Hof Den Haag, 12-12-2024, nr. BK-23/1176

Aan belanghebbende is op 27 januari 2022 een naheffingsaanslag parkeerbelastingen opgelegd ten bedrage van € 67,70, bestaande uit € 2,40 parkeerbelasting en € 65,30 kosten voor het opleggen van de naheffingsaanslag (de naheffingsaanslag).

Bij uitspraak op bezwaar heeft de Heffingsambtenaar de naheffingsaanslag gehandhaafd.

Belanghebbende heeft tegen de uitspraak op bezwaar beroep ingesteld bij de Rechtbank. De griffier heeft ter zake € 50 griffierecht geheven. De Rechtbank heeft beslist waarbij belanghebbende is aangeduid als eiser en de Heffingsambtenaar als verweerder:

“De rechtbank:

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt de uitspraak op bezwaar;

- vernietigt de naheffingsaanslag;

- bepaalt dat verweerder het griffierecht van € 50,- aan eiser moet vergoeden;

- veroordeelt verweerder tot betaling van € 1.133,- aan proceskosten aan eiser;

- bepaalt dat verweerder de wettelijke rente verschuldigd is aan eiser over het bedrag van de proceskosten vanaf vier weken na de datum van deze uitspraak.”

De Heffingsambtenaar heeft tegen de uitspraak van de Rechtbank hoger beroep ingesteld. Van belanghebbende is geen verweerschrift ontvangen.

De mondelinge behandeling van de zaak heeft plaatsgehad ter zitting van 24 september 2024. De Heffingsambtenaar is verschenen. Van de zijde van belanghebbende is niemand verschenen. Van het verhandelde ter zitting is een proces-verbaal opgemaakt.

Het Hof heeft op 25 juli 2024 de uitnodiging voor deze zitting aangetekend verzonden aan belanghebbende op het adres [adres 1] . Het Hof heeft de uitnodiging nadat deze niet is afgehaald, terugontvangen op 13 augustus 2024 en toen uit de GBA-check bleek dat belanghebbende op dit adres stond ingeschreven, is de uitnodiging per gewone post naar genoemd adres gezonden. Vervolgens is op 29 augustus 2024 aangetekend een gewijzigd tijdstip-uitnodiging voor de zitting gezonden naar datzelfde adres. Nadat deze uitnodiging op 18 september 2024 retour is ontvangen, is aan de hand van een nieuwe GBA-check vastgesteld dat belanghebbende per 14 augustus 2024 op een ander adres staat ingeschreven. Vervolgens zijn zowel de gewijzigd tijdstip-uitnodiging als de uitnodiging op 20 september 2024 aan belanghebbende per gewone post verzonden aan het adres waarop belanghebbende volgens het GBA per 14 augustus 2024 is ingeschreven: [adres 2] . Van belanghebbende is geen bericht van een adreswijziging ontvangen.

3. De Rechtbank heeft geoordeeld, waarbij belanghebbende is aangeduid als eiser en de Heffingsambtenaar als verweerder:

“2. Eiser stelt dat het bedrag aan kosten van naheffing te hoog is vastgesteld door de gemeenteraad, nu de berekening van deze kosten onjuist is. Eiser verwijst naar het document Betaald parkeren kostendekking naheffingsaanslagen 2022. Volgens eiser is een te laag aantal naheffingen per jaar gebruikt in de berekening om de kosten per naheffingsaanslag te bepalen. Met het gegeven van 15.000 uren handhaving per jaar en 0,86 invorderbare naheffing per uur komt men uit op 12.900 naheffingsaanslagen per jaar en niet ̶ zoals in het document staat aangegeven en zoals verweerder stelt ̶ op 8.600 naheffingen per jaar. De totale kosten gedeeld door 12.900 naheffingen komt neer op € 47,96 aan kosten per naheffing.

3. Verweerder stelt dat het aantal naheffingen per jaar (8.600) is gebaseerd op het afgeronde gemiddelde van aantal naheffingen van de voorgaande drie jaren. Het gemiddeld aantal naheffingsaanslagen gebaseerd op de afgelopen drie jaar was namelijk 8.541 per jaar.

4. Ter zitting heeft eiser de stelling van verweerder dat het aantal 8.600 gebaseerd is op een gemiddelde, gemotiveerd betwist. Eiser is in het bezit van een document (voorzien van het logo verweerder) waaruit blijkt dat het aantal naheffingen de afgelopen vier jaren hoger is dan 8.600[1]. Als reactie hierop heeft verweerder gesteld dat hij niet bekend is met deze hogere cijfers. Op welke cijfers het gemiddelde wel is gebaseerd kon verweerder niet toelichten. Dat de schatting van verweerder niet klopt heeft eiser volgens verweerder niet eerder gesteld en hij heeft zich op onderbouwing van dit punt niet voorbereid.

Ten aanzien van de berekening van eiser en de betwisting dat het aantal naheffingen dat is opgelegd 8.600 is, stelt verweerder het volgende: het cijfer 0,86 invorderbare naheffingen per uur moet worden berekend over 10.000 uur handhaving in 2022. Dan komt men uit op 8.600 naheffingen per jaar. Verweerder erkent dat het verweerschrift op dit punt niet compleet is en dat het document Betaald parkeren kostendekking naheffingsaanslagen 2022 hierover specifieker had moeten zijn. In het document staat namelijk enkel een totaal van 15.000 uur handhaving terwijl sprake was van 10.000 uur handhaving en 5.000 uur overige werkzaamheden.

5. De rechtbank oordeelt als volgt. Met betrekking tot de gemeentelijke kosten ter zake van het opleggen van een naheffingsaanslag in de parkeerbelasting als bedoeld in artikel 234, zesde lid, van de Gemeentewet, is in artikel 2, tweede lid, van het Besluit gemeentelijke parkeerbelastingen bepaald dat de gemeenteraad op basis van een raming van het jaarlijkse totaal van de in het eerste lid omschreven kosten, in verhouding tot het geraamde jaarlijkse aantal aaneengesloten parkeerperioden binnen een kalenderdag waarover wordt nageheven, het bedrag vaststelt dat per nageheven aaneengesloten parkeerperiode binnen een kalenderdag aan de belastingschuldige in rekening wordt gebracht.

De rechtbank is van oordeel dat, nu eiser het aantal geraamde naheffingsaanslagen per jaar gemotiveerd heeft betwist, de bewijslast met betrekking tot de deugdelijkheid van de raming op verweerder rust. Verweerder heeft het aantal van 8.600 naheffingen, dat gebaseerd zou zijn op een gemiddelde, niet met stukken of cijfers onderbouwd. Dat verweerder niet bekend was met de betwisting van eiser van dit aantal naheffingen kan de rechtbank niet volgen. In zijn beroepschrift heeft eiser al uiteengezet dat hij dit aantal naheffingen niet kon plaatsen in het licht van het document over de kostendekking van de naheffingsaanslagen.

Daarnaast heeft verweerder zijn stelling ter zitting dat in de berekening (uren handhaving delen door invorderbare naheffingen per uur) uit moet worden gegaan van 10.000 uur handhaving (terwijl in het document 15.000 uur handhaving aangegeven wordt) ook niet op eniger wijze onderbouwd met stukken. De enkele stelling dat het document hierover onvoldoende specifiek is geweest legt geen gewicht in de schaal.

In het licht van het voorgaande is rechtbank van oordeel dat verweerder onvoldoende bewijs heeft geleverd die het aantal geraamde naheffingsaanslagen onderbouwen. Zeker nu eiser dit aantal gemotiveerd betwist met een document van de gemeente zelf (Vlaardingen). Verweerder maakt niet aannemelijk dat het bedrag aan kosten voor naheffing deugt.

6. Nu verweerder de raming van de kosten voor naheffing onvoldoende heeft onderbouwd, vernietigt de rechtbank de naheffingsaanslag. De overige gronden van eiser behoeven geen behandeling meer.

7. Het beroep is gegrond.

8. Omdat de rechtbank het beroep gegrond verklaart, bepaalt de rechtbank dat verweerder aan eiser het door hem betaalde griffierecht vergoedt.

9. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door eiser gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.133,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 837,-, en 1 punt voor het indienen van een bezwaarschrift en 1 punt voor de telefonische hoorzitting met een waarde per punt van € 296,- en een wegingsfactor 0,5). Het gewicht van de zaak is bepaald op ‘licht’ omdat het beroep betrekking heeft op een parkeerbelastingzaak (zie het arrest van het gerechtshof Den Haag van 11 november 2021, ECLI:NL:GHDHA:2021:2131).

(…)

[1] Door eiser ter zitting genoemde aantallen:

2018: 9372

2017: 9517

2020: 10858

2021: 10350”

In geschil is of de naheffingsaanslag terecht is opgelegd. Meer in het bijzonder is in geschil of het bedrag van de kosten van de naheffingsaanslag (€ 65,30) in strijd met het Besluit gemeentelijke parkeerbelastingen (het Besluit) te hoog is vastgesteld. De Heffingsambtenaar beantwoordt de laatste vraag ontkennend.

De Heffingsambtenaar concludeert tot vernietiging van de uitspraak van de Rechtbank en bevestiging van de uitspraak op bezwaar.

1 De gemeentelijke kosten ter zake van het opleggen van een naheffingsaanslag als bedoeld in artikel 234, vijfde lid, van de wet kunnen ten hoogste bestaan uit de volgende componenten, voor zover deze samenhangen met de inning van niet betaalde parkeerbelastingen:

a. vaste informatieverwerkingskosten;

b. variabele informatieverwerkingskosten;

c. kosten van afschrijving;

d. kosten van interest;

e. personeelskosten;

f. overheadkosten, die ten hoogste 50% van de personeelskosten mogen bedragen.

2. Op basis van een raming van het jaarlijkse totaal van deze kosten stelt de raad, in verhouding tot het geraamde jaarlijkse aantal aaneengesloten parkeerperioden binnen een kalenderdag waarover wordt nageheven, het bedrag vast dat per nageheven aaneengesloten parkeerperiode binnen een kalenderdag aan de belastingschuldige in rekening wordt gebracht. De raming kan een gemiddelde betreffen over een periode van ten hoogste vier jaren.

1. Het bedrag, bedoeld in artikel 2, tweede lid, bedraagt met ingang van 1 januari 2022 ten hoogste € 66,50.

(…)”

Er is geen aanleiding voor een veroordeling in de proceskosten.

Het Gerechtshof:

Deze uitspraak is vastgesteld door S.E. Postema, R.A. Bosman en M.J.M. van der Weijden, in tegenwoordigheid van de griffier Y. Postema. De beslissing is op 12 december 2024 in het openbaar uitgesproken.

Een afschrift van deze uitspraak is in Mijn Rechtspraak geplaatst. Indien u niet digitaal procedeert, is een afschrift aangetekend per post verzonden op:

Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden via het webportaal van de Hoge Raad www.hogeraad.nl.

Bepaalde personen die niet worden vertegenwoordigd door een gemachtigde die beroepsmatig rechtsbijstand verleent, mogen per post beroep in cassatie instellen. Dit zijn natuurlijke personen en verenigingen waarvan de statuten niet zijn opgenomen in een notariële akte. Als zij geen gebruik willen maken van digitaal procederen kunnen deze personen het beroepschrift in cassatie sturen aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), Postbus 20303, 2500 EH Den Haag.

Alle andere personen en gemachtigden die beroepsmatig rechtsbijstand verlenen, zijn in beginsel verplicht digitaal te procederen (zie www.hogeraad.nl).

Bij het instellen van beroep in cassatie moet het volgende in acht worden genomen:

1 - bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak gevoegd;

2 - (alleen bij procederen op papier) het beroepschrift moet ondertekend zijn;

3 - het beroepschrift moet ten minste het volgende vermelden:

a. - de naam en het adres van de indiener;

b. - de dagtekening;

c. - de vermelding van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;

d. - de gronden van het beroep in cassatie.

Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.