Rb. Amsterdam, 06-06-2019, nr. 7308244 CV EXPL 18-24025

1. Als gesteld en niet (voldoende) weersproken staat het volgende vast:

[gedaagde] is in de periode van 1 januari 2005 tot 2 november 2013 onder de naam [naam bouwbedrijf] als bouwbedrijf werkzaam geweest. Het betrof een eenmanszaak.

Conform de offerte van 1 november 2010 heeft [gedaagde] in opdracht van de familie [naam familie] , wonende aan de [adres] , werkzaamheden (plaatsen van tuinhuisje/garage) op hun terrein verricht. De offerte vermeldt als meerwerk het plaatsen van twee oprit zuilen.

In 2016 kwamen problemen met de afvoer van hemelwater naar een sloot aan het licht.

Op 14 oktober 2016 heeft De Rioolmeester BV in opdracht van [eiseres] middels een camera-inspectie en na uitgraving de oorzaak van de verstopping gevonden: een gebroken afvoerpijp onder de linker opritzuil van de familie [naam familie] . De onderzoekskosten bedragen € 884,90.

Op 18 oktober 2016 heeft [eiseres] de familie [naam familie] aansprakelijk gesteld voor de (nog nader vast te stellen) schade.

[eiseres] heeft in 2017 de gebroken afvoerpijp laten herstellen voor een bedrag van € 1.573,00 door [naam] .

Bij brief van 20 september 2017 heeft [eiseres] [gedaagde] ex artikel 6:162 BW aansprakelijk gesteld voor schade.

Op 1 februari 2018 heeft [eiseres] [naam B.V.] gedagvaard. De vordering zag op schadevergoeding wegens onrechtmatige daad.

Bij vonnis van 3 september 2018 van de kantonrechter van deze rechtbank is de vordering van [eiseres] afgewezen, omdat [naam B.V.] niet de contractspartij is geweest van de familie [naam familie] .

Bij brief van 28 september 2018 heeft de gemachtigde van [eiseres] [gedaagde] aansprakelijk gesteld voor de door [eiseres] geleden schade ad € 2.457,90 (€ 884,90 + € 1.573,00), alsmede verzocht/gesommeerd dit bedrag binnen veertien dagen na dagtekening van deze brief te voldoen, bij gebreke waarvan hij per 9 oktober 2018 de buitengerechtelijke kosten verschuldigd zal worden. Bovendien maakt [eiseres] vanaf die datum aanspraak op de wettelijke rente.

2. [eiseres] vordert dat [gedaagde] bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis veroordeeld zal worden tot betaling van:a. € 1.573,00 aan hoofdsom;b. € 285,50 aan buitengerechtelijke incassokosten;c. € 884,90 aan kosten expertiserapport;d. de wettelijke rente over € 1.573,00 vanaf 10 oktober 2018;e. de proceskosten, alsmede de nakosten.

3. [eiseres] legt aan haar vordering ten grondslag dat [gedaagde] aansprakelijk is voor de door haar geleden schade ex artikel 6:162 BW. [gedaagde] heeft gedurende zijn werkzaamheden een onrechtmatige daad gepleegd, te weten het plaatsen van een zuil, waardoor de onderliggende afvoerpijp na verloop van tijd bezweek onder het gewicht dan wel het nalaten van het doen van zorgvuldig onderzoek naar eventuele

(toekomstige) problemen. De schade valt [gedaagde] toe te rekenen, aangezien [gedaagde] wist of althans behoorde te weten dat de zuil grote druk uitoefent op een eventueel onderliggend object.

4. Bij antwoord, opgesteld door de gemachtigde van [gedaagde] , erkent [gedaagde] -kort gezegd- dat de schade is opgelopen door het plaatsen van een stenen zuil. Hij betwist evenwel de zuilen geplaatst te hebben.

5. In deze procedure dient de vraag beantwoord te worden of [gedaagde] aansprakelijk is voor de door [eiseres] geleden schade.

6. In de op 17 januari 2019 ondertekende getuigenverklaring verklaart [naam getuige] dat de bouw van de twee zuilen ter weerszijden van de oprit naar de garage in zijn opdracht is uitgevoerd door de firma [naam bouwbedrijf] .

7. Ter zitting heeft [gedaagde] erkend de zuilen in opdracht van [naam familie] te hebben geplaatst. Bij de plaatsing van de zuilen beschikte [gedaagde] niet over revisietekeningen. Gelet op zijn expertise bevreemdt het [gedaagde] dat de door hem geplaatste zuil deze schade heeft veroorzaakt. Mogelijk heeft [naam familie] zelf met een graafmachine de afvoerpijp beschadigd, aldus [gedaagde] .

8. Het verweer van [gedaagde] dat niet hij maar [naam familie] zelf de afvoerpijp heeft beschadigd, heeft [gedaagde] onvoldoende onderbouwd, zodat dit verweer niet slaagt. Nu [gedaagde] heeft erkend de zuilen te hebben geplaatst en dat de schade is ontstaan door het plaatsen van een stenen zuil, oordeelt de kantonrechter dat [gedaagde] op grond van onrechtmatige daad aansprakelijk is voor de door [eiseres] geleden schade.

9. Op grond van het voorgaande is [gedaagde] verplicht de schade te vergoeden. [gedaagde] heeft de hoogte van de herstelkosten van de afvoerpijp ad € 1.573,00 niet betwist. [gedaagde] zal dan ook tot betaling van dit bedrag worden veroordeeld.

10. [gedaagde] zal eveneens veroordeeld worden tot betaling van de expertisekosten, nu dit redelijke kosten ter vaststelling van schade en aansprakelijkheid zijn (artikel 6:96 lid 2 sub b BW).

11. De rente is niet betwist en toewijsbaar.

12. Bij de aanmaning op grond van artikel 6:96 lid 6 BW dient het bedrag dat als vergoeding voor de incassokosten in rekening zal worden gebracht te worden vermeld. Nu het bedrag niet in de onder 1.10 vermelde brief is genoemd, is niet voldaan aan de voorwaarde uit artikel 6:96 BW zoals die gelden vanaf 1 juli 2012, zodat de buitengerechtelijke kosten worden afgewezen.

12. Gelet op de uitkomst van de procedure wordt [gedaagde] , als de grotendeels in het ongelijk gestelde partij, veroordeeld in de proceskosten, waaronder de nakosten.

De kantonrechter:

veroordeelt [gedaagde] tot betaling aan [eiseres] van:

- € 2.457,90 aan hoofdsom;

- de wettelijke rente over € 1.573,00 vanaf 10 oktober 2018 tot aan de voldoening;

veroordeelt [gedaagde] in de kosten van het geding, tot op heden aan de zijde van [eiseres] begroot op:exploot € 89,00salaris € 360,00griffierecht € 476,00-----------------totaal € 925,00voor zover van toepassing, inclusief btw;

veroordeelt [gedaagde] in de na dit vonnis ontstane kosten, begroot op € 60,00 aan salaris gemachtigde, te verhogen met een bedrag van € 68,00 en de explootkosten van betekening van het vonnis, een en ander voor zover van toepassing inclusief btw, onder de voorwaarde dat [gedaagde] niet binnen veertien dagen na aanschrijving volledig aan dit vonnis heeft voldaan en betekening van het vonnis pas na veertien dagen na aanschrijving heeft plaatsgevonden;

veroordeelt [gedaagde] tot betaling van de wettelijke rente over de onder II en III genoemde kosten vanaf 14 dagen na aanschrijving;

verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad;

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. A.W.J. Ros, kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken op 6 juni 2019 in tegenwoordigheid van de griffier.