7.4.1 Inleiding

In het regeerakkoord van het kabinet Rutte-Verhagen werd het voornemen uitgesproken om te komen tot een bundeling en vereenvoudiging van de wet- en regelgeving op het gebied van het omgevingsrecht.1 Dit proces zou uiteindelijk moeten uitmonden in een ‘integrale’ Omgevingswet (hierna: Omgevingswet). In juni 2011 heeft de Minister van I&M in een brief aan de Tweede Kamer de ‘beleidsuitgangspunten’ voor een dergelijke wet uiteengezet.2 Op 9 maart 2012 is deze brief aangevuld met een kabinetsnotitie inzake de ‘Stelselwijziging Omgevingsrecht’. In deze notitie worden de contouren van de integrale Omgevingswet geschetst. De Raad van State heeft deze eerste aanzet (inclusief een plan van aanpak) van commentaar voorzien.3 In februari 2013 is door de Minister van I&M een toetsversie van de Omgevingswet (inclusief een concept-memorie van toelichting) gepresenteerd. Deze toetsversie is onderworpen aan allerlei formele toetsen en ter consultatie voorgelegd aan bestuurlijke organisaties4 en vijf externe adviescommissies. In juli 2013 is een ontwerpwetsvoorstel voor de Omgevingswet ter advisering voorgelegd aan de afdeling Advisering van de Raad van State. Het is de bedoeling om de plannen voor de Omgevingswet openbaar te maken op het moment waarop de Raad van State haar advies heeft uitgebracht en het wetsvoorstel wordt ingediend bij de Tweede Kamer. Desondanks is in verschillende publicaties al uitgebreid stilgestaan bij de vorm en inhoud van de Toetsversie omgevingswet.5 Deze informatie is gebruikt om in het kader van dit onderzoek relevante (onder)delen van de Omgevingswet te analyseren.