CRvB, 06-05-2008, nr. 06/4534 WWB

Appellant heeft aangevoerd dat hij voor de behandeling van zijn zaak ter zitting van de rechtbank tijdig twee getuigen heeft aangemeld, te weten [naam boekhouder] en [getuige] en dat alleen [naam boekhouder] als getuige is gehoord. De rechtbank heeft volgens appellant zonder nadere motivering geweigerd [getuige] als getuige te horen.

Uit de gedingstukken blijkt dat appellant voor de zitting van de rechtbank van 18 mei 2006 — tijdig — de twee hierboven genoemde getuigen heeft aangemeld. Uit de door de rechtbank verstrekte nadere inlichtingen blijkt dat de rechtbank ervan op de hoogte was dat appellante beide getuigen ook had meegenomen naar de zitting. In het proces-verbaal van de zitting is melding gemaakt van het feit dat [naam boekhouder] als getuige is gehoord. Daarin is niet opgenomen dat [getuige] als getuige aanwezig was en/of dat is afgezien van het horen als getuige van [getuige].

In de aangevallen uitspraak is geen aandacht geschonken aan de aangemelde getuige [getuige]. De Raad acht dit niet juist. Weliswaar heeft de rechtbank, gelet op de tekst van artikel 8:63, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) ten aanzien van het al dan niet horen van getuigen enige beoordelingsruimte, maar dit laat onverlet dat de rechtbank de beslissing om een getuige niet te horen dient te motiveren. Uit het voorgaande volgt dat sprake is van een motiveringsgebrek. De aangevallen uitspraak komt voor vernietiging in aanmerking wegens strijd met artikel 8:77, eerste lid, aanhef en onder b, van de Awb.

De Raad heeft geen aanleiding gezien om de zaak terug te wijzen naar de rechtbank omdat hij het niet nodig acht dat het geschil opnieuw door de rechtbank wordt behandeld. Appellant heeft de Raad niet verzocht om gebruik te maken van de in artikel 8:60, eerste lid, van de Awb neergelegde bevoegdheid om [getuige] als getuige op te roepen. De Raad heeft ook geen aanleiding gezien, in verband met hetgeen hij hierna ten aanzien van de zaak ten gronde overweegt, om van die bevoegdheid ambtshalve gebruik te maken. De Raad merkt in dit verband ten slotte op dat appellant in hoger beroep geen gebruik heeft gemaakt van de gelegenheid om [getuige] als getuige mee te nemen naar (een van) de zittingen van de Raad.

De door de Raad te beoordelen periode strekt zich uit van de datum van de melding (5 april 2005) tot aan de datum van het primaire besluit (18 mei 2006).

De vraag waar iemand woont dient te worden beantwoord aan de hand van concrete feiten en omstandigheden. De belanghebbende is verplicht juiste en volledige informatie over zijn woonadres te verschaffen, aangezien dat gegeven van essentieel belang is voor de vaststelling van het recht op bijstand.

De Raad is dat de bevindingen van het in het kader van de aanvraag gehouden onderzoek een toereikende grondslag vormen voor het standpunt van het College dat appellant niet de juiste inlichtingen heeft verstrekt over zijn feitelijke woonsituatie. Daarbij kent de Raad zwaarwegende betekenis toe aan hetgeen [naam boekhouder] op 11 mei 2005 over de bewoning van de door appellant gehuurde kamer heeft verklaard. Daaruit kan niet anders worden afgeleid dan dat appellant die woonruimte ten tijde van belang feitelijk niet (meer) als zodanig gebruikte. Appellant heeft naar voren gebracht dat [naam boekhouder] op zijn verklaring is teruggekomen, maar dat kan naar het oordeel van de Raad niet zonder meer uit de gedingstukken worden afgeleid. [naam boekhouder] is door de rechtbank als getuige gehoord. Bij die gelegenheid heeft hij verklaard dat hij op 11 mei 2005 de situatie heeft weergegeven zoals die toen was, welke situatie verband hield met een verbouwing van de woning van de dochter van appellant in Vught en met ziekte van appellant. In dat verband is tevens van belang dat datgene wat appellant zelf over zijn woonsituatie heeft verklaard in overeenstemming is met de verklaring van [naam boekhouder]. Tijdens de hoorzitting van de Commissie van 18 oktober 2005 heeft appellant immers meegedeeld dat hij vanaf februari 2005 bij zijn dochter in Vught inwoonde en dat dit verklaart waarom hij weinig op zijn kamer in Ulvenhout was. Ter zitting van de rechtbank heeft appellant eveneens verklaard dat hij — in verband met ziekte van zijn dochter — destijds bij zijn dochter verbleef.

Appellant heeft in het kader van zijn aanvraag niet aan de Commissie meegedeeld dat hij niet daadwerkelijk woonachtig was op het opgegeven woonadres. Daaraan doet niet af dat appellant ten tijde van de aanvraag nog op het adres van [naam boekhouder] stond ingeschreven in de GBA van de gemeente Breda. De feitelijke situatie is immers bepalend.

Als gevolg van de schending van de inlichtingenverplichting door appellant, kon zijn recht op bijstand ten tijde van belang niet worden vastgesteld. Reeds op die grond diende de aanvraag van appellant te worden afgewezen. Dat brengt mee dat de stellingen van appellant met betrekking tot de vraag of al dan niet (tijdig) is voldaan aan het verzoek van de Commissie om zijn aanvraag aan te vullen buiten bespreking kunnen blijven.

Uit het voorgaande volgt dat de aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd en dat het beroep ongegrond dient te worden verklaard.

De Raad ziet aanleiding de Commissie te veroordelen in de proceskosten van appellant. Deze worden begroot op € 322,-- in hoger beroep voor verleende rechtsbijstand.