Rb. Amsterdam, 15-11-2017, nr. C/13/592079 / HA ZA 15-730

Luxaflor c.s. vordert samengevat na eiswijziging - bij vonnis voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:

primair veroordeling van Rose Connect tot betaling van € 149.419,81, vermeerderd met de wettelijke handelsrente vanaf 4 juli 2015 vermeerderd met de buitengerechtelijke kosten,

subsidiair gedeeltelijke vernietiging van de ‘marketing agreement’voor zover daarin is overeengekomen dat door Rose Connect verwerkingskosten en/of andere kosten in mindering mogen worden gebracht en Rose Connect te veroordelen tot betaling van het in 3.1.1 genoemde bedrag vermeerderd met de wettelijke rente bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf 12 oktober 2016 en

primair en subsidiair veroordeling van Rose Connect in de kosten.

De vordering van Luxaflor c.s. is als volgt opgebouwd: de door Rose Connect berekende omzet van € 364.522,00 moet verhoogd worden met € 36.471,00 wegens de aan zusterbedrijven te laag berekende verkoopprijs en moet gecorrigeerd worden voor productieverlies (€ 13.128,00), zodat de totale omzet € 414.121,00 bedroeg. Luxaflor c.s. heeft slechts € 264.701,19 van Rose Connect ontvangen, zodat Rose Connect nog € 149.419,81 verschuldigd is. Luxaflor c.s. legt aan haar vorderingen ten grondslag dat Rose Connect ten onrechte een dekkingsbijdrage heeft ingehouden op de verkoopopbrengst. Op grond van de overeenkomst noch op grond van andere aanvullende afspraken, die niet gemaakt zijn, was zij daartoe gerechtigd. Onder die dekkingsbijdrage brengt Rose Connect kennelijk verwerkingskosten in rekening zonder dat Luxaflor c.s. daarover geïnformeerd was of inzage in die kosten heeft gekregen. Daarnaast had de verwerking, voor zover die al door Rose Connect plaats vond, weinig om het lijf en had ze de kosten aan de eindafnemers in rekening moeten brengen. Met de in de overeenkomst genoemde maar niet nader gedefinieerde ‘process costs’ wordt niet de dekkingsbijdrage bedoeld en een bijdrage in de verwerkingskosten is bij het sluiten van de overeenkomst nooit besproken. Daarnaast is uit de door Rose Connect in de procedure overgelegde stukken gebleken dat Rose Connect rozen onder de inkoopprijs heeft verkocht aan zusterondernemingen Van Dijk Flora BV en Green Partners, waarbij een verlies van € 36.471 is gemaakt. Ook bleek daaruit dat door Luxaflor c.s. geleverde rozen door Rose Connect werden weggegooid of in de boekhouding verwerkt in een post ‘productie correctie’. Dit productieverlies van in totaal € 13.128,00 moet voor rekening van Rose Connect komen omdat de wijze van verwerking van de rozen onder haar verantwoordelijkheid valt. Rose Connect heeft nagelaten Luxaflor c.s. te informeren over de verkoop aan zustervennootschappen en heeft daardoor gehandeld in strijd met artikel 7:418 van het burgerlijk wetboek (BW). Als gevolg hiervan heeft Rose Connect op grond van artikel 7:418 lid 2 geen recht op loon en is zij gehouden tot schadevergoeding. De schade bestaat uit de doorverkoop tegen niet marktconforme prijzen en de verwerkingskosten die zonder opdracht van Luxaflor zijn gemaakt en dan ook nog binnen concernverband. Daarnaast heeft Rose Connect ten onrechte wekelijks € 3.000,00 in mindering gebracht op de inkoopfacturen, want Luxaflor c.s. heeft daartoe slechts toestemming gegeven omdat ze dacht dat de verminderde opbrengst het gevolg was van externe factoren (lagere verkoopprijzen en een slechtere markt) niet van ten onrechte in rekening gebrachte kosten.

Indien de rechtbank van oordeel is dat onder de overeenkomst verwerkingskosten mochten worden doorbelast, doet Luxaflor c.s. subsidiair een beroep op gedeeltelijke vernietiging van de overeenkomst op grond van wilsgebreken. Zij doet een beroep op dwaling (artikel 6:228 BW) op de grond dat Rose Connect bewust informatie over de verwerkingskosten en de hoogte daarvan heeft achtergehouden. Wanneer Luxaflor daarvan op de hoogte was geweest had zij de overeenkomst niet of niet op de huidige voorwaarden gesloten. Daarnaast doet zij een beroep op bedrog (artikel 3:44 lid 3 BW) op grond van het opzettelijk verzwijgen en op misbruik van omstandigheden (artikel 3:44 lid 4 BW).

Rose Connect voert verweer.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

in reconventie

Rose Connect vordert samengevat na eiswijziging - veroordeling van Luxaflor c.s. hoofdelijk bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad:

primair tot betaling van € 18.060,00,

subsidiair tot betaling van € 6.125,00

In beide gevallen vermeerderd met de wettelijke handelsrente vanaf 21 juli 2015, € 709,00 aan buitengerechtelijke incassokosten en veroordeling in de kosten.

Rose Connect heeft de primaire vordering als volgt berekend: op de bruto verkoopopbrengst van € 364.522 moeten in mindering gebracht worden: verwerkingskosten van in totaal € 42.970,00, directe verkoopkosten van in totaal € 26.495,00 en een commissie van € 9.852,00. Derhalve had Rose Connect in totaal € 286.205,00 moeten afdragen. Zij heeft echter € 304.265 betaald, zodat zij het verschil van € 18.060,00 vordert.

Indien de rechtbank met Luxaflor c.s. van oordeel is dat in de berekeningen van Rose Connect van de omzet 2015 omzet is meegenomen die aan 2014 moet worden toegerekend, stelt Rose Connect zich op het standpunt dat dan niet alleen de betaalde voorschotbedragen, maar ook de gerealiseerde verkoopopbrengsten van € 17.744,00 buiten beschouwing moeten worden gelaten. In dat geval bedraagt de vordering van Rose Connect over het jaar 2015 € 6.125,00, hetgeen zij subsidiair vordert.

Luxaflor c.s. voert verweer.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

Dit vonnis heeft betrekking op een uitvoerige procedure die gedurende het verloop ervan is uitgedijd en waarin gaandeweg standpunten zijn uitgekristalliseerd. In de kern komen de geschilpunten en het oordeel op het volgende neer en dat zal per punt in de navolgende overwegingen nader worden toegelicht.

Luxaflor c.s. stelt dat haar verliezen bij de verkoop van rozen door Rose Connect in 2015 te wijten zijn aan de door Rose Connect in rekening gebrachte verwerkingskosten, de verkoop aan zusterbedrijven van Rose Connect onder de inkoopprijs en de vernietiging van rozen. Zij gaat daarbij voorbij aan het verschil tussen de overeenkomst die in 2015 gold en de Supply Agreement die in het jaar ervoor gold. Ingevolge de Supply Agreement ontving Luxaflor van Rose Connect vastgelegde CIF prijzen voor de door haar geleverde rozen en liep Rose Connect het risico van eventuele lagere marktprijzen. Onder de overeenkomst kwam het risico van lagere marktprijzen voor rekening van Luxaflor. Dat laatste lijkt Luxaflor zich onvoldoende gerealiseerd te hebben. Evenwel op grond van de inhoud van de overeenkomst en de totstandkomingsgeschiedenis daarvan mocht Rose Connect er op vertrouwen dat dit de inhoud van de overeenkomst was. Dat Rose Connect onder marktprijzen heeft verkocht is niet gebleken. Het verweer van Rose Connect dat de door haar voor Luxaflor verkochte rozen (in tegenstelling tot door Luxaflor aan anderen geleverde rozen) in de dagmarkt verkocht moesten worden omdat er onvoldoende regelmaat in de levering was voor zogenaamde “productielijnen”, waarvoor betere prijzen betaald worden, is door Luxaflor c.s. onvoldoende betwist. Daarbij komt dat Luxaflor bij het sluiten van de overeenkomst ervan op de hoogte was dat de opbrengsten lager waren dan de in rekening gebrachte CIF prijzen. Voor zover zij niet goed heeft begrepen waardoor dat veroorzaakt werd moet dit voor haar rekening blijven. Bovendien blijkt haar aanvankelijke veronderstelling dat dit aan marktomstandigheden lag juist. De vorderingen van Luxaflor c.s. zullen derhalve worden afgewezen en de vordering van Rose Connect merendeels worden toegewezen op de hierna nader omschreven gronden.

in conventie

kostenverrekening onder overeenkomst

Partijen verschillen van mening over de vraag of onder de overeenkomst Rose Connect bevoegd was door haar gemaakte verwerkingskosten aan Luxaflor c.s. in rekening te brengen. Rose Connect voert aan dat zij bevoegd was deze met de verkoopopbrengst te verrekenen op grond van het artikel over Offset in de overeenkomst. Deze verwerkingskosten werden in de correspondentie wel aangeduid als dekkingsbijdrage en bedroegen ongeveer 15% van de verkoopprijs, maar waren afhankelijk van de wensen van de afnemers. Wanneer de verwerkingskosten niet in rekening gebracht zouden mogen worden, zou de overeenkomst voor Rose Connect zwaar verliesgevend zijn, omdat de 3% commissie deze kosten niet dekte. In de correspondentie (2.7) werd onderscheid gemaakt tussen bruto en netto omzet en het verschil is niet anders te verklaren dan dat de (verwerkings)kosten voor rekening van Luxaflor zouden komen, aldus Rose Connect.

De rechtbank stelt voorop dat de betekenis die aan de overeenkomst moet worden gegeven niet slechts van de bewoordingen daarvan afhangt, maar tevens van de zin die partijen in de gegeven omstandigheden over en weer redelijkerwijs aan de inhoud daarvan mochten toekennen en van hetgeen zij te dien aanzien redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten. Nu Luxaflor c.s. aan haar vordering (onder meer) ten grondslag legt dat Rose Connect onder de overeenkomst niet gerechtigd was door haar gemaakte verwerkingskosten in rekening te brengen, heeft de rechtbank op de comparitie van partijen op 7 april 2016 Luxaflor c.s. toegelaten dit te bewijzen.

Daartoe heeft Luxaflor c.s. haar directeur [naam 1] als getuige doen horen. Deze heeft onder meer verklaard: “Luxaflor doet geen verwerking van rozen. Wij gaan ervanuit dat de verwerking van rozen voor rekening van de klant van Rose Connect gebeurt. Het aspect handling van rozen is wel besproken in die zin dat er soms dingen met de rozen moeten gebeuren als zij uit de doos komen na transport, als gevolg van transportschade. Daar kunnen incidenteel kosten bij worden gemaakt die verrekend zouden worden via offset. Wij verkopen voor een prijs die de productiekosten en transportkosten dekt. Als daar handlingkosten bijkomen dan komt het niet uit. In onze optiek moeten die handling kosten voor rekening van kopers komen. (…) Op uw vraag of de wijziging van de structuur tussen de supply agreement en marketing agreement waaronder wij de proceeds van verkoop na aftrek van commissie ontvangen betekent dat de handling kosten anders worden behandeld, is mijn antwoord: nee. De voorschotprijs onder de overeenkomst van 2015 is in feite hetzelfde als de verkoopprijs in 2014 en is een marktconforme prijs en binnen die prijs is geen ruimte om de handling kosten mee te nemen. Met de process kosten die genoemd worden onder het kopje offset in de marketing overeenkomst wordt gedoeld op incidentele kosten om het product gereed te maken voor verkoop als er bij voorbeeld schade is geweest tijdens transport. Dat is inderdaad zo besproken.” Tijdens de comparitie heeft [naam 1] verklaard dat hij zich gerealiseerd heeft dat er bij Rose Connect bloemen van Luxaflor verwerkt werden. Ook de heer [naam 2] is als getuige gehoord en heeft onder meer verklaard: “Er is op 15 januari overleg geweest. Hierbij hebben wij gesproken over de prijs die door Luxaflor in de voorschotnota in rekening gebracht zou worden. Daarnaast hebben wij gesproken over de verwerkingskosten. (…) Deze verwerking verschilde per klant. (…) Uiteindelijk is een marketingovereenkomst gesloten. Wij zouden de handel verkopen en ook gaan verwerken. Wij hebben toen een discussie gehad. [naam 1] wilde dat de verwerking voor rekening van de klant kwam. Dat is uiteindelijk ook gebeurd. Aan de klant wordt een prijs in rekening gebracht die inclusief de verwerkingskosten is. Die verwerkingskosten trekken wij dan af van de doorbetaling aan de kweker. (…) Daarom hebben we in de marketingovereenkomst opgenomen dat process costs afgetrokken konden worden. Deze discussie heeft plaats gevonden voordat de heer [naam 1] de overeenkomst heeft getekend. Wij doen dit zo met alle kwekers. (…) Het verschil tussen de supply overeenkomst die in 2014 gold en de marketingovereenkomst is het volgende. Onder de supply overeenkomst kochten wij volgens een vaste prijs en binnen een bandbreedte vaste aantallen in en verkochten voor onze rekening en risico. Wij hebben eind november aangegeven dat we dit wilden veranderen. De heer [naam 1] gaf toen aan dat hij dit begreep. Onder de marketingovereenkomst verkopen wij in de markt voor rekening en risico van de kweker en ontvangen wij een percentage van de opbrengst. (…) De dekkingsbijdrage omvat meer dan alleen de verwerkingskosten. Deze omvat namelijk het verschil tussen de vooruit betaalde prijs en de opbrengst verminderd met de verwerkingskosten en de directe verkoopkosten.” Daarnaast is door Rose Connect een verklaring van [naam 3] overgelegd, die in 2015 als medewerker van Rose Connect bij de onderhandelingen met Luxaflor betrokken was. Hij verklaart dat vanaf het begin van de besprekingen over 2015 gesproken is over een model waarbij Rose Connect geen risico zou lopen en dat in deze gesprekken altijd is gesproken over een commissie van 3% naast de verwerkingskosten, die gewoon zijn om in mindering te brengen op de betaling richting kwekers.

De rechtbank is van oordeel dat Luxaflor c.s. niet in haar bewijs is geslaagd. Uit de bewoordingen van het artikel over offset is af te leiden dat (process) costs door Luxaflor verschuldigd kunnen zijn aan Rose Connect. Voor de hand ligt dat daar mede verwerkingskosten mee zijn bedoeld. Tegenover de verklaring van [naam 1] dat dit slechts incidentele kosten zou betreffen en dat dit zo besproken is, staan de verklaringen van [naam 2] en [naam 3] dat het om verwerkingskosten in het algemeen gaat en dat dit ook gebruikelijk is in de markt. Daarbij komt dat onder de supply agreement Rose Connect rozen inkocht voor een vaste prijs en voor eigen risico verkocht. In die situatie is het voor de hand liggend dat (verwerkings)kosten voor haar rekening komen voor zover niet anders afgesproken. Dat is anders in de overeenkomst, waaronder Rose Connect voor rekening en risico van Luxaflor rozen verkoopt. Hierbij betaalt ze weliswaar vooruit op basis van vooraf bepaalde rekenprijzen, maar wordt vervolgens verrekend op basis van werkelijk behaald verkoopresultaat, waarbij Rose Connect een commissie van 3% over dat (netto) resultaat verkrijgt. Uit de overeenkomst blijkt niet dat Rose Connect verwerkingskosten zou moeten dragen ten laste van die commissie. Dat is ook niet voor de hand liggend nu die commissie kennelijk bedoeld is voor de eigen kosten en winstmarge van Rose Connect. Uit de verklaringen en correspondentie blijkt ook dat het de bedoeling van Rose Connect was om bij het aangaan van de overeenkomst haar risico te beperken ten opzichte van het risico dat zij had onder de Supply Agreement. Luxaflor c.s. was zich bewust dat verwerking van de rozen plaatsvond. Voor zover Luxaflor c.s. zich erop heeft willen beroepen dat Rose Connect met afnemers diende af te spreken dat de verwerkingskosten voor rekening van de afnemer kwamen, ziet de rechtbank niet hoe dat Luxaflor c.s. zou helpen. Immers de afnemers betalen een prijs voor rozen uitgaande van een bepaalde overeengekomen staat van verwerking. Of die verwerking dan als zodanig aan de afnemer in rekening gebracht wordt of (zonder specificatie op de verkoopfactuur) onderdeel is van de prijs maakt niets uit: in beide gevallen gaat zij ten laste van de netto opbrengst. De rechtbank komt tot de slotsom dat Rose Connect op grond van de overeenkomst mocht verwachten de verwerkingskosten en andere in verband met de verkoop gemaakte kosten aan Luxaflor in rekening te mogen brengen.

betwisting van de hoogte van de kosten en van de berekening van de opbrengst

Luxaflor c.s. heeft haar vordering voorts gebaseerd op een betwisting van de hoogte van de kosten die door Rose Connect in rekening zijn gebracht en van de hoogte van de af te rekenen opbrengst. Als bewijs van die kosten heeft Rose Connect uitvoerige bescheiden overgelegd waaronder met name:

een overzicht van omzet per klant met een specificatie per klant van de bij de verkoop ingerekende verwerkingskosten (in totaal € 42.970,00),

een onderbouwing en uitsplitsing op orderniveau van de verwerking van Luxaflor producten voor de drie klanten waaraan de meeste verwerkingskosten in rekening zijn gebracht (tezamen € 31.165,00) en

bewijzen van de feitelijke doorbelasting aan Rose Connect van de verwerkingskosten door partijen die dit voor haar uitvoerden.

Luxaflor c.s. heeft betwist dat Rose Connect hiermee haar kosten voldoende bewezen heeft, omdat de voor verwerking aan Rose Connect in rekening gebrachte kosten niet herleidbaar zijn naar de tot voor Luxaflor verkochte rozen. De rechtbank volgt Luxaflor c.s. hierin niet. Uit de onder 4.6.2 genoemde overzichten blijkt immers dat in de boekhouding van Rose Connect te achterhalen is welke verwerking voor de in opdracht van Luxaflor verkochte rozen verricht is. Uit de overgelegde documenten blijkt ook welke kosten deze wijze van verwerking met zich meebracht en dat zij deze kosten moest betalen. Dat Rose Connect dat niet voor alle klanten heeft uitgewerkt kan haar niet verweten worden, omdat uit de overgelegde producties en toelichting blijkt dat dit omvangrijke werkzaamheden met zich mee zou brengen. De rechtbank concludeert dat Rose Connect de verwerkingskosten van € 42.970,00 voldoende heeft onderbouwd.

Omtrent de overige grondslagen van de vorderingen van Luxaflor c.s. oordeelt de rechtbank als volgt.

betekenis CIF prijzen

Luxaflor c.s. lijkt haar stellingen mede te baseren (met name in de paragrafen 25 en 26 van de conclusie na enquête), op de gedachte dat in de overeenkomst geen variabele inkoopprijzen zijn afgesproken, maar dat de CIF prijzen genoemd in de overeenkomst bindend waren. Zoals de rechtbank hierboven onder 4.5 reeds overwoog strookt dit niet met de overeenkomst en de totstandkomingsgeschiedenis daarvan. Volgens de overeenkomst zijn de daarin genoemde CIF prijzen slechts relevant voor de vooruitbetalingen, terwijl daarna de werkelijke opbrengst van de rozen afgerekend moet worden.

verkoop aan zustermaatschappijen

Luxaflor c.s. stelt dat Rose Connect zonder Luxaflor c.s. te informeren onder de inkoopprijs aan zustervennootschappen heeft verkocht en dat derhalve het daarmee gemoeide verlies bij de af te rekenen omzet moet worden opgeteld. Rose Connect verweert zich daartegen als volgt. In de markt is algemeen bekend dat Rose Connect onderdeel uitmaakt van DFG en dat is juist één van de unique selling points van Rose Connect. Rose Connect heeft daarbij verwezen naar een e-mail van [naam 1] van 14 november 2014 waaruit blijkt dat hij zich ervan bewust was dat Rose Connect onderdeel was van DFG. Uit overzichten die in 2015 aan Luxaflor c.s. zijn getoond blijkt van de verkoop aan zustervennootschappen. Dat er verkocht is aan zustervennootschappen betekent niet dat Rose Connect redenen had die zustervennootschappen te bevoordelen. De vennootschappen binnen de groep hebben andere directies, die elk een aandelenbelang in de eigen onderneming hebben. Bij andere zustervennootschappen, waaraan Luxaflor rozen zijn verkocht, werd bovendien een positieve dekkingsbijdrage voor Luxaflor gerealiseerd, waaruit blijkt dat de prijzen boven de voorschotprijs lagen. Ten slotte voert Rose Connect aan dat het verschil tussen de gerealiseerde verkoopprijzen en de voorschotprijzen veroorzaakt is door de wisselende kwaliteit en hoeveelheden en door de marktomstandigheden. Tegenover die gemotiveerde betwisting heeft Luxaflor c.s. weliswaar ontkend dat de hierboven genoemde overzichten haar in 2015 getoond zijn, maar overigens nagelaten haar standpunt nader te onderbouwen. Met name heeft Luxaflor c.s. niet voldoende onderbouwd dat in de marktomstandigheden van 2015 Rose Connect voor de aan haar geleverde kwaliteit en hoeveelheden een betere opbrengst had kunnen realiseren dan zij gedaan heeft. Dat de opbrengsten onder de voorschotprijs lagen zegt op zichzelf immers niets. Die prijs was immers volgens de overeenkomst slechts een voorschot om Luxaflor c.s. van cashflow te voorzien, terwijl vervolgens de werkelijke opbrengsten verrekend zouden worden. De verwijzing door Luxaflor c.s. naar de betere prijzen die zij bij verkoop aan Gedi verkreeg is onvoldoende om te onderbouwen dat het hier marktprijzen betreft die ook voor de aan Rose Connect geleverde rozen haalbaar waren, nu Rose Connect dit betwist heeft door erop te wijzen dat de overgelegde facturen aan Gedi pro forma facturen zijn, die niets over de werkelijk betaalde prijs zeggen en dat het om levering van andere partijen met andere kwaliteiten voor een andere markt ging.

productieverlies

Luxaflor c.s. heeft gesteld dat het omzetverlies veroorzaakt door hetgeen Rose Connect in haar overzicht omschrijft als de posten ‘prullenmand’ en ‘productiecorrectie’ voor rekening van Rose Connect moet komen. Rose Connect heeft zich hiertegen als volgt verweerd. De rozen werden verkocht op de spotmarkt die sterk wisselende vraag en prijzen kent. Daardoor waren soms rozen onverkoopbaar. Uit de overzichten die in 2015 aan Luxaflor zijn getoond bleek ook dat rozen werden weggegooid. De post productiecorrectie betreft levering van andere aantallen rozen dan de in rekening gebrachte aantallen en Rose Connect hoeft niet te betalen voor rozen die haar niet geleverd zijn. Tegenover deze gemotiveerde betwisting heeft Luxaflor c.s. weliswaar betwist dat haar in 2015 overzichten getoond zijn met de hierboven genoemde informatie, maar overigens onvoldoende nader onderbouwd dat onverkoopbaarheid van rozen op de spotmarkt zich niet voor kon doen en dat de omzetcorrectie niet klopte.

geen verschuldigdheid commissie wegens beroep op artikel 7:418 BW

Artikel 7:418 lid 1 BW bepaalt dat wanneer een lasthebber direct of indirect belang heeft bij de totstandkoming van een rechtshandeling, hij verplicht is de lastgever daarvan in kennis te stellen. Het tweede lid van dit artikel bepaalt dat de lasthebber geen recht op loon heeft jegens een lastgever ten opzichte van wie hij in strijd handelt met het eerste lid. Luxaflor beroept zich op deze artikelen bij haar verwijt aan Rose Connect dat deze haar niet geïnformeerd heeft over de verkoop aan zustervennootschappen. Rose Connect heeft betwist dat het feit dat sommige van de kopers behoorden tot de groep waartoe Rose Connect behoort, betekent dat er sprake was van een direct of indirect belang als in voornoemd artikel bedoeld. Daarnaast heeft Rose Connect aangevoerd dat Luxaflor c.s. ervan op de hoogte was dat aan groepsvennootschappen werd verkocht (zie hetgeen ook hierboven in 4.10 is aangehaald). De rechtbank is van oordeel dat in het midden kan blijven of Rose Connect inderdaad - zoals zij aanvoert - de overzichten waaruit van de verkoop aan groepsvennootschappen bleek aan Luxaflor heeft getoond, nu vaststaat dat Luxaflor ervan op de hoogte was dat Rose Connect onderdeel was van de DFG groep en tegenover de betwisting Luxaflor c.s. niet nader heeft onderbouwd dat uit dat behoren tot dezelfde groep voortvloeit dat Rose Connect een direct of indirect belang had bij de verkooptransacties dat streed met het belang van zowel Rose Connect als Luxaflor c.s. bij een zo hoog mogelijke opbrengst. Het beroep van Luxaflor c.s. op artikel 7:418 BW faalt derhalve. Dit betekent ook dat Rose Connect gerechtigd is om haar commissie in te houden van hetgeen zij uit hoofde van de verkoopopbrengst aan Luxaflor c.s. verschuldigd is.

conclusie omtrent primaire vordering

Het voorgaande betekent dat de primaire vordering van Luxaflor c.s. voor afwijzing gereed ligt.

het subsidiaire beroep op vernietiging

Nu de rechtbank de primaire vordering van Luxaflor c.s. zal afwijzen, komt zij toe aan de subsidiaire vordering genoemd in 3.1.2 tot gedeeltelijke vernietiging van de overeenkomst op grond van wilsgebreken. Aan het beroep op dwaling en bedrog legt Luxaflor c.s. ten grondslag dat Rose Connect informatie heeft achtergehouden over de verwerkingskosten. Uit hetgeen hiervoor onder 4.5 is overwogen blijkt dat Luxaflor wist dat er verwerking plaats vond en dat verwerkingskosten ook zijn besproken voor het aangaan van de overeenkomst. Derhalve is niet vast komen te staan dat Rose Connect informatie heeft achtergehouden. De beroepen op dwaling en bedrog falen derhalve. Van misbruik van omstandigheden is niet gebleken zodat ook deze grondslag voor de vorderingen van Luxaflor c.s. faalt.

kosten

Luxaflor c.s. zal als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten aan de zijde van Rose Connect worden veroordeeld, welke tot op heden worden begroot op:

De nakosten worden op de hieronder genoemde wijze begroot.

in reconventie

Het verweer van Luxaflor c.s. tegen de vordering van Rose Connect komt voor het merendeel overeen met hetgeen zij in conventie heeft aangevoerd ter onderbouwing van haar vorderingen. In zoverre faalt dit verweer om de hierboven in conventie vermelde overwegingen. Luxaflor c.s. gaat ervan uit dat Rose Connect in 2015 voor in dat jaar geleverde rozen € 264.701,19 heeft betaald. Daartegenover stelt Rose Connect dat in 2015 in totaal € 304.265,49 is betaald, waarvan € 277.958,49 betrekking heeft op in dat jaar geleverde rozen als onderbouwd in het betalingsoverzicht overgelegd als productie 12 bij haar akte vermeerdering van eis tevens antwoordakte van 9 november 2016. Tegenover deze onderbouwing heeft Luxaflor c.s. niet nader toegelicht waarom het door Rose Connect overgelegde betalingsoverzicht onjuist zou zijn. De rechtbank gaat derhalve uit van de juistheid van dat overzicht.

Luxaflor c.s. heeft daarnaast aangevoerd dat bedragen met betrekking tot in 2014 geleverde rozen buiten beschouwing moeten worden gelaten. Rose Connect heeft daartegenover aangevoerd dat rozen die pas in 2015 zijn vermarkt en verkocht onder de voor 2015 gemaakte prijsafspraken vielen en dat uit de in 2.5 aangehaalde e-mail van 23 december 2014 blijkt dat dit ook uitdrukkelijk tussen partijen is besproken. De rechtbank stelt vast dat de overeenkomst hier geen specifieke bepaling over bevat; zij bepaalt slechts dat partijen een overeenkomst aangaan voor het kalenderjaar 2015. Luxaflor c.s. heeft aangevoerd dat de e-mail van 23 december 2014 in dit verband niets toevoegt. Deze stellingname verklaart echter niet waarom irrelevant zou zijn dat er in een e-mail aan beide partijen kennelijk vanuit wordt gegaan dat ook in de in die e-mail genoemde periode genoemde rozen afgerekend zouden worden volgens de voor 2015 overeen te komen prijsafspraken. Nu gesteld noch gebleken is dat de inhoud van die e-mail door andere afspraken is ontkracht, moet de rechtbank ervan uitgaan dat partijen zijn overeengekomen dienovereenkomstig te handelen. Daarbij is gesteld noch gebleken dat partijen de afrekening van rozen geleverd in 2014, maar pas verkocht in 2015 anders hebben gedaan dan volgens de voor 2015 overeengekomen afspraken of overeengekomen zijn dat anders te doen. De primaire vordering in reconventie ligt derhalve voor toewijzing gereed.

hoofdelijke veroordeling

Rose Connect heeft hoofdelijke veroordeling van Luxaflor c.s. gevorderd, maar heeft niets aangevoerd waaruit blijkt dat AFS voor het gevorderde bedrag aansprakelijk zou zijn. De reconventionele vorderingen zullen dan ook slechts tegen Luxaflor worden toegewezen.

buitengerechtelijke incassokosten en rente

Nu niet gesteld is dat buitengerechtelijke incassowerkzaamheden zijn verricht is de daarop betrekking hebbende vordering niet toewijsbaar. De gevorderde handelsrente is als zodanig niet betwist en ligt voor toewijzing gereed.

Luxaflor c.s. zal als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten in reconventie aan de zijde van Rose Connect veroordeeld worden, welke tot op heden worden begroot op € 904,00 (2x tarief € 452,00). De nakosten worden op de hieronder genoemde wijze begroot.