7.6.1.1 Canons

De canons drukken in algemene termen de normen van professioneel gedrag uit die van advocaten worden verwacht in hun relaties met het publiek, met het rechtssysteem en met de eigen beroepsgroep. Ze belichamen de algemene denkbeelden over het beroep waarvan de ethische overwegingen en de tuchtregels zijn afgeleid.1 De negen canons zijn achtereenvolgens: (1) “A lawyer should assist in maintaining the integrity and competence of the legal profession”, (2) “A lawyer should assist the legal profession in fulfilling its duty to make legal counsel available”, (3) “A lawyer should assist in preventing the unauthorized practice of law”, (4) “A lawyer should preserve the confidences and secrets of a client”, (5) “A lawyer should exercise independent professional judgment on behalf of a client”, (6) “a lawyer should represent a client competently”, (7) “A lawyer should represent a client zealously within the bounds of the law”, (8) “A lawyer should assist in improving the legal system”, (9) “A lawyer should avoid even the appearance of professional impropriety”.

Canons geven zowel betekenis als richting aan de daaronder uitgewerkte beroeps’regels’ die op de advocaat van toepassing zijn.2 Dit betekent dat de concrete toepassing van de betreffende gedragsregel altijd zal moeten plaatsvinden in het licht van het doel dat met de canon wordt geformuleerd. De disciplinary rule horend bij de eerste canon die stelt dat een advocaat geen valse verklaring mag afleggen3, kan dus alleen maar begrepen en toegepast worden in het licht van het doel van deze canon, dat een advocaat de integriteit van de beroepsgroep in stand dient te houden.