Hof Den Haag, 17-05-2016, nr. BK-14/01560, nr. BK-14/01561, nr. BK-14/01562, nr. BK-14/01563, nr. BK-14/01564, nr. BK-14/01565

GERECHTSHOF DEN HAAG

Team Belastingrecht

meervoudige kamer

nummers BK-14/01560 t/m BK-14/01565

in het geding tussen:

en

de inspecteur van de Belastingdienst, kantoor Rotterdam, de Inspecteur,

op het hoger beroep van belanghebbende tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 7 oktober 2014, nummers SGR 13/7835, SGR 13/7843, SGR 13/7846, SGR 13/7849, SGR 13/7852 en SGR 13/7856, betreffende na te vermelden (navorderings)aanslagen, beschikkingen inzake heffingsrente en vergrijpboete.

De Inspecteur heeft aan belanghebbende voor het jaar 2005 een navorderingsaanslag inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen (ib/pvv) opgelegd (BK-14/01560), berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 25.248. Gelijktijdig is bij beschikking € 1.430 aan heffingsrente in rekening gebracht.

De Inspecteur heeft bij uitspraak op bezwaar de navorderingsaanslag ib/pvv 2005 verminderd tot een berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 22.318. Gelijktijdig is bij beschikking de heffingsrente verminderd tot € 1.143.

De Inspecteur heeft aan belanghebbende voor het jaar 2006 een navorderingsaanslag ib/pvv opgelegd (BK-14/01561), berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 30.308. Gelijktijdig is bij beschikking € 1.715 aan heffingsrente in rekening gebracht.

De Inspecteur heeft bij uitspraak op bezwaar de navorderingsaanslag ib/pvv 2006 en de beschikking gehandhaafd.

De Inspecteur heeft aan belanghebbende voor het jaar 2007 een navorderingsaanslag ib/pvv opgelegd (BK-14/01562), berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 32.647. Gelijktijdig is bij beschikkingen € 1.508 aan heffingsrente in rekening gebracht en een vergrijpboete opgelegd van € 3.057.

De Inspecteur heeft bij uitspraak op bezwaar de navorderingsaanslag ib/pvv 2007 en de beschikkingen gehandhaafd.

De Inspecteur heeft aan belanghebbende voor het jaar 2007 een navorderingsaanslag Zorgverzekeringswet (Zvw) opgelegd (BK-14/01563), berekend naar een maximum bijdrage-inkomen Zvw van € 30.623. Gelijktijdig is bij beschikking € 232 aan heffingsrente in rekening gebracht.

De Inspecteur heeft bij uitspraak op bezwaar de navorderingsaanslag Zvw 2007 en de beschikking gehandhaafd.

De Inspecteur heeft aan belanghebbende voor het jaar 2008 een definitieve aanslag ib/pvv opgelegd (BK-14/01564), berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 37.285. Gelijktijdig is bij beschikking € 1.160 aan heffingsrente in rekening gebracht.

De Inspecteur heeft het tegen de aanslag ib/pvv 2008 gerichte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard en na ambtshalve beoordeling de definitieve aanslag verminderd tot een berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 33.322.

De Inspecteur heeft aan belanghebbende voor het jaar 2008 een definitieve aanslag Zvw opgelegd (BK-14/01565), berekend naar een bijdrage-inkomen Zvw van € 21.865. Gelijktijdig is bij beschikking € 53 aan heffingsrente in rekening gebracht.

De Inspecteur heeft het tegen de aanslag Zvw 2008 gerichte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

Belanghebbende heeft tegen de uitspraken op bezwaar beroep bij de rechtbank ingesteld. De rechtbank heeft de beroepen ongegrond verklaard.

Belanghebbende is van de uitspraak van de rechtbank in hoger beroep gekomen bij het Hof. In verband daarmee is door de griffier een griffierecht geheven van € 122. De Inspecteur heeft een verweerschrift ingediend.

De mondelinge behandeling van de zaken heeft plaatsgehad ter zitting van het Hof van 25 augustus 2015, gehouden te Den Haag. Partijen zijn verschenen. Ter zitting is tevens behandeld het hoger beroep van [A] in de zaken met kenmerk BK-14/01541 t/m BK-14/01546, van [A] in de zaken met kenmerk BK-14/01547 t/m BK-14/01559 en van [B] in de zaken met kenmerk BK-14/01566 t/m BK-14/01570. Voor zover in die zaken door partijen stukken zijn overgelegd, worden die stukken geacht ook in de onderhavige procedure te zijn overgelegd. Tevens wordt hetgeen door partijen in die zaken voor het overige is aangevoerd, aangemerkt als te zijn aangevoerd in de onderhavige zaken. Van het verhandelde ter zitting is één proces-verbaal opgemaakt.

Na sluiting van het onderzoek heeft een briefwisseling plaatsgevonden. Belanghebbende heeft bij brief, gedagtekend 28 augustus 2015, nog enkele stukken met bijlages ingezonden. De Inspecteur heeft daarop bij brief, gedagtekend 14 september 2015, gereageerd. Het Hof heeft een afschrift van de reactie van de Inspecteur aan belanghebbende doen toekomen.

Een tweede mondelinge behandeling van de zaken heeft plaatsgehad ter zitting van het Hof van 1 december 2015, gehouden te Den Haag. Partijen zijn verschenen. Ter zitting is tevens behandeld het hoger beroep van [A] in de zaken met kenmerk BK-14/01541 t/m BK-14/01546, van [A] in de zaken met kenmerk BK-14/01547 t/m BK-14/01559 en van [B] in de zaken met kenmerk BK-14/01566 t/m BK-14/01570. Voor zover in die zaken door partijen stukken zijn overgelegd, worden die stukken geacht ook in de onderhavige procedure te zijn overgelegd. Tevens wordt hetgeen door partijen in die zaken voor het overige is aangevoerd, aangemerkt als te zijn aangevoerd in de onderhavige zaken. Van het verhandelde ter zitting is één proces-verbaal opgemaakt.

3. Het Hof verwijst voor de feiten naar hetgeen de rechtbank hieromtrent in haar uitspraak heeft vastgesteld.

In geschil is of:

Belanghebbende beantwoordt voormelde vragen ontkennend. De Inspecteur is de tegenovergestelde mening toegedaan.

Voor de onderbouwing van de standpunten van partijen wordt verwezen naar de stukken van het geding.

Het hoger beroep van belanghebbende strekt tot vermindering van de aanslagen conform de belastbare inkomens welke volgen uit het bij het nader stuk van 17 juli 2015 als bijlage gevoegde accountantsrapport (met bijlagen), tot overeenkomstige vermindering van de beschikkingen inzake heffingsrente, alsmede tot vernietiging van de vergrijpboete. Belanghebbende heeft ter zitting van het Hof bevestigd dat de door de Inspecteur niet geaccepteerde negatieve inkomsten uit eigen woning in de jaren 2007 en 2008 niet in geschil zijn, zodat in zoverre, naar het Hof begrijpt, de cijfermatige conclusie in bijlage 5 van het accountantsrapport niet dient te worden gevolgd indien het gelijk aan de zijde van belanghebbende is.

De Inspecteur concludeert tot bevestiging van de uitspraak van de rechtbank.

6. De rechtbank heeft – voor zover in hoger beroep van belang – als volgt geoordeeld:

"Ontvankelijkheid bezwaren ib/pvv 2008 en Zvw 2008

Tussen partijen is in geschil of de bezwaarschriften ib/pvv 2008 en Zvw 2008 tijdig zijn ingediend. Gelet op de onder 13 opgenomen wettelijke bepalingen overweegt de rechtbank als volgt. De beide aanslagen zijn gedagtekend 5 mei 2012. Gesteld noch gebleken is dat de dag van dagtekening is gelegen vóór de dag van bekendmaking, zodat de bezwaartermijn is aangevangen op 6 mei 2012. Alsdan hadden de bezwaarschriften uiterlijk op 18 juni 2012 bij [de Inspecteur] ingediend moeten worden, dan wel bij terpostbezorging uiterlijk op 18 juni 2012 door [de Inspecteur] uiterlijk 25 juni 2012 moeten zijn ontvangen. De (pro forma) bezwaarschriften - gedagtekend 11 juli 2012 - zijn echter door [de Inspecteur] ontvangen op 12 juli 2012 zodat deze te laat zijn ingediend.

Belanghebbende] heeft daartegen aangevoerd dat hij al eerder en tijdig bezwaarschriften heeft ingediend en hij verwijst daartoe naar diverse brieven van [de Inspecteur]. De rechtbank oordeelt dat deze brieven geen aanleiding geven de bezwaarschriften alsnog ontvankelijk te achten. [Belanghebbende] verwijst namelijk onder meer naar brieven die geen betrekking hebben op [belanghebbende] (brieven van 25 april 2012 en 9 mei 2012). Voorts verwijst [belanghebbende] naar een brief van [de Inspecteur] die weliswaar mede ziet op [belanghebbende], maar zo algemeen van aard is onder verwijzing naar ‘lopende bezwaarprocedures’ dat [belanghebbende] daarmee niet aannemelijk maakt dat hij ten aanzien van de onderhavige aanslagen eveneens bezwaarschriften heeft ingediend (brief van 21 juni 2012). Dit klemt te meer nu voor eerdere jaren door [belanghebbende] wel al diverse bezwaarschriften waren ingediend. Tot slot verwijst [belanghebbende] nog naar een pro forma bezwaarschrift van 30 april 2012 waarin de voormalige gemachtigde bezwaar maakt tegen de aanslagen ib/pvv en Zvw 2004 tot en met 2008. [De Inspecteur] bestrijdt dat bezwaarschrift te hebben ontvangen en [belanghebbende] heeft naar het oordeel van de rechtbank niet aannemelijk gemaakt dat dat bezwaarschrift is verzonden. De rechtbank is ook overigens niet gebleken dat dat bezwaarschrift ten aanzien van een van de andere jaren door [de Inspecteur] is ontvangen en als (tijdig) bezwaarschrift is aangemerkt.

De Inspecteur] heeft de bezwaarschriften naar het oordeel van de rechtbank gezien het vorenstaande terecht niet-ontvankelijk verklaard. De algemene verklaring van [C] - de voormalige gemachtigde van [belanghebbende] - van 23 mei 2014 waarin hij vermeldt altijd tijdig bezwaarschriften te hebben ingediend leidt niet tot een ander oordeel, reeds omdat zulks niet verifieerbaar is.

De beroepen gericht tegen de uitspraken op bezwaar ib/pvv 2008 en Zvw 2008 zullen daarom ongegrond worden verklaard.

Bijtelling wegens netto privé ib/pvv 2005, ib/pvv 2006, ib/pvv 2007 en Zvw 2007

Belanghebbende] heeft in de jaren 2006 en 2007 loon uit dienstbetrekking genoten en heeft in de jaren 2005 tot en met 2007 de onder 2 opgenomen onroerende zaken verhuurd. Omdat huurcontracten deels ontbraken evenals vastleggingen van de huurinkomsten, [belanghebbende] geen inzicht heeft verschaft in zijn bankrekeningen en het betalingsverkeer bij [belanghebbende] grotendeels contant verliep, heeft [de Inspecteur] ter beantwoording van de vraag of [belanghebbende] alle (belaste) bronnen van inkomen in zijn aangiften ib/pvv heeft opgenomen gedurende het boekenonderzoek een kasopstelling gemaakt.

Bij de kasopstelling die [de Inspecteur] voor ieder afzonderlijk jaar heeft opgemaakt heeft hij - kort en zakelijk weergegeven - de volgende uitgangspunten gehanteerd:

-bij gebreke van ter beschikkingstelling door [belanghebbende] heeft [de Inspecteur] van de bij hem bekende - op naam van [belanghebbende] staande - bankrekeningen bij de diverse instellingen bankafschriften opgevraagd;

-daaruit heeft [de Inspecteur] de contante opnamen en stortingen gedestilleerd. Het saldo heeft [de Inspecteur] in een kasopstelling opgenomen;

-het saldo heeft [de Inspecteur] verhoogd met de theoretisch contant ontvangen huuropbrengsten van de bij [belanghebbende] in bezit zijnde en verhuurde onroerende zaken;

-de theoretisch ontvangen huuropbrengsten heeft [de Inspecteur] per onroerende zaak berekend aan de hand van de in de bankafschriften vermelde werkelijke huuropbrengsten, informatie met betrekking tot de huurtoeslag en van de gemeente en bij ontbrekende nadere informatie aan de hand van de vuistregel ‘leegwaarde x 70% x 7%’;

-de theoretisch ontvangen huuropbrengsten heeft [de Inspecteur] in voorkomende gevallen verminderd met de volgens de bank werkelijk ontvangen huur. [Belanghebbende] heeft echter via zijn bankrekeningen geen huuropbrengsten genoten, zodat de huur geheel in contanten moet zijn ontvangen;

-vervolgens is in mindering gebracht de bij [de Inspecteur] bekende dan wel geschatte uitgaven die [belanghebbende] contant heeft dan wel moet hebben gedaan (zoals vakantiekosten en onderhoudskosten onroerende zaken) en opgeteld de bij [de Inspecteur] bekende dan wel geschatte uitgaven die [belanghebbende] contant heeft dan wel moet hebben ontvangen (zoals huur die door huurder is gestort op bankrekening broer);

-het saldo heeft [de Inspecteur] tot slot vermeerderd met een bedrag aan veronderstelde minimale gezinsuitgaven (op basis van NIBUD-gegevens en afhankelijk van de gezinsomstandigheden) waarbij rekening is gehouden met de gezinsuitgaven indien en voor zover die via de bank zijn gedaan.

De kasopstelling heeft volgens [de Inspecteur] - rekening houdend met de gezinsuitgaven via de bank - geleid tot een negatief netto privé van € 12.318 (2005), € 20.308 (2006) en € 21.779 (2007). Daarbij dient dan nog rekening te worden gehouden met de (consumptieve) gezinsuitgaven voor een alleenstaande van € 10.000, aldus [de Inspecteur]. De € 10.000 bevat - zoals [de Inspecteur] ter zitting uitgebreid heeft toegelicht - naast alle uitgaven voor kleding en voeding, overige (consumptieve) gezinsuitgaven (als verzekeringspremies, energierekening, contributies verenigingen, aanschaf huishoudelijke artikelen, cadeaus, etc). Een en ander heeft geleid tot een correctie op het inkomen uit werk en woning wegens negatief netto privé van € 22.318 (2005), € 30.308 (2006) en € 31.779 (2007).

Het standpunt van [de Inspecteur] is dat [belanghebbende] niet alle inkomsten uit werk en woning heeft aangegeven gezien de omvang van het negatief netto privé, dat [belanghebbende] gelet op die omvang voor alle jaren niet de vereiste aangifte heeft gedaan en daarom omkering en verzwaring van de bewijslast dient plaats te vinden op grond van artikel 27e Awr.

[De Inspecteur] heeft daarom afgezien van het afgeven van een informatiebeschikking als bedoeld in artikel 52a Awr.

De rechtbank is van oordeel dat - nu ter zitting is komen vast te staan dat [belanghebbende] voor de jaren 2005 en 2006 niet is uitgenodigd tot het doen van aangifte - reeds daarom voor die jaren niet geconcludeerd kan worden dat de bewijslast moet worden omgekeerd en verzwaard (vgl. onder meer Hoge Raad 8 maart 1979, nr. 18 917, ECLI:NL:HR:1979:AX2688). [De Inspecteur] dient daarom tenminste voor die jaren op basis van de normale bewijslastverdeling aannemelijk te maken dat [belanghebbende] op eigen initiatief een verzoek om toezending van een aangiftebiljet had moeten indienen als bedoeld in artikel 6, derde lid, van de Awr, juncto artikel 2 Uitvoeringsregeling Algemene wet inzake rijksbelastingen 1994, om het belastbaar inkomen uit werk en woning en sparen en beleggen aan [de Inspecteur] kenbaar te maken en daarmee om oplegging van een aanslag te verzoeken.

De rechtbank is van oordeel dat [de Inspecteur] - die onder voorbehoud is aangesloten bij het standpunt van [belanghebbende] dat de verhuurde onroerende zaken als inkomen uit sparen en beleggen in aanmerking moet worden genomen - met al hetgeen hij heeft ingebracht en toegelicht heeft voldaan aan de op hem rustende bewijslast dat [belanghebbende] niet al zijn inkomen uit werk en woning in zijn aangiften heeft opgenomen en naast de huurinkomsten nog enige andere bron van inkomen moet hebben gehad tot de onder 15.3 genoemde bedragen.

De Inspecteur] heeft aan de hand van hem ter beschikking staande informatie zo nauwkeurig als onder de omstandigheden mogelijk is een opstelling gemaakt van het goeddeels contant verlopende betalingsverkeer bij [belanghebbende]. Die kasopstelling acht de rechtbank overtuigend ter onderbouwing van de correcties. Gedurende het onderzoek heeft [de Inspecteur] de kasopstelling nog aangepast, in het bijzonder naar aanleiding van de bevindingen bij de boekenonderzoeken bij de familieleden. Inhoudelijk voert [belanghebbende] tegen de kasopstelling met name aan dat de huurinkomsten te laag zijn opgenomen en de onderhoudskosten te hoog. Het bewijs dat [belanghebbende] daarvoor uiteindelijk in bezwaar inbrengt in de vorm van een aantal huurcontracten, een aantal kwitanties en een zelf opgestelde specificatie van huurinkomsten is door [de Inspecteur] beoordeeld. Dat bewijs bleek echter zodanig fragmentarisch en soms met elkaar in tegenspraak dat [de Inspecteur] uiteindelijk en naar het oordeel van de rechtbank op goede gronden heeft gemeend dat daarmee niet aannemelijk is geworden dat de kasopstelling niet deugt. De rechtbank overweegt in dat verband dat er weliswaar (deels) huurcontracten zijn overgelegd, maar dat vaak niet kon worden vastgesteld of de daarin opgenomen huren ook (tot die bedragen) zijn betaald, voor welke periode de verhuur heeft plaatsgevonden en of en in welke periode er nog leegstand is geweest. In sommige gevallen was in de door [belanghebbende] opgestelde specificatie een andere huur opgenomen dan uit het huurcontract kon worden afgeleid. In andere gevallen heeft [belanghebbende] bovendien weliswaar huurcontracten overgelegd, maar stonden er volgens de GBA geen personen op het desbetreffende adres ingeschreven. In alle gevallen was in de huurcontracten opgenomen dat betaling per bank diende te geschieden, maar zijn daarvan geen betalingen op de bankafschriften aangetroffen. Wel heeft [belanghebbende] voor een groot aantal maanden kwitanties overgelegd van kennelijk contante ontvangsten, maar die wijken dan soms weer af van de volgens de huurovereenkomsten verschuldigde huur.

De rechtbank acht ook nog van belang dat zelfs in het geval de door [belanghebbende] overgelegde specificatie zou worden gevolgd er nog immer sprake zou zijn van een negatief netto privé, zelfs zonder rekening te houden met de dan nog in aanmerking te nemen € 10.000 aan gezinsuitgaven. [Belanghebbende] heeft daartegen feitelijk alleen nog aangevoerd dat de vader en de broers in voorkomende gevallen aan elkaar financiële bijstand verlenen. Dat acht de rechtbank gezien het oordeel in hun zaken echter geen afdoende verklaring voor het negatief netto privé van [belanghebbende]. Dat [belanghebbende] al zou hebben beschikt over een contant vermogen waarmee [de Inspecteur] in zijn kasopstelling geen rekening heeft gehouden en dat een verklaring zou kunnen zijn voor het door [de Inspecteur] geconstateerde negatief netto privé acht de rechtbank eveneens onwaarschijnlijk reeds omdat [belanghebbende] de aanwezigheid van dergelijke contanten zelf nooit in zijn aangiften heeft opgenomen.

Aangezien [de Inspecteur] reeds op basis van de normale bewijslastverdeling voor alle jaren de correctie met betrekking tot het negatief netto privé aannemelijk heeft gemaakt volgt daaruit reeds dat [belanghebbende] voor 2007 de vereiste aangifte niet heeft gedaan en de schatting van [de Inspecteur] voor dat jaar redelijk is.

Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen heeft [de Inspecteur] de correcties terecht en naar de juiste bedragen als belastbaar inkomen uit werk en woning in aanmerking genomen.

Vergrijp ib/pvv 2007

Op grond van het bepaalde in artikel 67e, eerste lid, van de Awr kan de inspecteur, gelijktijdig met de vaststelling van de navorderingsaanslag, een vergrijp opleggen van ten hoogste 100 procent van de in het tweede lid genoemde grondslag, indien het aan opzet of grove schuld van de belastingplichtige is te wijten dat de aanslag tot een te laag bedrag is vastgesteld. Ingevolge het tweede lid, aanhef en onder a, van dit artikel wordt de grondslag gevormd door het bedrag van de navorderingsaanslag, voor zover dat bedrag als gevolg van opzet of de grove schuld van de belastingplichtige niet zou zijn geheven. Volgens paragraaf 25, tweede lid, Besluit Bestuurlijke n Belastingdienst legt de inspecteur in het geval van grove schuld een vergrijp op van 25%. Tevens is bepaald dat grove schuld een in laakbaarheid aan opzet grenzende mate van verwijtbaarheid is en mede grove onachtzaamheid bevat. De bewijslast dat sprake is van een dergelijke gedraging rust op [de Inspecteur].

De rechtbank overweegt dat van [belanghebbende], die in het onderhavige jaar niet over een eigen woning beschikte als bedoeld in artikel 3.111 Wet IB 2001 en in een huurwoning woonde, mag worden verwacht dat hij ermee bekend is of ermee bekend had moeten zijn dat hij geen recht heeft op aftrek van hypotheekrente die ziet op een beleggingspand. Aangezien [belanghebbende] desalniettemin hypotheekrente voor een eigen woning in aftrek heeft gebracht kan hem grove onachtzaamheid worden verweten.

Van [belanghebbende] kan voorst worden verwacht dat hij de inkomsten zoals [de Inspecteur] die in de kasopstelling heeft berekend in zijn aangifte vermeldt. Ook ten aanzien van die correctie is de rechtbank van oordeel dat [belanghebbende] tenminste grove onachtzaamheid kan worden verweten.

De rechtbank acht de door [de Inspecteur] opgelegde passend en geboden.

Heffingsrente

17. De beroepen tegen de beschikkingen heffingsrente heeft [belanghebbende] niet afzonderlijk onderbouwd. Omdat de beroepsgronden tegen de navorderingsaanslagen geen doel treffen, zullen de beroepen tegen de beschikkingen heffingsrente eveneens ongegrond worden verklaard."

Ontvankelijkheid van de bezwaarschriften tegen de aanslagen ib/pvv 2008 en Zvw 2008

Het Hof acht termen aanwezig de Inspecteur te veroordelen in de door belanghebbende gemaakte proceskosten, waarbij het Hof, gelet op de inhoud van de desbetreffende dossiers, de onderhavige zaken aanmerkt als met elkaar samenhangende zaken in de zin van artikel 3 van het Besluit proceskosten bestuursrecht. Het Hof stelt deze kosten, op de voet van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht in verbinding met het vorengenoemde Besluit en de daarbij behorende bijlage, voor de vorenbedoelde zaken tezamen vast op

€ 4.464 wegens beroepsmatig verleende rechtsbijstand voor het Hof (3 punten à € 496 x 2 (gewicht van de zaak), vermenigvuldigd met factor 1,5 wegens vier samenhangende zaken) en op € 492 wegens beroepsmatig verleende rechtsbijstand in de bezwaarfase (1 punt à € 246 x 2 (gewicht van de zaak), in totaal derhalve op € 4.956. Volledigheidshalve wordt overwogen dat ten aanzien van de bezwaarfase geen aanleiding bestaat voor een vermenigvuldiging met factor 1,5, aangezien voor het bezwaarschrift betreffende de navorderingsaanslag ib/pvv 2005 door de Inspecteur reeds een proceskostenvergoeding is toegekend en de bezwaarschriften betreffende de aanslag ib/pvv 2008 en de aanslag Zvw 2008 door de Inspecteur terecht niet-ontvankelijk zijn verklaard, zodat sprake is van minder dan vier samenhangende zaken. Het Hof ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling voor de procedure in eerste aanleg, omdat gesteld noch gebleken is dat belanghebbende voor die procedure kosten heeft gemaakt die op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor vergoeding in aanmerking komen.

Voorts dient aan belanghebbende het voor de behandeling voor de rechtbank gestorte griffierecht van € 176 (nummer SGR 13/7835 betreffende de navorderingsaanslag ib/pvv 2005, nummer SGR 13/7843 betreffende de navorderingsaanslag ib/pvv 2006, nummer SGR 13/7846 betreffende de navorderingsaanslag ib/pvv 2007 en nummer SGR 13/7849 betreffende de navorderingsaanslag Zvw 2007), alsmede het voor de behandeling in hoger beroep gestorte griffierecht van € 122 te worden vergoed.

Het Gerechtshof:

Deze uitspraak is vastgesteld door mrs. P.J.J. Vonk, Chr.Th.P.M. Zandhuis en F.G.F. Peters, in tegenwoordigheid van de griffier mr. A.S.H.M. Strik. De beslissing is op 17 mei 2016 in het openbaar uitgesproken.

aangetekend aan

partijen verzonden:

Zowel de belanghebbende als het daartoe bevoegde bestuursorgaan kan binnen zes weken na de verzenddatum van deze uitspraak beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden. Daarbij moet het volgende in acht worden genomen:

1. Bij het beroepschrift wordt een kopie van deze uitspraak gevoegd.

2. Het beroepschrift wordt ondertekend en bevat ten minste:

- - de naam en het adres van de indiener;

- - de dagtekening;

- - de vermelding van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;

- - de gronden van het beroep in cassatie.

Het beroepschrift moet worden gezonden aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), Postbus 20303, 2500 EH Den Haag.

De partij die beroep in cassatie instelt is griffierecht verschuldigd en zal daarover bericht ontvangen van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan worden verzocht de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.