Bestuurdersaansprakelijkheid in theorie (IVOR nr. 108) 2017/12.3.2:12.3.2 Aansprakelijkheid bestuurder gelijk behandeld als aansprakelijkheid vertegenwoordiger

Bestuurdersaansprakelijkheid in theorie (IVOR nr. 108) 2017/12.3.2

12.3.2 Aansprakelijkheid bestuurder gelijk behandeld als aansprakelijkheid vertegenwoordiger

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

De aansprakelijkheid van de bestuurder van een rechtspersoon jegens een derde wordt in het Verenigd Koninkrijk allereerst op een gelijke manier behandeld als de aansprakelijkheid van een vertegenwoordiger (‘an agent’) jegens een derde. De Court of Appeal of New Zealand overwoog in dit verband:1

“Two general principles may first be stated. (1) A director does not by reason only of his position as director owe any duty to creditors or to trustees for creditors of the company. (2) A shareholder does not by reason only of his position as shareholder owe any duty to anybody. In Ferguson v. Wilson (1866) 2 Ch. App. 77 Cairns LJ. said at page 89: “What is the position of directors of a public company? They are merely agents of a company. The company itself cannot act in its own person, for it has no person; it can only act through directors, and the case is, as regards those directors, merely the ordinary case of principal and agent. Wherever an agent is liable those directors would be liable; where the liability would attach to the principal, and the principal only, the liability is the liability of the company. This being a contract alleged to be made by the company, I own that I have not been able to see how it can be maintained that an agent can be brought into this Court, or into any other Court, upon a proceeding which simply alleges that his principal has violated a contract that he has entered into. In that state of things, not the agent, but the principal would be the person liable.”

Deze benadering komt overeen met de analogie-analyse die ik hiervoor in par. 10.5.5 maakte tussen de bestuurder en de vertegenwoordiger: de positie van een bestuurder jegens een derde is niet anders dan die van iedere andere vertegenwoordiger jegens een derde.2 Nu in het Verenigd Koninkrijk de externe bestuurdersaansprakelijkheid wordt beoordeeld vanuit de normen die gelden voor de vertegenwoordiger, is het goed stil te staan bij de termen ‘negligent misstatement’ en ‘assumption of responsibility’. Deze termen hebben in het Verenigd Koninkrijk relevantie in het kader van de aansprakelijkheid van een vertegenwoordiger en komen dan ook terug in de hierna te behandelen rechtspraak en literatuur.

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.