6.9.4 De hoogte van de jaarvergoedingen in het kader van de ELFPO-subsidie

In Nederland is in de provinciale Subsidieregeling Natuur- en Landschapsbeheer geregeld dat het eerste jaar een besluit tot subsidieverlening wordt genomen, vervolgens ieder jaar de hoogte van de jaarvergoeding wordt vastgesteld en in de vorm van een voorschot wordt uitgekeerd1 en in het zesde jaar de subsidie ambtshalve wordt vastgesteld. Er is bewust voor gekozen om de subsidie niet ieder jaar vast te stellen, omdat op deze besluiten — gelet op artikel 4:49 van de Awb — minder gemakkelijk kan worden teruggekomen. Indien een eindontvanger van de Europese subsidie niet aan de aan de subsidie verbonden verplichtingen dan wel aan de randvoorwaarden voldoet, wordt de jaarvergoeding overeenkomstig de artikelen 10.1 en 10.2 van de Subsidieregeling Natuur- en Landschapsbeheer verlaagd. In deze artikelen wordt verwezen naar rechtstreeks toepasselijke bepalingen van de Commissieverordening nr. 1975/2006 waarin administratieve sancties en maatregelen zijn neergelegd. In artikel 10.5 is vervolgens bepaald dat bij de vaststelling van de subsidies rekening wordt gehouden met de verlagingen die ingevolge de artikelen 10.1 en 10.2 zijn opgelegd.

De vraag rijst of tegen beslissingen omtrent verlaging van de jaarvergoeding bestuursrechtelijke rechtsbescherming openstaat, of dat het besluit tot subsidievaststelling moet worden afgewacht. Nu de jaarvergoeding in de vorm van een voorschot wordt uitbetaald, is de beslissing omtrent de hoogte van de jaarvergoeding een besluit, evenals daarop wordt teruggekomen door het subsidieverstrekkend nationaal uitvoeringsorgaan.2 Er bestaat dus geen twijfel over de vraag dat inzake beslissingen omtrent de jaarvergoedingen beroep openstaat bij de bestuursrechter. Dit betekent dat in het kader van de subsidievaststelling niet kan worden opgekomen tegen administratieve maatregelen en sancties die in het kader van de vaststelling van de jaarvergoedingen zijn opgelegd.