hebben aangericht, heeft verdachte bewust de aanmerkelijke kans aanvaard dat alle personen die in die woning aanwezig waren door die kogels konden worden gedood.

De rechtbank concludeert uit al het hiervoor overwogene dat verdachte zich heeft schuldig gemaakt aan de aan hem onder 1 primair, 2 primair en 3 tenlastegelegde feiten.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte

1. primair.

hij op of omstreeks 30 april 2012 te Terneuzen ter uitvoering van het door

verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een ander of

anderen, althans alleen, opzettelijk en met voorbedachten rade [slachtoffer 1]

van het leven te beroven, tezamen en in vereniging met een ander of anderen,

althans alleen, met dat opzet en na kalm beraad en rustig overleg naar de

woning van die [slachtoffer 1] is gegaan en, aldaar aangekomen, meermalen met een

vuurwapen op die [slachtoffer 1] en/of de woning gelegen aan de [straat 1], alwaar

die [slachtoffer 1] verbleef, heeft geschoten, terwijl de uitvoering van dat

voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

2 primair.

hij op of omstreeks 30 april 2012 te Terneuzen ter uitvoering van het door

verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een ander of

anderen, althans alleen, opzettelijk [slachtoffer 2] van het leven te beroven, met

dat opzet naar de woning van die [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 1] is gegaan en, aldaar

aangekomen, meermalen met een vuurwapen op de woning gelegen aan de

[straat 1], alwaar die [slachtoffer 2] op dat moment verbleef, heeft geschoten,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

3.

hij in de periode van 1 januari 2012 tot en met 11 mei 2012 te Terneuzen,

althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen,

althans alleen, een wapen van categorie II, te weten een enkelloops

machine(kogel)geweer (merk Zastava) voorhanden heeft gehad;

De in deze telastelegging gebruikte termen en uitdrukkingen worden, voorzover

daaraan in de Wet wapens en munitie betekenis is gegeven, geacht in dezelfde

betekenis te zijn gebezigd.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.