CRvB, 24-07-2007, nr. 06/3662 WWB

Namens appellante heeft mr. P.F.M. Gulickx, advocaat te Breda, hoger beroep ingesteld.

Het College heeft een verweerschrift ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft, gevoegd met dat in de zaken met de reg. nrs. 06/3658 WWB en 06/3901 WWB, plaatsgevonden op 12 juni 2007. Voor appellante is mr. Gulickx verschenen. Het College heeft zich laten vertegenwoordigen door J.M.A.M. Boomaerts, werkzaam bij de gemeente Rucphen. Na de gevoegde behandeling zijn de zaken weer gesplitst. In deze zaak wordt afzonderlijk uitspraak gedaan.

De Raad gaat uit van de volgende van belang zijnde feiten en omstandigheden.

Appellante ontving bijstand naar de norm voor een alleenstaande.

Bij besluit van 28 januari 2005 — voor zover van belang — heeft het College de bijstand met ingang van 1 april 2004 ingetrokken op de grond dat appellante een gezamenlijke huishouding voert met [betrokkene], gezien haar registratie als zodanig sedert 1 april 2003 op grond van de Algemene Ouderdomswet bij de Sociale verzekeringsbank.

Bij een zowel aan appellante als aan [betrokkene] gericht besluit van 4 februari 2005 heeft het College — voor zover hier van belang — de norm waarnaar de uitkering van appellante wordt berekend met ingang van 1 april 2003 gewijzigd en haar en [betrokkene] gezamenlijk met ingang van die datum een bijstandsuitkering toegekend naar de norm voor gehuwden van 65 jaar of ouder met een partner jonger dan 65 jaar.

Appellante heeft tegen het besluit van 28 januari 2005 bij brief van 11 mei 2005 bezwaar gemaakt. Zij stelt dat zij het besluit van 28 januari 2005, dat blijkens de daarop geplaatste stempel op 2 februari 2005 zou zijn verzonden, niet omstreeks die datum heeft ontvangen. Eerst tijdens een zitting bij de rechtbank op 3 mei 2005 heeft zij van de vertegenwoordiger van het College vernomen dat haar op 2 februari 2005 het besluit van 28 januari 2005 zou zijn toegezonden.

Bij besluit van 29 juli 2005 heeft het College, in het spoor van het advies van de hoorcommissie bezwaarschriften, het tegen het besluit van 28 januari 2005 gemaakte bezwaar wegens overschrijding van de daarvoor vastgestelde termijn niet-ontvankelijk verklaard.

Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het tegen het besluit van 29 juli 2005 ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Appellante heeft zich tegen de aangevallen uitspraak gekeerd.

De Raad komt tot de volgende beoordeling.

Ingevolge artikel 6:7 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) bedraagt de termijn voor het indienen van een bezwaarschrift zes weken. Op grond van artikel 6:8, eerste lid, van de Awb vangt de termijn aan met ingang van de dag na die waarop het besluit op de voorgeschreven wijze is bekendgemaakt. In artikel 3:41, eerste lid, van de Awb is bepaald dat de bekendmaking van besluiten die tot een of meer belanghebbenden zijn gericht, geschiedt door toezending of uitreiking aan hen.

Vaststaat dat het besluit van 28 januari 2005 niet aan appellante is uitgereikt.

In zijn uitspraak van 30 september 2003 (LJN AM0355) heeft de Raad overwogen dat — in geval van toezending van een besluit — voor de vaststelling dat aan de wettelijke voorwaarden voor het aanvangen van de bezwaartermijn of de beroepstermijn is voldaan, zowel de verzending als het aanbieden van de zending (aan het juiste adres) dient vast te staan dan wel voldoende aannemelijk dient te zijn gemaakt. Daarbij geldt dat niet is uitgesloten dat ook langs een andere weg dan aangetekende verzending kan worden aangetoond dan wel voldoende aannemelijk gemaakt dat aan deze vereisten is voldaan.

Het besluit van 28 januari 2005 is niet aangetekend of met bericht van ontvangst aan appellante toegezonden.

In het voorliggende geval is het College van opvatting dat niettemin kan worden aangetoond dat het besluit van 28 januari 2005 op 2 februari 2005 is verzonden en wel doordat in het GWS-systeem de ‘verzending’ van het besluit is aangegeven en geboekt en er voorts een stempeldatum op het betreffende besluit is geplaatst.

Naar het oordeel van de Raad is het feit dat op het betreffende besluit een stempel met een datum van verzending is aangebracht en tevens in het systeem is aangegeven dat het besluit op 2 februari 2005 is verzonden, niet voldoende om aan te nemen dat het primaire besluit daadwerkelijk op die datum is verzonden en vervolgens aan het adres van appellante is aangeboden.

Het College heeft dit ook onderkend, maar is van oordeel dat uit bijkomende feiten en omstandigheden blijkt dat appellante op de hoogte was van het onderwerpelijke besluit van 28 januari 2005 waarbij haar bijstandsuitkering met ingang van 1 april 2004 is ingetrokken. Die feiten en omstandigheden zijn volgens het College de ontvangst van het besluit van 4 februari 2005 waarbij de bijstandsnorm van appellante met ingang van 1 april 2003 is gewijzigd in die voor een gehuwde, de ondertekening mede door appellante van een mutatieformulier betreffende de bankrekening waarop de bijstand met ingang van 1 maart 2005 moet worden gestort en de medeondertekening door appellante van de periodieke verklaring WWB over de maand februari 2005.

Anders dan het College ziet de Raad niet dat uit het feit dat appellante het besluit van 4 februari 2005 heeft ontvangen, waarbij de norm waarnaar haar bijstandsuitkering wordt berekend met ingang van 1 april 2003 is gewijzigd, en daarop de hiervoor geschetste activiteiten heeft ondernomen, blijkt dat appellante op de hoogte moet zijn geweest van het onderwerpelijke besluit, waarbij haar bijstand met ingang van 1 april 2004 is ingetrokken.

Nu het College de daadwerkelijke verzending van het besluit van 28 januari 2005 niet heeft kunnen aantonen, is niet met zekerheid vast te stellen op welke datum de bezwaartermijn is aangevangen. Deze onzekerheid mag naar het oordeel van de Raad niet ten nadele van appellante uitwerken in die zin dat haar bezwaar wegens overschrijding van de bezwaartermijn niet-ontvankelijk wordt verklaard.

Uit het vorenoverwogene volgt dat het hoger beroep doel treft en de aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Raad het beroep gegrond verklaren en het besluit van 29 juli 2005 vernietigen. Het College dient, met inachtneming van het in deze uitspraak overwogene, een nieuw besluit op het bezwaar van appellante tegen het besluit van 28 januari 2005 te nemen.

De Raad ziet ten slotte aanleiding om het College te veroordelen in de door appellante gemaakte proceskosten. Deze kosten worden begroot op € 644,-- in bezwaar, op € 644,-- in beroep en op € 644,-- in hoger beroep voor verleende rechtsbijstand.

De Centrale Raad van Beroep;

Recht doende:

Vernietigt de aangevallen uitspraak;

Verklaart het beroep gegrond;

Vernietigt het besluit van 29 juli 2005;

Bepaalt dat het College een nieuw besluit neemt op het bezwaar van appellante met inachtneming van het in deze uitspraak overwogene;

Veroordeelt het College in de proceskosten van appellante tot een bedrag van € 1932,--, te betalen door de gemeente Rucphen;

Bepaalt dat de gemeente Rucphen aan appellante het in beroep en in hoger beroep betaalde griffierecht van in totaal € 142,-- vergoedt.

Deze uitspraak is gedaan door G. van der Wiel als voorzitter en J.M.A. van der Kolk-Severijns en L.H. Waller als leden. De beslissing is, in tegenwoordigheid van S. van Ommen als griffier, uitgesproken in het openbaar op 24 juli 2007.

(get.) G. van der Wiel.

(get.) S. van Ommen.