4.6.3 Frankrijk

Documentgegevens:

mr. drs. G.T. Baak, datum 11-12-2019

Datum: 11-12-2019
Auteur: mr. drs. G.T. Baak
JCDI: JCDI:ADS183459:1
Vakgebied(en): Mededingingsrecht / Algemeen
Verzekeringsrecht / Algemeen

In Frankrijk worden eveneens risico’s op grote schaal door middel van coassurantie verzekerd.1 Franse verzekeraars verzekeren, net als in Duitsland, veelal de risico’s in de industriële sector door middel van coassurantie.2 Evenals in Nederland het geval is, heeft een makelaar een dominante rol bij het sluiten van contracten op de Franse zakelijke verzekeringsmarkt, zoals blijkt uit het eerder genoemde onderzoek van EY:

‘As the industrial sector is of local and international significance, French insurance companies in the local market participate in various forms of coinsurance agreements for French industrial corporations. Ad-hoc co(re)insurance agreements are commonly used; this market is predominantly broker-led although some deals are arranged through a direct approach. As regards the determination of prices, a tendency to alignment with quotes provided by the leader is often observed.’3

Zowel het sluiten door tussenkomst van een makelaar als directe onderhandelingen door verzekeringnemers met verzekeraars komen dus in Frankrijk voor. Door Couilbault e.a. wordt beschreven hoe coassurantie in Frankrijk werkt.4 Ook in Frankrijk hoeft het niet zo te zijn dat de leidende verzekeraar (l’apériteur) het grootste aandeel heeft bij coassurantie, ‘l’aperiteur n’est pas nécessairement l’assureur qui a accepté la plus gross equote-part’.5 Er wordt een makelaar (intermédiaire) door de verzekeringnemer ingeschakeld om het risico bij meerdere verzekeraars onder te brengen.6 De leidende verzekeraar lijkt in Frankrijk een grotere rol te hebben dan in de Nederlandse coassurantiemarkt. Doorgaans is het de leider bij coassurantie die de premies verzamelt en het contact is voor de klant. Zo wordt door Couilbault e.a. aangegeven dat: ‘il a fait signer la police, encaissera les primes, les répartira entre tous les coassureurs. I est l’interlocuteur du client’.7 Naar Frans recht is de leidende verzekeraar bevoegd om naar de melding van het schadevoorval door de verzekeringnemer te ontvangen.8 Dit is anders in de Nederlandse praktijk waar de makelaar de schademelding indient.

Relevant is ten slotte dat in Frankrijk traditioneel een onderscheid gemaakt tussen beurstekening (bourse) en provinciale tekening (province).9 Het Bureau central de répartition, een bureau dat de administratie en werking van coassurantie faciliteert, speelt in de Franse coassurantiemarkt een belangrijke rol omdat via haar de betalingen bij coassurantie worden verricht.10 De term bourse wordt in Frankrijk nog steeds gebruikt om een onderscheid te maken tussen de polissen die op de Parijse coassurantiemarkt worden gesloten of daarbuiten.11

Toon alle voetnoten

Voetnoten

Voetnoten

Couilbault e.a. 2002, p. 53 waar coassurantie wordt gedefinieerd als: ‘la coassurance consiste en un partage proportionnel d’un même risque entre plusieurs assureurs’. Zie ook: Bonnard 1997, p. 75: ‘La coassurance consiste en la division d’un risqué, garanti par un contrat unique, entre plusieurs assureurs qui s’engagent chacun pour un pourcentage determine de la valeur assure et sans solidarité’.

EY 2014, rn. 119.

Couilbault e.a. 2002, p. 54: ‘En théorie, il est tout à fait imaginable d’établir autant de contracts qu’il y a de coassureurs. Cela est d’ailleurs conforme à l’analyse juridique précédente. Mais cette multipicité de contrats présente de nombreux inconvénients pour l’assuré. (…) de plus, dans cette annexe, on désignera un coassureur chargé de représenter tous les autres dans les relations avec le client: il s’agit de l’apériteur ou société apéritrice.

Couilbault e.a. 2002, p. 55. Vgl. C. Paris, “Les ambiguïtés du régime de la coassurance” in C. van Schoubroeck, K. Geens, W. Devroe & J. Stuyck (red.), Over grenzen. Liber amicorum Herman Cousy, Antwerpen: Intersentia 2011, p. 506.

Bonnard 1997, p. 77.

Vgl. J. Bigot (red.), Traité de droit des assurances. Tome 3, Le contrat d’assurance, Parijs LGDJ, 2014, p. 274-275.

Artikel L113-2, 4° Code des Assurances.

J. Péchinot, ‘La coassurance’ in: J. Kullmann (red.), Lamy Assurances, Wolters Kluwer: Parijs 2011, p. 2501.

10.

J. Bigot (red.), Traité de droit des assurances. Tome 3, Le contrat d’assurance, Parijs, LGDJ, 2014, p. 299.

11.

J. Péchinot, ‘La coassurance’ in: J. Kullmann (red.), Lamy Assurances, Wolters Kluwer: Parijs, 2011, p. 2537.