Intellectuele eigendom in het conflictenrecht (R&P nr. IE1) 2009/4.2.1.a:4.2.1.a Inleiding

Intellectuele eigendom in het conflictenrecht (R&P nr. IE1) 2009/4.2.1.a

4.2.1.a Inleiding

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

349. Web van verdragen. Ondertussen nam het aantal bilaterale regelingen toe. Zo werd, net als in het auteursrecht, een web van bilaterale regelingen over met name Europa gesponnen. Dat web had, als gezegd, met name betrekking op het merkenrecht, maar er waren ook verdragen die betrekking hadden op het tekeningen-en modellenrecht, en — in nog mindere mate — op het octrooirecht, op het handelsnaamrecht of op herkomstaanduidingen.1 En, net als in het auteursrecht, bleek ook dit web geen effectieve oplossing. Op het internationale vlak bleef de bescherming van industriële eigendom onzeker, incompleet en inadequaat.2 Steeds luider klonk de roep om verbetering door middel van een multilateraal verdrag. Wereldtentoonstellingen, de in de negentiende eeuw populaire podia waar technische en wetenschappelijke vooruitgang werd gepresenteerd, bleken een uitstekend platform voor deze oproep.

350. Congressen 1873 en 1878. Zo werd tijdens de Wereldtentoonstelling van 1873 in Wenen een congres over octrooirecht gehouden.3 Belangrijker nog was het congres dat tijdens de Wereldtentoonstelling van 1878 in Parijs werd gehouden en dat op het gehele industriële-eigendomsrecht betrekking had.4 Het congres koos voor het onvoorwaardelijke beginsel van nationale behandeling, óók voor het merkenrecht.5 Verder werd gesproken over unificatie, en daartoe werd ook een concreet voorstel gedaan: er werd een gedetailleerd voorontwerp voor een multilateraal verdrag opgesteld, en het was de bedoeling dat een internationale conferentie zou worden bijeengeroepen die op basis hiervan zo'n verdrag tot stand zou brengen.6

351. Conferenties 1880 en 1883: Verdrag van Parijs. Het congres van 1878 had zijn werk gedaan, maar de tijd bleek nog niet rijp voor dergelijke verregaande unificatie. De internationale conferentie die in 1880 te Parijs volgde onder voorzitterschap van de Franse senator Bozérian, boog zich over een veel bescheidener voorontwerp, dat was opgesteld door de Fransman Jagerschmidt.7 Dit was de conferentie die het Verdrag van Parijs heeft voortgebracht.8 Het ontwerp-verdrag dat zij opstelde, werd ongewijzigd overgenomen en definitief vastgesteld tijdens de volgende conferentie te Parijs in 1883.9 Het Verdrag van Parijs tot bescherming van de industriële eigendom van 20 maart 1883 was een feit. Bijna anderhalf jaar later, op 7 juli 1884, trad het verdrag in werking voor veertien landen, waaronder belangrijke mogendheden als Frankrijk en Groot-Brittannië.10

352. Nederland en het Verdrag van Parijs. Ook Nederland trad toe.11 Het mag enigszins opmerkelijk worden genoemd dat Nederland in de Parijse Unie werd toegelaten, omdat Nederland in die tijd feitelijk geen octrooiwet had.12 Opmerkelijk, want op grond van het onvoorwaardelijke beginsel van nationale behandeling van het Verdrag van Parijs kon de Nederlandse uitvinder in de andere Unielanden octrooibescherming krijgen, maar de buitenlandse uitvinder stond in Nederland met lege handen. Het beginsel van nationale behandeling was voor hem een lege huls.13 De conferentie was zich hier ten volle van bewust, en heeft deze consequentie aanvaard.14 Maar het bleef wringen. Tijdens de parlementaire beraadslagingen over toetreding tot het Verdrag van Parijs vermeldde de Nederlandse gedelegeerde Verniers van der Loeff dat hem was gezegd: "Ah, mais vous, vous êtes une nation de brigands." 15

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.