HR, 26-01-1971

De overweging van de Rechtbank — meer in het bijzonder voorzover luidende ‘nu in die situatie in onvoldoende mate van zijn wil afhankelijk waren ... de richting waarin ... werd gereden’ — is aldus te verstaan, dat daarin besloten ligt, dat in de gegeven situatie aan gerequireerde ook niet zoveel mogelijkheid tot, een verandering in de stuurrichting meebrengend, bijsturen van het gesleepte motorrijtuig of motorvoertuig werd gelaten, dat hij uit dien hoofde als ‘bestuurder’ in de zin van art. 1 onder 3e WVW zou kunnen worden aangemerkt. Zuivere vrijspraak.