Hof 's-Hertogenbosch, 29-04-2003, nr. 20.002903.02

de op 31 augustus 2001 bij de RCIE binnengekomen informatie dat verdachte zich bezighoudt met de handel in dan wel de vervaardiging van XTC (in het bijzonder in het weekend van 1 en 2 september 2001) wordt niet gestaafd met feiten en omstandigheden;

het op 12 november 2001 ingezonden RCIE proces-verbaal, waarin staat dat verdachte met zijn broer [naam] druk bezig zou zijn om een laboratorium in te richten voor de productie van onder andere speed, wordt evenmin gestaafd met feiten en omstandigheden;

niet is vastgesteld het vermoeden dat verdachte iets van doen zou hebben met overigens evenmin vastgestelde activiteiten van zijn broer [naam];

de in het proces-verbaal van de politie vermelde BPS-informatie is deels niet relevant, deels onjuist en deels bewust misleidend, nu de verdachte van de daarin vermelde feiten is vrijgesproken op 7 mei 1999;

de vóór de op 22 april 2002 door de RCIE ontvangen informatie gehouden observatie is onrechtmatig geweest, omdat ex artikel 126g van het Wetboek van Strafvordering slechts in geval van verdenking van een misdrijf de officier van justitie bevoegd is te bevelen dat een opsporingsambtenaar stelselmatig een persoon volgt of stelselmatig diens aanwezigheid of gedrag waarneemt, eventueel met gebruikmaking van een technisch hulpmiddel zoals een camera (artikel 126g, derde lid van het Wetboek van Strafvordering), en er 19 maart 2002 nog niet gesproken kon worden van een zodanige verdenking. Bovendien blijft de politie verdachte observeren, ook nadat hij op 1 mei 2002 terugkeert in Nederland zonder in gezelschap te zijn van [medeverdachte] of bolletjesslikkers en de verdenking ten aanzien van verdachte dus niet langer bestond. Uit het dossier blijkt dat de camera reeds is geplaatst op 24 januari 2002 en eerst is verwijderd op 2 mei 2002;

er hadden geen telefoontaps ex artikel 126m van het Wetboek van Strafvordering gelegd mogen worden, zodat het contact tussen verdachte en Adriaans op onrechtmatige wijze is vastgesteld.

Het hof overweegt hieromtrent als volgt.

De officier van justitie heeft op basis van de door de raadsman bedoelde CIE-informatie van 31 augustus 2001 een vordering verstrekken inlichtingen ex artikel 126n van het wetboek van strafvordering gedaan. Deze vordering kon door de officier van justitie worden gedaan nu uit die CIE-informatie een verdenking van een misdrijf als omschreven in artikel 67, eerste lid, van het wetboek van strafvordering, te weten opzettelijke handelen in strijd met een in artikel 2 van de Opiumwet gegeven verbod, kon voortvloeien.

Op basis van de door de raadsman bedoelde CIE-informatie van 12 november 2001 heeft de officier van justitie bevelen tot onderzoek van telecommunicatie ex artikel 126 m van het wetboek van strafvordering alsmede bevelen tot observatie ex artikel 126g van het wetboek van strafvordering gegeven.

Voor het onderzoek van telecommunicatie heeft de rechter-commissaris machtiging verleend. Ook deze bevelen konden door de officier van justitie worden gegeven nu uit die CIE-informatie verdenking kon voortvloeien van een misdrijf omschreven in artikel 67, eerste lid, van het wetboek van strafvordering dat gezien zijn aard een ernstige inbreuk op de rechtsorde oplevert, te weten opzettelijke handelen in strijd met een in artikel 2 van de Opiumwet gegeven verbod. De informatie uit het BPS-systeem kon aan die verdenking bijdragen. Dat verdachte voor de feiten waarop die BPS-informatie betrekking had, was vrijgesproken doet daar niet aan af.

De officier van justitie en de rechter-commissaris konden ook oordelen dat het onderzoek het opnemen van telecommunicatie dringend vorderde. Opsporing van misdrijven als die waarvan in casu sprake is vergt naar hun aard in het algemeen vanaf het begin de inzet van een variëteit aan opsporingsmethoden, waaronder de bijzondere van Titel IVA van het wetboek van strafvordering. Het betreft immers zgn. “slachtofferloze” delicten, waarbij het bij andersoortige delicten wel gebruikelijke stramien van aangifte, horen getuigen, technisch onderzoek en horen verdachte niet wel toepasbaar is. Omstandigheden waarom dat in casu anders zou zijn, zijn gesteld noch aannemelijk geworden.

Voor de bevelen tot observatie, inclusief het aanwenden van een technisch hulpmiddel te weten een statische camera, geldt à fortiori dat de officier van justitie die op basis van de CIE-informatie van 12 november 2001 kon geven, nu immers voor die bevelen een verdenking enkel van een misdrijf volstaat.

Tenslotte valt niet in te zien waarom het blijven observeren en blijven inzetten van de statische camera na terugkeer van verdachte uit Curaçao op 1 mei 2002 onrechtmatig zou zijn. Dat verdachte op die datum terugkeerde uit Curaçao zonder in gezelschap te zijn van [medeverdachte] of bolletjesslikkers behoeft immers niet noodzakelijkerwijs te leiden tot de gevolgtrekking dat er ten aanzien van verdachte geen sprake meer kon zijn van een verdenking.

Het hof verwerpt mitsdien het verweer.

De strafbaarheid van het bewezen verklaarde

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezen verklaarde uitsluit.

Het sub 1 primair, sub 2, sub 3 en sub 4 bewezen verklaarde is telkens als misdrijf voorzien bij artikel 2, eerste lid, aanhef en onder A (oud), van de Opiumwet en strafbaar gesteld bij artikel 10, vierde lid(oud), van die wet, juncto artikel 47, eerste lid, aanhef en onder 1, van het Wetboek van Strafrecht.

Het moet worden gekwalificeerd zoals hierna in de beslissing wordt vermeld.

Het sub 6 primair bewezen verklaarde is als misdrijf voorzien bij artikel 3, eerste lid, aanhef en onder C(oud), van de Opiumwet en strafbaar gesteld bij artikel 11, tweede lid(oud), van die wet, juncto artikel 47, eerste lid, aanhef en onder 1, van het Wetboek van Strafrecht.

Het moet worden gekwalificeerd zoals hierna in de beslissing wordt vermeld.

Het sub 7 bewezen verklaarde is als misdrijf voorzien bij artikel 3, eerste lid, aanhef en onder B(oud), van de Opiumwet en strafbaar gesteld bij artikel 11, tweede lid(oud), van die wet, juncto artikel 47, eerste lid, aanhef en onder 1, van het Wetboek van Strafrecht. .

Het moet worden gekwalificeerd zoals hierna in de beslissing wordt vermeld.

Het sub 8 bewezen verklaarde is als misdrijf voorzien bij artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie en strafbaar gesteld bij artikel 55, derde lid, aanhef en onder a, van die wet, juncto artikel 47, eerste lid, aanhef en onder 1, van het Wetboek van Strafrecht; en

Het sub 8 bewezen verklaarde is tevens als misdrijf voorzien bij artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie en strafbaar gesteld bij artikel 55, eerste lid, van die wet, juncto artikel 47, eerste lid, aanhef en onder 1, van het Wetboek van Strafrecht.

Het moet worden gekwalificeerd zoals hierna in de beslissing wordt vermeld.

De strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit.

De verdachte is derhalve strafbaar.

De redengeving van de op te leggen straf of maatregel

Bij de bepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezen verklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen.

Het hof heeft bij het bepalen van de straf in het bijzonder rekening gehouden met het volgende:

Verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan de invoer van cocaïne in Nederland. Hij heeft ervoor gezorgd dat anderen in een periode van twee maanden meermalen aanzienlijke hoeveelheden bolletjes cocaïne hebben geslikt en deze in hun lichaam van Curaçao naar Nederland hebben vervoerd. Voorts heeft verdachte tezamen met een ander dan wel anderen opzettelijk een grote hoeveelheid hennepplanten zowel vervoerd als aanwezig gehad. Ten slotte heeft hij zich schuldig gemaakt aan het voorhanden hebben van een vuurwapen en daarbij behorende munitie.

Zonder afbreuk te doen aan de ernst van de andere feiten acht het hof met name de cocaïnetransporten ernstige feiten. Bij de straftoemeting houdt het hof rekening met de rol die verdachte heeft gespeeld bij de cocaïnetransporten. Verdachte was immers degene die de organisatie van de bolletjestransporten van Curaçao naar Nederland verzorgde. Uit winstbejag liet hij anderen hun leven op het spel zetten door in hun lichaam cocaïne te vervoeren.

Voorts is rekening gehouden met:

de ernst van het bewezen verklaarde in de verhouding tot andere strafbare feiten, zoals onder meer tot uitdrukking komt in het hierop gestelde wettelijk strafmaximum en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd;

de omstandigheid dat de verdachte reeds eerder terzake van feiten strafbaar gesteld bij de Opiumwet is veroordeeld;

de omstandigheid dat hard drugs als de onderhavige, eenmaal in handen van gebruikers, grote gevaren voor de gezondheid van die gebruikers opleveren, terwijl die gebruikers hun verslaving vaak door diefstal of ander crimineel handelen trachten te bekostigen, waardoor aan de samenleving ernstige schade wordt berokkend.

Het hof is van oordeel dat op grond van het voorgaande niet kan worden volstaan met een andere of lichtere sanctie dan een straf die onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming met zich brengt, noch met een duur van de onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming als door de advocaat-generaal gevorderd.

De in de beslissing als zodanig te noemen in beslag genomen en nog niet teruggegeven voorwerpen zijn vatbaar voor verbeurdverklaring.

Uit het onderzoek ter terechtzitting is niet kunnen worden vastgesteld aan wie deze voorwerpen toebehoren. Wel is daaruit gebleken dat het voorwerpen zijn met behulp waarvan het onder 6 primair bewezen verklaarde is voorbereid.

Van hetgeen verder in beslag genomen en nog niet teruggegeven is, zal de teruggave aan de verdachte worden gelast.

De vordering tot tenuitvoerlegging

Het hoger beroep heeft mede betrekking op de beslissing welke de eerste rechter heeft genomen op de vordering van de officier van justitie tot tenuitvoerlegging alsnog van twee weken gevangenisstraf, aan de verdachte opgelegd bij onherroepelijk geworden arrest van het gerechtshof 's-Hertogenbosch d.d. 7 mei 1999 onder parketnummer 20.001987.97. De vordering voldoet aan de bij de wet gestelde eisen.

Uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat de verdachte door hetgeen thans bewezen en strafbaar is verklaard zich voor het einde van de vastgestelde proeftijd opnieuw heeft schuldig gemaakt aan een strafbaar feit en aldus de algemene voorwaarde heeft overtreden.

Bijzondere omstandigheden die aan de gevorderde tenuitvoerlegging in de weg zouden staan zijn niet aanwezig. Het hof zal dan ook de gevorderde tenuitvoerlegging gelasten.

De toegepaste wettelijke voorschriften

De strafoplegging is gegrond op de artikelen: 10, 14g, 24, 27, 33, 33a, 47 en 57 van het Wetboek van Strafrecht, de artikelen 2(oud), 3(oud), 10(oud) en 11(oud) van de Opiumwet en de artikelen 26 en 55 van de Wet wapens en munitie.