Rb. Noord-Holland, 13-10-2021, nr. C/15/306890 / HA ZA 20-568

Deze zaak gaat over de vraag of [gedaagde] adequaat heeft gehandeld bij onderzoek naar een lekkage in een keukenkastje in het bedrijfspand van [xxx] . Ongeveer een maand daarna is in het pand namelijk een grote lekkage geweest door een gescheurde koudwaterslang. Volgens [xxx] , althans haar verzekeraar NN, is dit het gevolg van het niet adequaat handelen door [gedaagde] . NN wil daarom het schadebedrag dat zij heeft betaald aan [xxx] , vergoed hebben van [gedaagde] . De rechtbank wijst de vordering toe, omdat [gedaagde] de oorzaak van de lekkage niet heeft vastgesteld en onvoldoende onderzoek heeft gedaan.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

Op 14 april 2021 heeft een zitting plaatsgevonden. Daarbij zijn aan de zijde van NN verschenen de heer [rrr] , schadebehandelaar bij NN en de heer [sss] , senior expert bij EMN, vergezeld van mr. Van Dijke. Namens [gedaagde] zijn verschenen de heer [yyy] , werkzaam bij [gedaagde] , en de heer [zzz] , werkzaam bij Clensch, vergezeld van mr. Van Dal. Aanwezig waren de rechter mr. J.S. Reid en de griffier. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat partijen ter toelichting van hun standpunten naar voren hebben gebracht. Mr. Van Dijke heeft gebruik gemaakt van pleitaantekeningen, die zijn overgelegd.

Ten slotte is vonnis bepaald.

[xxx] (hierna: [xxx] ) houdt kantoor in een pand in [plaats] (hierna: het pand). [xxx] heeft een opstalverzekering en goederen- en inventarisverzekering afgesloten bij NN.

In het pand is een pantry met een keukentje. Op 7 mei 2018 ontdekte [xxx] dat de kraan in het keukentje lekte in het keukenkastje. De lekkage is gemeld bij [gedaagde] . Namens [gedaagde] heeft de heer [vvv] (hierna: [vvv] ) de lekkage geïnspecteerd (8 mei 2018). Vervolgens heeft [gedaagde] een offerte uitgebracht voor een nieuwe kraan (30 mei 2018).

In de nacht van 2 op 3 juni 2018 is waterschade ontstaan in het pand, doordat de koudwaterslang van de kraan in het keukenkastje was gescheurd. Door de lekkage is schade ontstaan aan het pand en de inventaris en goederen in het pand. De schade is bij NN gemeld.

NN heeft CED Nederland ingeschakeld om de schadetoedracht te onderzoeken. In juli 2018 heeft CED twee rapporten uitgebracht.

Op 6 juli 2018 NN heeft [gedaagde] ingelicht dat zij haar waarschijnlijk zal aanspreken voor het ontstaan van de schade. ASR is de verzekeraar van [gedaagde] . Op 17 juli 2018 heeft ASR aan NN laten weten dat zij Lengkeek Expertises (hierna: Lengkeek) de kwestie in kaart laat brengen.

NN heeft EMN benoemd als schade-expert. EMN en Lengkeek hebben de schade gezamenlijk vastgesteld op € 81.893,36. NN heeft dit bedrag aan [xxx] betaald. Vervolgens hebben EMN en Lengkeek overeenstemming bereikt over een schadebedrag van € 70.809,25 (de schade na aftrek van het voordeel voor [xxx] ).

NN heeft [gedaagde] aansprakelijk gesteld en aanspraak gemaakt op het door haar aan [xxx] betaalde bedrag. ASR heeft de aansprakelijkheid afgewezen. NN heeft de heer [sss] van EMN (hierna: [sss] ) gevraagd om te reageren op de afwijzing van ASR. [sss] heeft op 20 november 2019 gerapporteerd. ASR heeft de aansprakelijkheid hierna nogmaals afgewezen.

[gedaagde] heeft Bureau Clensch (hierna: Clensch) opdracht gegeven onderzoek te doen. Clensch heeft op 2 december 2020 een rapport uitgebracht.

De kern van het geschil is de vraag of [vvv] namens [gedaagde] in strijd heeft gehandeld met de norm van een redelijk handelend en redelijk bekwaam loodgieter.

Het staat vast dat de lekkage op 2 juni 2018 de oorzaak is van de schade van [xxx] . Ook staat vast dat de oorzaak van de lekkage op 8 mei 2018 niet is vastgesteld door [gedaagde] . [vvv] heeft in zijn verklaring (productie 12 bij dagvaarding) namelijk aangegeven: “Ik heb nog mijn hand op de plek gehouden waar ik de druppel had gezien en heb een druppel op mijn hand gekregen. Ik heb echter geen oorzaak kunnen vaststellen.” [gedaagde] heeft bovendien gezegd dat [vvv] heeft ‘ingeschat’ dat de druppels afkomstig waren een defecte kraan en heeft ‘ingeschat’ wat de oorzaak en het hiermee gepaard gaande risico was. Kortom: [vvv] heeft een inschatting gemaakt, maar niet de oorzaak van de lekkage vastgesteld.

Ook is niet in geschil dat in juni 2018 een flinke scheur/gat in de mantel van de koudwaterslang aanwezig was, zie de foto hieronder.

[gedaagde] heeft onvoldoende onderbouwd dat de lekkage op 2 juni 2018 niet is ontstaan door slijtage aan de mantel. Bij het deskundigenbericht van NN is namelijk bevestigd dat de schade alleen kan zijn ontstaan door een geknikte/getordeerde slang. Als de slang op die manier gepositioneerd is, zal deze op termijn slijten. Dat heeft [gedaagde] ook bevestigd. De rechtbank gaat er dan ook vanuit dat slijtage van de koudwaterslang de oorzaak is geweest van de lekkage op 2 juni 2018.

De volgende vraag is of [gedaagde] de slijtage van de koudwaterslang op 8 mei 2018 had kunnen en moeten vaststellen. De heer [sss] heeft namens NN gesteld dat de slijtage door [gedaagde] op 8 mei 2018 had kunnen worden geconstateerd gelet op de aard van de lekkage. [gedaagde] heeft aangevoerd dat de aangetaste plek op de slang zich achter de spoelbak bevond en hierdoor slecht zichtbaar was. Dit komt echter voor rekening en risico van [gedaagde] . De rechtbank is namelijk van oordeel dat [vvv] niet kon volstaan met een veronderstelling van de oorzaak en hiervan uit mocht gaan omdat zijn werkwijze gebruikelijk was en een lekkende (koppeling van de) kraan volgens hem een veel voorkomende oorzaak van lekkage is. Ter zitting heeft de heer [zzz] , werkzaam bij Clensch, gezegd dat als [vvv] de slang geheel uit het kastje had gehaald en had gezien, hij had kunnen zien of de slang aangetast of versleten was.

[vvv] had de oorzaak van de lekkage dus kunnen en moeten vaststellen. Dit klemt temeer omdat [vvv] zijn telefoon bij de hand had (om in het keukenkastje licht te maken met zijn telefoonapp) en hij met de camera op die telefoon om het hoekje had kunnen fotograferen achter de spoelbak. Op die manier had hij de aantasting eenvoudig kunnen constateren. Dit heeft hij echter niet gedaan. Gelet op dat wat hier voor staat heeft [gedaagde] niet gehandeld als een redelijk handelend en redelijk bekwaam loodgieter.

De vraag of de lekkage op 8 mei 2021 een andere oorzaak heeft gehad dan de lekkage op 2 juni 2018 behoeft geen nadere behandeling. Als [gedaagde] op 8 mei 2018 namelijk haar werk goed had gedaan, dan had zij de oorzaak van de lekkage op 2 juni 2018 (gescheurde koudwaterslang) namelijk sowieso geconstateerd (ook al was dat mogelijk een andere oorzaak dan de lekkage op 8 mei 2018).

Overigens is geen sprake van eigen schuld aan de zijde van [xxx] /NN. [gedaagde] heeft dit standpunt onvoldoende onderbouwd. [gedaagde] heeft hiertoe namelijk slechts aangevoerd dat [vvv] de aangetaste slang niet heeft kunnen of moeten waarnemen tijdens zijn bezoek op 8 mei 2018. Deze stelling heeft de rechtbank al verworpen, zie 5.4 hiervoor.

De conclusie is dan ook dat [gedaagde] aansprakelijk is voor de schade waarin NN is gesubrogeerd. Tegen de hoogte van de schade heeft [gedaagde] geen verweer gevoerd, zodat [gedaagde] veroordeeld zal worden de volledige gevorderde schade te vergoeden aan NN (vordering sub I.). De gevorderde wettelijke rente over dit bedrag (vordering sub II.) zal worden toegewezen vanaf datum dagvaarding, omdat niet gesteld is waarom de aanvangsdatum 20 december 2018 zou moeten zijn.

De gevorderde buitengerechtelijke kosten (vordering sub III.) zullen worden toegewezen, omdat NN voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat zij deze kosten heeft gemaakt.

Aangezien ter zitting vordering sub III. deels is ingetrokken met een bedrag van € 5.540,19 en bij vordering sub IV. alleen de wettelijke rente over dat bedrag is gevorderd (gelet op de bijbehorende aanvangsdata), zal rechtbank vordering sub IV. afwijzen.

De rechtbank zal [gedaagde] als de in het ongelijk gestelde partij veroordelen in de proceskosten en de nakosten. De proceskosten aan de zijde van NN worden begroot op:

Dagvaarding € 83,38

Griffierecht € 2.042,00

Salaris advocaat € 2.228,00 (2 punten x tarief € 1.114,00)

Totaal € 4.353,38

De rechtbank

veroordeelt [gedaagde] tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan NN te betalen een bedrag van € 70.809,25,

veroordeelt [gedaagde] tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan NN te betalen een bedrag aan wettelijke rente over het bedrag van € 70.809,25 vanaf datum dagvaarding tot aan de dag van volledige betaling,

veroordeelt [gedaagde] tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan NN te betalen een bedrag aan buitengerechtelijke kosten van € 1.538,49,

veroordeelt [gedaagde] in de kosten van deze procedure, aan de zijde van NN tot op heden begroot op € 4.353,38, te vermeerderen met de wettelijke rente over dit bedrag met ingang van de vijftiende dag na betekening van dit vonnis tot de dag van volledige betaling,

veroordeelt [gedaagde] in de na dit vonnis ontstane kosten, begroot op € 163,00 aan salaris advocaat, te vermeerderen, onder de voorwaarde dat [gedaagde] niet binnen 14 dagen na aanschrijving aan het vonnis heeft voldaan en er vervolgens betekening van de uitspraak heeft plaatsgevonden, met een bedrag van € 85,00 aan salaris advocaat en de explootkosten van betekening van de uitspraak, en te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in art. 6:119 BW over de nakosten met ingang van veertien dagen na de betekening van dit vonnis tot aan de voldoening,

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het anders of meer gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. J.S. Reid en in het openbaar uitgesproken op 13 oktober 2021