Hof Amsterdam, 07-11-2006, nr. 05/1225 DK

Aan belanghebbende zijn twee uitnodigingen tot betaling uitgereikt ten bedrage van respectievelijk € 11,58 aan douanerechten en € 67,58 aan omzetbelasting, welke uitnodigingen tot betaling op één aanslagbiljet met dagtekening 10 september 2004 staan vermeld. Tegelijkertijd is een boete opgelegd van € 90.

Na daartegen gemaakt bezwaar heeft de inspecteur bij uitspraak, gedagtekend 14 maart 2005, de uitnodigingen tot betaling en de boetebeschikking gehandhaafd.

Bij uitspraak van 6 oktober 2005, verzonden op 7 oktober 2005, heeft de rechtbank Haarlem (hierna: de rechtbank) het daartegen door belanghebbende ingestelde beroep gegrond verklaard, en de uitspraak op bezwaar alsmede de uitnodigingen tot betaling en de boetebeschikking vernietigd.

De rechtbank heeft geoordeeld dat niet aannemelijk is dat tijdens het extern communautair douanevervoer van B naar C/D handelingen zijn verricht of juist nagelaten ten gevolge waarvan de douane geen toegang heeft gehad tot (enkele van de) zich onder de regeling bevindende goederen in de verzegelde container. Hier leidt de rechtbank uit af dat, op het moment dat de verzegeling voor het communautair douanevervoer werd aangebracht, er zich niet 770 maar 769 kartons in de container bevonden. De rechtbank oordeelt dat in dit geval in redelijkheid niet kan worden geconcludeerd dat tijdens het verblijf van de goederen onder de tweede regeling zich een onttrekking heeft voorgedaan en een schuld in de zin van het CDW is ontstaan. Artikel 78 van het CDW brengt, aldus de rechtbank, met zich dat de aangifte T1 van 29 oktober 2003 dient te worden herzien, zodat deze betrekking heeft op 769 kartons.

Tegen deze uitspraak heeft de inspecteur bij beroepschrift van 17 november 2005, ingekomen op 18 november 2005, hoger beroep ingesteld bij de Douanekamer van het Gerechtshof te Amsterdam (hierna: de Douanekamer).

Belanghebbende heeft een verweerschrift ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 19 september 2006. Aldaar zijn verschenen namens belanghebbende E, alsmede namens de inspecteur F, G en H. De inspecteur heeft ter zitting een pleitnota voorgedragen en exemplaren daarvan overgelegd.

Belanghebbende heeft op 27 oktober 2003 een aangifte gedaan tot plaatsing van goederen onder de regeling extern communautair douanevervoer. Het kantoor van vertrek, A, gaf een document T1 met nummer xxxx af. De goederen zijn op vermelde aangifte omschreven als ‘770 cartons gekoeld rundvlees ZB Container: S… xxxx — 3’. De geadresseerde van de zending is de besloten vennootschap B B.V. te A (hierna: B). Het land van verzending/uitvoer is L. In L was door de rederij een verzegeling aangebracht op de container. De douane te A heeft op 27 oktober 2003 eveneens een verzegeling aangebracht op de container.

Op 29 oktober 2003 heeft een veterinaire controle van de zending plaatsgevonden bij B waarbij de zending is goedgekeurd. De douaneverzegeling werd daartoe verbroken evenals de rederijverzegeling. In de tot de stukken behorende zogeheten werkbon staat vermeld :

Op 29 oktober 2003 heeft belanghebbende weer een aangifte gedaan tot plaatsing van de goederen onder de regeling voor extern communautair douanevervoer waarbij het kantoor van bestemming ditmaal C/D (Duitsland) is, en het kantoor van vertrek A. Ter zake is een document T1 met nummer xxxx afgegeven. Als voorafgaand vervoersdocument is verwezen naar het hiervoor onder 3.1. vermelde document T1 met nummer xxxx. De goederen, de container en het land van verzending worden op gelijke wijze omschreven als in de onder 3.1. genoemde aangifte T1 xxxx. De douane heeft daarna wederom een verzegeling aangebracht op de container.

Bij aankomst van de goederen op de plaats van bestemming heeft de toegelaten geadresseerde, J GmbH te Duitsland geconstateerd dat er één karton minder aanwezig is dan vermeld op de aangifte T1 met nummer xxxx. Ten aanzien van de na de veterinaire keuring bij B B.V. door de douane aangebrachte verzegeling werden geen onregelmatigheden bevonden. Van de minderbevinding heeft de toegelaten geadresseerde een aantekening gemaakt op de achterzijde van het exemplaar nummer 5 van het document T1. Deze aantekening is voorzien van een stempel van het Hauptzollamt K.

Op 10 december 2003 heeft de Douane P met betrekking tot het ontbrekende karton een mededeling onregelmatigheid regeling douanevervoer T1 aan belanghebbende gezonden, waarbij belanghebbende op de hoogte is gebracht van het ontstaan van een douaneschuld en de vaststelling door de douaneautoriteiten van het kantoor van bestemming dat 1 collo rundvlees van 17 kg niet is aangebracht. Belanghebbende is in de gelegenheid gesteld om bewijs te leveren van de plaats waar de feiten zich hebben voorgedaan die tot het ontstaan van de douaneschuld hebben geleid en om de onregelmatigheid te verklaren. Belanghebbende heeft hierop niet gereageerd. Op 10 september 2004 is de inspecteur in verband met de gedeeltelijke niet zuivering van de aangifte T1 xxxx overgegaan tot het vaststellen van de onder 1.1. genoemde uitnodigingen tot betaling en de boetebeschikking.

Tot de gedingstukken behoren voorts L gezondheids- en vleeskeurings-certificaten met nummer xxxx — 2003 en een gemeenschappelijk veterinair document van binnenkomst (GDB) met referentienummer xxxx, alle betrekking hebbend op de genoemde goederen. Het vleeskeurings- en het gezondheidscertificaat vermelden, voor zover van belang: ‘seal sif xxxx’. Het GDB vermeldt, voor zover van belang, ‘seal: xxxx’ en ‘volledige identiteitscontrole conform’.

In hoger beroep is in geschil of de inspecteur terecht de onder 1.1. vermelde uitnodigingen tot betaling alsmede de boetebeschikking heeft vastgesteld dan wel of de inspecteur de aangifte op de voet van artikel 78 van het Communautair douanewetboek (hierna: CDW) had moeten herzien.

Bij de beoordeling van het geschil heeft de Douanekamer de volgende bepalingen in aanmerking genomen:

Ingevolge artikel 78, eerste lid, van het CDW kunnen de douaneautoriteiten na de vrijgave van de goederen ambtshalve of op verzoek van de aangever tot herziening van de aangifte overgaan. Krachtens het derde lid van bedoelde bepaling nemen de douaneautoriteiten, indien uit — onder meer — de herziening van de aangifte blijkt dat de bepalingen die voor de betrokken douaneregeling gelden, op grond van onjuiste of onvolledige gegevens zijn toegepast, de nodige maatregelen om een en ander recht te zetten, rekening houdend met de nieuwe gegevens waarover zij beschikken.

Ingevolge artikel 203, eerste lid, van het CDW ontstaat een douaneschuld bij invoer indien aan rechten bij invoer onderworpen goederen aan het douanetoezicht worden onttrokken. Ingevolge artikel 203, derde lid, vierde gedachtestreepje, van het CDW kan, in voorkomend geval, de persoon die de verplichtingen dient na te komen, welke voortvloeien uit het gebruik van de douaneregeling waaronder deze waren geplaatst, worden aangemerkt als schuldenaar.

Artikel 38, eerste lid, van de Douanewet bepaalt, voor zover hier van belang, dat indien goederen welke zijn geplaatst onder de douaneregeling douanevervoer de formaliteiten ter beëindiging van die regeling niet of niet tijdig worden vervuld, dit een verzuim vormt ter zake waarvan de inspecteur degene die de formaliteiten dient te vervullen een boete van ten hoogste € 90 kan opleggen.

De Douanekamer stelt voorop dat op degene die aangifte heeft gedaan voor de regeling extern communautair douanevervoer en van deze aangifte wenst af te wijken, de last rust te bewijzen dat de desbetreffende aangifte gebaseerd is op onjuiste feiten. Belanghebbende heeft, naar volgt uit hetgeen onder 3.3. is weergegeven, aangifte gedaan voor extern communautair douanevervoer van 770 kartons gekoeld rundvlees vanuit A naar C/D (Duitsland). Na de constatering, bij het verbreken van de verzegeling in Duitsland, dat in de container 1 karton minder aanwezig was dan de 770 kartons die blijkens de aangifte onder de regeling extern communautair douanevervoer waren gebracht, heeft belanghebbende zich op het standpunt gesteld dat het desbetreffende karton ten onrechte in de aangifte voor het extern douanevervoer is begrepen. Naar het oordeel van de Douanekamer heeft belanghebbende met hetgeen zij heeft aangevoerd deze stelling echter onvoldoende aannemelijk gemaakt. De enkele omstandigheid dat er in L, in een voorafgaand vervoerstraject, door de rederij een verzegeling is aangebracht, en dat er daarnaast in A voor het voorafgaande communautaire douanevervoer een douaneverzegeling is aangebracht, welke beide verzegelingen eerst bij de veterinaire keuring eveneens te A, zijn verbroken is in dit verband onvoldoende, reeds omdat, wat er verder ook zij van de status van de rederijverzegeling, dit onverlet laat de mogelijkheid dat er ná het verbreken van evenvermelde verzegelingen en vóórdat de douaneverzegeling met betrekking tot het thans in geschil zijnde douanevervoer werd aangebracht, een onregelmatigheid heeft plaatsgevonden. Nu belanghebbende geen ander bewijs heeft bijgebracht, met name geen bewijs van de zijde van de verzender van de goederen dat er slechts 769 kartons zijn verzonden vanuit L, moet ervan uit worden gegaan dat de aangifte niet was gebaseerd op onjuiste gegevens, zodat aan de herzieningsregeling als bedoeld in artikel 78 CDW niet wordt toegekomen. Belanghebbendes beroep op deze bepaling faalt derhalve. De Douanekamer gaat hierna derhalve uit van de juistheid van de door belanghebbende ingediende aangifte voor extern communautair douanevervoer van 770 kartons.

Indien en voor zover belanghebbende bedoelt een beroep te doen op het gelijkheidsbeginsel met zijn stelling dat hij het onredelijk acht dat in casu de regeling ‘kleine onregelmatigheden’ niet wordt toegepast, omdat in wezen sprake is van een gelijke situatie als waarvoor deze regeling is geschreven, geldt het volgende. De inspecteur heeft, niet althans onvoldoende weersproken, gesteld dat deze regeling een wezenlijk andere situatie betreft — namelijk die waarin het kantoor van bestemming binnen Nederland is gelegen — dan de onderhavige situatie waarin het kantoor van bestemming in Duitsland ligt. Belanghebbendes beroep op het gelijkheidsbeginsel moet reeds daarom — wat hier verder ook van zij — worden verworpen.

De Douanekamer acht geen termen aanwezig toepassing te geven aan artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht inzake een vergoeding van proceskosten in hoger beroep, nu van voor vergoeding in aanmerking komende kosten niet is gebleken.

De Douanekamer:

Aldus vastgesteld door mrs. A. Bijlsma, voorzitter, M.E. van Hilten en E.M. Vrouwenvelder, leden van de Douanekamer, in tegenwoordigheid van mr. S.K. Grando, griffier. De beslissing is op 7 november 2006 in het openbaar uitgesproken.

De griffier:

De voorzitter:

Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie worden ingesteld bij de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), Postbus 20303, 2500 EH Den Haag. Daarbij moet het volgende in acht worden genomen:

Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad.

In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.