12.3.5 Aansprakelijkheid in verband met overeenkomst tussen vennootschap en derde

Indien bestuurders zich niet persoonlijk jegens derden verbonden hebben tot nakoming van de overeenkomst, zullen bestuurders in het Verenigd Koninkrijk niet snel aansprakelijk kunnen worden gehouden voor tekortkomingen van de vennootschap:

Hier bestaan echter wel uitzonderingen op. Een uitzondering is bijvoorbeeld wanneer een bestuurder zich persoonlijk verantwoordelijk heeft gesteld voor de (niet-)nakoming van de overeenkomst op grond van de hiervoor behandelde rechtsfiguur ‘assumption of responsibility’. Een andere uitzondering is de aansprakelijkheid van de bestuurder omdat hij bij het aangaan van de overeenkomst te kwader trouw schriftelijk namens de vennootschap heeft bevestigd dat de vennootschap de overeenkomst zou nakomen dan wel verhaal zou bieden voor de schade als gevolg van eventuele niet-nakoming. Er is dan sprake van ‘fraud’ of ‘deceit’ en dan is de bestuurder persoonlijk aansprakelijk.2 Dit is een iets zwaardere variant van onze Beklamel-norm (waarin kwade trouw niet per se is vereist). Nog een uitzondering is dat de bestuurder – te kwader trouw – moedwillig de nakoming van verplichtingen van de vennootschap frustreert. Dat kan a contrario worden opgemaakt uit de literatuur:

En:

Handelt een bestuurder niet te goeder trouw, doordat hij tegen beter weten in de nakoming frustreert, dan kan aansprakelijkheid op grond van onrechtmatige daad ontstaan. Deze situatie is mijns inziens vergelijkbaar met de nakomingsfrustratie-norm uit het arrest Van Dullemen/Sala en met de in lijn daarmee gewezen latere arresten die betrekking hebben op nakomingsfrustratie en/of betalingsonwil.5 Duidelijk is wederom dat het persoonlijk handelen van de bestuurder centraal staat, maar dat in dat verband niet wordt gesproken van een hoge drempel voor aansprakelijkheid.