Hof Den Haag, 26-03-2013, nr. 200.100.116-01

De door de rechtbank in rechtsoverweging 2 (2.1 tot met 2.30) van het bestreden vonnis vastgestelde feiten staan niet ter discussie, zodat ook het hof daarvan uitgaat.

Kort en zakelijk weergegeven en voor zover in hoger beroep van belang, gaat het geschil om het volgende.

Isolock levert (onder meer) scheidingswanden voor vrachtauto’s. Load-Lok verkoopt deze. [geïntimeerde sub 1] (met als bestuurder [geïntimeerde sub 2]) hield tot 1 mei 2007 de aandelen in zowel Load-Lok als Isolock.

Per 1 mei 2007 heeft [geïntimeerde sub 1] de aandelen in Load-Lok verkocht en geleverd aan Danivici B.V. (hierna: de Load-Lok-verkoopovereenkomst). Deze verkoop betrof mede de aandelen in de dochtervennootschappen van Load-Lok in diverse landen, waaronder Load-Lok UK Ltd. Tegelijkertijd werd een distributieovereenkomst gesloten tussen Load-Lok en Isolock (hierna: de Distributieovereenkomst), waarbij Load-Lok in de landen waar de Load-Lokgroep actief was de exclusieve distributeur werd voor alle producten van Isolock op het gebied van isolerende scheidingswanden voor koel- en vriestransport. Daartoe behoren de hierna te bespreken Mk1 en Mk2 balancer en de Tempwall Autostow.

De Distributieovereenkomst.

Deze bepaalt onder meer:

“Artikel 3. Prijzen / Betaling

(..)

De Koopovereenkomst (met betrekking tot de aandelen Isolock).

Na onderhandelingen in 2007-2008, het tekenen van een letter of intent op 21 december 2007 en due diligence onderzoek door Load-Lok heeft [geïntimeerde sub 1] de aandelen Isolock half februari 2008 verkocht en geleverd aan Load-Lok (hierna: de Koopovereenkomst). Deze Koopovereenkomst vermeldt onder meer:

“Artikel 3. Algemene garanties

[[geïntimeerde sub 1]] verklaart en garandeert aan [Load-Lok] en aan [Isolock] het volgende:

(..)

Aangaande [Isolock]

(..)

Load-Lok c.s. leggen, evenals in eerste aanleg, aan hun vorderingen ten grondslag dat de MK 2 balancer en de Tempwall Autostow gebrekkig zijn en dat [geïntimeerden] aansprakelijk zijn voor de schade die Load-Lok c.s. hierdoor lijden.

Primair baseren zij de aansprakelijkheid op de garanties en vrijwaringen uit de Koopovereenkomst.

Subsidiair voeren zij aan dat de aan Load-Lok geleverde aandelen Isolock niet voldoen aan de verwachtingen die zij mochten hebben (non-conforme koop).

Meer subsidiair beroepen zij zich op dwaling en maken zij aanspraak op aanpassing van de koopprijs (ex artikel 6:230, tweede lid BW);

De grondslag van de vordering, gebaseerd op onbehoorlijke taakvervulling van de bestuurder, is in hoger beroep niet meer aan de orde.

De rechtbank heeft de gestelde grondslagen van de vorderingen van Load-Lok c.s. ontoereikend bevonden. De rechtbank heeft daartoe, kort en zakelijk samengevat en voor zover in hoger beroep van belang, overwogen:

Load-Lok c.s. zijn het met deze beslissing niet eens en hebben acht grieven tegen het vonnis ingebracht.

Het hof stelt voorop dat geen grieven zijn aangevoerd tegen het oordeel van de rechtbank dat er geen sprake is van bestuurdersaansprakelijkheid. Deze grondslag van de vordering is dus, zoals hiervoor reeds aangegeven, in hoger beroep niet meer aan de orde. Nu de Koopovereenkomst bovendien, voor zover thans relevant, aan de zijde van [geïntimeerden] is gesloten door [geïntimeerde sub 1] en niet door [geïntimeerde sub 2] privé, ontvalt reeds hierom de grondslag aan aansprakelijkheid van [geïntimeerde sub 2].

Blijkens de grieven van Load-Lok c.s. zijn jegens [geïntimeerde sub 1] als grondslagen voor aansprakelijkheid aan de orde: garanties onder de Koopovereenkomst, non-conformiteit en dwaling. Deze zullen hierna worden besproken.

Garanties onder de Koopovereenkomst

De eerste grondslag voor aansprakelijkheid wordt, aldus Load-Lok c.s., gevormd door de garanties onder de Koopovereenkomst. De grieven 1, 2, 3 en 4 hebben hierop betrekking.

Daarnaast hebben Load-Lok c.s. nog in de memorie van grieven onder 3.9 e.v. een beroep gedaan op artikel 4.14 van de Koopovereenkomst.

Beoordeling van grief 1

Met deze grief klagen Load-Lok c.s. over het oordeel van de rechtbank dat partijen met professionele bijstand de Koopovereenkomst hebben gesloten met betrekking tot een commerciële transactie. Volgens Load-Lok c.s. is dit onjuist omdat zij bij de Koopovereenkomst juist hebben afgezien van juridische ondersteuning (van AKD Advocaten en Notarissen). Deze grief wordt verworpen. Vast staat immers dat

mr. […] als jurist en de heer […] als accountant (beiden partner bij Grant Thornton; een kantoor dat zich bezig houdt met bedrijfsjuridische advisering), aan de zijde van Load-Lok c.s. bij de transactie waren betrokken. Ook het hof gaat daarom, evenals de rechtbank, uit van gelijkwaardige professionele partijen die een commerciële transactie aangingen.

Beoordeling van grief 4

Deze grief betreft de uitleg van het begrip ‘derde’ in artikel 3.2 (i) van de Koopovereenkomst tussen [geïntimeerde sub 1] en Load-Lok.

Het hof zal het betreffende artikel 3.2.(i) voor de duidelijkheid herhalen:

“Ten laste van [Isolock] bestaan geen aanspraken van derden en kunnen geen aanspraken van derden ontstaan uit hoofde van tekorten of gebreken met betrekking tot goederen of anderszins, waarvoor [Isolock] aansprakelijk is of zou kunnen worden.”

Het hof is met de rechtbank van oordeel dat volgens het normale spraakgebruik het begrip ‘derde’ in artikel 3.2 (i) van de Koopovereenkomst niet de contractspartij (dus niet Load-Lok) omvat. Dit wordt niet anders door het betoog van Load-Lok c.s., met verwijzing naar de artikelen 3.3 (h) en 4 (5) van de koopovereenkomst, respectievelijk luidende:

“Op [geïntimeerde sub 1] rust generlei verplichting om de Aandelen aan derden over te dragen of de Aandelen met een beperkt recht te bezwaren, anders dan de verplichting tot overdracht aan [Load-Lok] uit hoofde van deze verkoop aan [Load-Lok].”

“Dat [Isolock] geen exclusieve alleenverkoopovereenkomsten of agentuurovereenkomsten met c.q. ten behoeve van derden heeft gesloten, uitgezonderd de aan partijen genoegzame bekende distributieovereenkomst met [Load-Lok];”

De verwijzingen naar ‘derden’ in voormelde twee passages zijn onmiskenbaar aan te merken als relevante verduidelijkingen van de belangrijkste prestaties onder respectievelijk de Koopovereenkomst en de Distributieovereenkomst, te weten de onbezwaarde levering van de aandelen Isolock aan Load-Lok en het exclusieve distributierecht voor Load-Lok (daaronder begrepen haar dochtervennootschappen; zie de Distributieovereenkomst). De andere, niet voor de hand liggende, uitleg van Load-Lok c.s. ziet hier aan voorbij.

Het hof onderschrijft rechtsoverweging 4.9 en rechtsoverweging 4.28 van het bestreden vonnis en neemt deze over. Dit betekent dat de garantie van artikel 3.2 (i) geen betrekking heeft op vorderingen van Load-Lok (en haar dochtervennootschappen) op Isolock. In verband met de dochtervennootschappen wijst het hof nog op de onweersproken stelling van [geïntimeerden](memorie van antwoord 94), dat alle verkopen van Isolock aan Load-Lok plaats vonden op basis van de Distributieovereenkomst, ook wanneer de uitlevering feitelijk plaats vond aan dochtervennootschappen van Load-Lok en ook de facturatie via die vennootschappen liep.

Aanspraken van klanten van Load-Lok vallen evenmin onder deze garantie.

Voor zover Load-Lok c.s. willen betogen dat Load-Lok met deze bepaling niet bedoeld heeft haar aanspraken op [geïntimeerde sub 1] prijs te geven, wordt ook dit betoog verworpen. [geïntimeerde sub 1] heeft dit immers niet zo opgevat, terwijl gesteld noch gebleken is dat [geïntimeerde sub 1] dit in weerwil van de betreffende duidelijke bepaling redelijkerwijs anders heeft moeten begrijpen. Een en ander klemt temeer, nu de Koopovereenkomst door de jurist van Load-Lok is opgesteld en artikel 3.1 (i) dus op instigatie van Load-Lok in de koopovereenkomst is opgenomen, terwijl het gaat om een transactie tussen professionele partijen.

De stelling van Load-Lok c.s. dat andere dochtervennootschappen uit het Load-Lok-concern als ‘derden’ moeten worden aangemerkt, miskent, naast hetgeen hiervóór in rechtsoverwegingen 11 en 12 is opgemerkt, dat de aandelentransactie Load-Lok in 2007 (de Load-Lok-verkoopovereenkomst) ook de dochtervennootschappen heeft omvat, zoals ook de Distributieovereenkomst exclusieve distributierechten verschaft niet alleen ten behoeve van Load-Lok maar ook ten behoeve van de dochtervennootschappen van Load-Lok. Grief 4 wordt verworpen.

Load-Lok c.s. hebben bij memorie van grieven (4.41) uitdrukkelijk nader bewijs aangeboden om hun stellingen nader te onderbouwen. Onderbouwing van stellingen had reeds eerder moeten geschieden. Nu de stellingen van Load-Lok c.s. blijkens het voorgaande ontoereikend zijn bevonden om haar uitleg van het begrip ‘derde’ te dragen, komt het hof niet toe aan bewijslevering op dit punt.

Beoordeling van grief 2

Deze grief betreft artikel 6 van de Distributieovereenkomst. Alvorens in te gaan op de grief stelt het hof het volgende voorop. De rechtbank heeft – in hoger beroep onweersproken – geoordeeld, kort samengevat, dat de aansprakelijkheid onder artikel 5 van de Koopovereenkomst moet worden beoordeeld aan de hand van artikel 6 van de Distributieovereenkomst zoals deze gold ten tijde van het sluiten van de Koopovereenkomst. Dit is dus voor het hof uitgangspunt. Het hof gaat er van uit dat de Distributieovereenkomst ten tijde van de Koopovereenkomst bestond en na de levering van de aandelen niet is beëindigd, nu gesteld noch gebleken is dat omtrent de beëindiging daarvan iets tussen partijen is afgesproken, van opzegging geen sprake is geweest en de Distributieovereenkomst blijkens de artikelen 10 en 11 een looptijd heeft van 10 jaar, met telkenmale stilzwijgende verlenging. Dit betekent dat artikel 5 van de Koopovereenkomst wordt ‘ingekleurd’ door artikel 6 van de Distributieovereenkomst.

Volgens grief 2 heeft de rechtbank artikel 6 van de Distributieovereenkomst ten onrechte aangemerkt als exoneratiebeding, dan wel heeft de rechtbank ten onrechte geoordeeld dat ‘gesteld noch gebleken is dat de afnemers van Load-Lok een beroep konden doen op een fabrieksgarantie’. Hieromtrent wordt als volgt geoordeeld.

Load-Lok c.s. betogen dat artikel 6 van de Distributieovereenkomst weliswaar de aansprakelijkheid van Isolock jegens afnemers van Load-Lok beperkt maar niets regelt tussen Load-Lok en Isolock, zodat van een exoneratie tussen Load-Lok en Isolock geen sprake is. Het hof verwerpt dit betoog en overweegt daartoe als volgt.

Isolock heeft geen contractuele band met afnemers van Load-Lok, zoals het in rechtsoverweging 2.5 genoemde bedrijf Krone in Denemarken. Dergelijke afnemers moeten daarom voor eventuele aanspraken (wegens gebreken aan het geleverde) bij Load-Lok zijn. Load-Lok op haar beurt kan dan bij Isolock aankloppen, zij het dat Isolock haar aansprakelijkheid met artikel 6 van de Distributieovereenkomst heeft beperkt tot de fabrieksgarantie. Zoals de rechtbank met juistheid heeft overwogen is er redelijkerwijs geen aanknopingspunt om de aansprakelijkheid van Isolock jegens Load-Lok in de gegeven omstandigheden groter te achten dan die jegens de afnemers van Load-Lok. Noch in eerste aanleg noch in hoger beroep hebben Load-Lok c.s. feiten of omstandigheden aangevoerd om hierover anders te oordelen.

Voor de volledigheid wordt nog opgemerkt dat de wet in geval van productaansprakelijkheid (artikel 6:185 BW en volgende) de afnemers wel rechtstreekse aanspraken op de producent toekent, maar deze situatie doet zich thans niet voor.

Dit betekent dat artikel 6 van de Distributieovereenkomst wel degelijk een exoneratiebeding bevat jegens Load-Lok, inhoudende dat Isolock aansprakelijkheid uitsluit behoudens de fabrieksgarantie, alsmede dat de afnemers van Load-Lok geen rechtstreekse aanspraak hebben jegens Isolock ten aanzien van gebreken in het door Load-Lok aan de afnemers geleverde.

Omtrent de aard van de fabrieksgarantie wordt als volgt geoordeeld. [geïntimeerde sub 1] heeft gesteld (memorie van antwoord 91 en 92) dat fabrieksgarantie de garantie betreft die Isolock ontvangt van haar producenten en die zij vervolgens doorgeeft. Daarnaast heeft [geïntimeerde sub 1] gesteld dat Isolock van de producenten van de MK 2 balancer en Tempwall Autostow geen fabrieksgarantie ontvangt. Load-Lok heeft hier bij pleidooi slechts tegenover gesteld dat [geïntimeerde sub 1] moet aantonen wat de reikwijdte is van ‘de fabrieksgarantie’ en dat zij van mening is dat alle door Load-Lok c.s. gevorderde schade hier onder valt. Dit beoordeelt het hof als een ontoereikende weerlegging. Volgens het normale spraakgebruik geeft [geïntimeerde sub 1] een juiste uitleg aan het begrip ‘fabrieksgarantie’, te weten een beperkte garantie in voormelde zin. Dit geldt zeker wanneer deze passage wordt gelezen in samenhang met de volgende zin waarbij Isolock iedere verdere aansprakelijkheid – hof: bijvoorbeeld die voor gevolgschade – uitsluit. Deze tweede zin zou immers zinledig zijn, indien het begrip ‘fabrieksgarantie’ een volledige aansprakelijkheid zou betreffen, zoals Load-Lok c.s. kennelijk betogen.

Load-Lok c.s. hebben geen deugdelijke feiten gesteld om met toepassing van de Haviltexformule, mede gelet op het professionele en commerciële karakter van de overeenkomsten (zie rechtsoverweging 9), tot een andere uitleg te komen.

Load-Lok c.s. hebben bij pleidooi (onder 7.5 pleitnota) nog aangevoerd dat Isolock geen ‘re-seller’ is maar een producent, zodat de exoneratie nooit op een dergelijke situatie kan zien en hiervoor ook niet is bedoeld. [geïntimeerde sub 1] heeft betwist dat Isolock producent was en heeft bij pleidooi aangevoerd dat deze stelling erg laat in de procedure te berde is gebracht. Het hof zal deze niet eerder aangevoerde stelling als te laat en in strijd met een goede procesorde terzijde laten.

Voor de volledigheid wordt nog als volgt overwogen. Load-Lok c.s. hebben de stelling van [geïntimeerde sub 1], inhoudende dat Isolock geen fabrieksgarantie ontvangt van de fabrikanten van de MK 2 balancer en Tempwall Autostow, niet weersproken, hoewel zij hiervoor bij pleidooi redelijkerwijs de gelegenheid hebben gehad. Het voorgaande betekent dat [geïntimeerde sub 1] een beroep toekomt op de uitsluiting van haar aansprakelijkheid onder artikel 6 van de Distributieovereenkomst.

Grief 2 wordt verworpen.

Beoordeling van grief 3

Met deze grief wordt geklaagd over de verwerping van het beroep van Load-Lok c.s. op de beperkende werking van de redelijkheid en billijkheid. De rechtbank heeft in dit verband overwogen, dat Load-Lok c.s. niet met zoveel woorden hebben aangevoerd dat het beroep van [geïntimeerden] op artikel 6 van de Distributieovereenkomst naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn. Voor zover een dergelijk beroep in haar stellingen gelezen moet worden, slaagt dit niet, aldus nog steeds de rechtbank.

De grief van Load-Lok c.s. bevat als klacht, kort gezegd, dat de rechtbank hiermee heeft miskend dat er sprake was van opzet of grove schuld aan de zijde van Isolock. Volgens Load-Lok c.s. waren Isolock en haar direct leidinggevenden onmiskenbaar bekend met de gebrekkige, onaffe status van de MK 2 balancer en hebben zij desondanks hoewel zij bekend waren met het reële risico dat de MK 2 balancer niet geschikt was voor gebruik op grote schaal, de MK 2 balancer verkocht. Nu dat risico zich heeft verwezenlijkt dient dat voor rekening van Isolock te komen, zodat [geïntimeerde sub 2] zich evenmin op de exoneratie van artikel 6 van de Distributieovereenkomst kan beroepen.

Deze grief faalt. Het door Load-Lok c.s. gestelde is niet van dien aard dat dit opzet of grove schuld oplevert, nog daargelaten dat de gestelde wetenschap en gebrekkigheid gemotiveerd zijn betwist.

Beoordeling van de garantie in artikel 4.14 van de Koopovereenkomst

Load-Lok c.s. hebben met verwijzing naar genoemde bepaling (zie rechtsoverweging 2.3 van dit arrest), zakelijk weergegeven, aangevoerd dat [geïntimeerden] per datum Koopovereenkomst wisten, althans redelijkerwijs moesten weten, dat er bijzondere verplichtingen waren dan wel procedures dreigden in verband met de gebrekkige MK 2 balancer en Tempwall Autostow. Zij vorderen daarom ook op deze grond volledige schadeloosstelling. [geïntimeerden] hebben betwist dat een dergelijke bekendheid bij hen bestond, alsmede dat een en ander redelijkerwijs op de koopprijs van invloed zou zijn geweest.

Het hof verwerpt het beroep van Load-Lok c.s. op deze bepaling, nu dit beroep onvoldoende is onderbouwd. Load-Lok c.s. hebben, zeker in het licht van hetgeen verder aan de orde is geweest in deze procedure, onvoldoende duidelijk gemaakt hoe de gestelde problemen met de MK 2 balancer en Tempwall Autostow zijn onder te brengen onder de “bijzondere verplichtingen” of “juridische procedures” als bedoeld in deze bepaling. Aan bewijslevering wordt onder deze omstandigheden niet toegekomen.

Non-conforme koop aandelen (artikel 7:17 BW)

Beoordeling van grief 5

Deze grief bevat als klacht dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat het beroep op non-conformiteit niet slaagt.

Volgens Load-Lok cs heeft Load-Lok een veel te hoge koopprijs voor de aandelen Isolock betaald en heeft zij, gelet op de tegenvallende resultaten van/problemen met de MK 2 balancer en de Tempwall Autostow, alsmede de tegenvallende kostprijs van de MK 2 balancer – de voorgespiegelde vermindering van € 200,-- per stuk werd niet gehaald –, niet gekregen wat zij ten tijde van de koop van de aandelen mocht verwachten. Kortheidshalve verwijst het hof voor een uitvoerige weergave van de stellingen van Load-Lok c.s. naar rechtsoverweging 4.19 van het bestreden vonnis.

De stellingen van Load-Lok c.s. komen er in de kern op neer dat de intrinsieke waarde van de aandelen lager was dan Load-Lok bij levering had mogen verwachten, nu de voor haar zo belangrijke producten, de MK 2 balancer en Tempwall Autostow, enorme tegenvallers bleken te zijn. Load-Lok verkeerde naar haar zeggen bij de aankoop van de aandelen in de veronderstelling dat de MK 2 balancer afdoende was getest, aangezien deze reeds in serieproductie was genomen. [geïntimeerde sub 1] heeft bovendien voorafgaand en tijdens de onderhandelingen over de Koopovereenkomst diverse uitlatingen gedaan over de verwachte succesvolle invoering van de MK 2 balancer en de Tempwall Autostow. Hier heeft Load-Lok op mogen vertrouwen zonder tot een eigen onderzoek gehouden te zijn.

Subsidiair stellen Load-Lok c.s. dat [geïntimeerde sub 1] haar mededelingsplicht heeft geschonden, nu [geïntimeerde sub 1] (i) wist van het gebrek aan de MK 2 balancer, (ii) wist of behoorde te weten dat de MK 2 balancer voor Load-Lok van gewicht was en (iii) [geïntimeerde sub 1] met de mogelijkheid rekening had dienen te houden dat Load-Lok een onjuiste voorstelling had ten aanzien van het gebrek.

[geïntimeerde sub 1] heeft gemotiveerd verweer gevoerd. Zij heeft met name betwist dat de MK 2 balancer en Tempwall Autostow (afgezien van wat ‘kinderziekten’) ondeugdelijk waren, terwijl zij ook heeft betwist dat de prijs van de aandelen is bepaald met het oog op deze producten, althans dat zij dit wist dan wel had moeten begrijpen.

De stellingen van Load-Lok c.s. komen er op neer dat op basis van door [geïntimeerde sub 1] uitgesproken verwachtingen omtrent met name de MK 2 balancer de waarde van de aandelen is bepaald. Load-Lok c.s. vermelden in dit verband de formule ‘EBIT en factor’ (‘earnings before interest and taxes’ x ‘de marge van € 200,-- op de kostprijs van de MK 2 balancer’). Deze wijze van waardebepaling wordt gemotiveerd betwist door [geïntimeerde sub 1], met name in de (in het kader van de devolutieve werking van het hoger beroep te beoordelen) onderdelen 16 tot en met 19 van de conclusie van dupliek. [geïntimeerde sub 1] verwijst hiertoe nog naar de akte van levering aandelen Isolock (productie 19 conclusie van antwoord).

Zoals [geïntimeerde sub 1] met juistheid – en overigens onweersproken – aangeeft, is in de akte van levering uitdrukkelijk vermeld dat de koopprijs voor de aandelen ten bedrage van € 1.750.000,00 (mede) is gebaseerd op de aan de koper ter hand gestelde concept-balans en verlies- en winstrekening van Isolock per 31 december 2007, uit welke jaarrekening blijkt van een eigen vermogen van tenminste € 1.090.000,00 na aftrek van de winst over het jaar 2007, welke winst aan de koper ten goede zal komen.

Blijkens de leveringsakte van de aandelen hebben bij de waardebepaling ervan dus een grote rol gespeeld (a) de jaarstukken over 2007 – een jaar waarin de MK 2 balancer en Tempwall Autostow nog niet uitgeleverd waren – en (b) het eigen vermogen van Isolock van ruim € 1.000.000,00. Daarnaast (c) waren partijen, blijkens de leveringsakte en zoals ook onweersproken gesteld door [geïntimeerde sub 1], nog een variabel deel van de koopprijs (bovenop de € 1.750.000,00) overeengekomen, te weten een bedrag van maximaal

€ 150.000,-- ingeval van een aanzienlijke nettowinst over 2008. Op deze variabele component wijst kennelijk de omschrijving ‘(mede)’ in de akte.

Load-Lok c.s. zijn noch in eerste aanleg noch in hoger beroep ingegaan op deze stellingen van [geïntimeerde sub 1] en evenmin op de inhoud van de leveringsakte. Load-Lok c.s. hebben volstaan met het stellen bij memorie van grieven (2.5) dat het vaste deel van de koopprijs onder meer was gebaseerd op de door [geïntimeerden] gepresenteerde gebudgetteerde resultaten van Isolock, die werden onderbouwd door de door [geïntimeerde sub 1] voorgespiegelde kostenreductie (met de verkoop van de MK 2 balancers). Naar het hof begrijpt doelen Load-Lok c.s. hiermee op de door haar genoemde formule ‘Ebit x Factor’, althans op toekomstverwachtingen. Bij pleitnota in hoger beroep spreken Load-Lok c.s. ook over toekomstverwachtingen, te weten over ‘door [geïntimeerden] gegeven begroting en prognoses voor de komende jaren, waarop de goodwill en de verkoopprijs gebaseerd waren, (..).’ Het hof acht deze stellingen van Load-Lok c.s. tegenover de gemotiveerde betwisting van [geïntimeerde sub 1] en de inhoud van de leveringsakte ontoereikend. Dit wordt als volgt toegelicht.

De leveringsakte geldt tussen partijen in beginsel als volledig bewijs (artikel 157, tweede lid Rv). Load-Lok c.s. hebben niets, althans niets deugdelijks, gesteld om de inhoud van deze akte te bestrijden, zodat het hof ervan uitgaat dat de in de akte vermelde wijze van waardebepaling van de aandelen de juiste is. Dit is in strijd met de door Load-Lok c.s. genoemde wijze van waardebepaling, nu deze immers uitgaat van verwachtingen voor de toekomst.

Het vorenstaande betekent dat reeds om deze reden de grondslag aan de vordering wegens non-conforme levering van de aandelen – in de terminologie van artikel 7:17 BW; de afgeleverde zaak moet aan de overeenkomst beantwoorden – is komen te ontvallen. In rechte moet er immers van uit worden gegaan dat de waardebepaling van de aandelen heeft plaatsgevonden op de in de leveringsakte vermelde gronden (kort gezegd, de resultaten over 2007 en het eigen vermogen van ruim een miljoen Euro). De gestelde teleurgestelde verwachtingen van Load-Lok c.s. wegens de ‘onaffe’ MK 2 balancer en Tempwall Autostow vallen hier niet onder te brengen, althans niet in de vorm van waardevermindering van de aandelen. Dit betekent dat grief 5 faalt en verder niet besproken hoeft te worden.

Dwaling

Beoordeling van grief 6

Met deze grief klagen Load-Lok c.s. over de verwerping van de grondslag dwaling. Volgens Load-Lok c.s heeft Load-Lok de aandelentransactie gesloten onder invloed van dwaling, waarbij zij een beroep doen op het bepaalde in artikel 6:228, eerste lid onder b BW. Load-Lok mocht er volgens Load-Lok c.s. op vertrouwen dat zowel de MK 2 balancer als de Tempwall Autostow geschikt zouden zijn voor het beoogde gebruik. Zij mocht er voorts op vertrouwen dat voorafgaande aan de beslissing om de MK 2 balancer in serieproductie te nemen een uitvoerige (versnelde) duurtest was uitgevoerd, terwijl zij er ook op had mogen vertrouwen dat Isolock aan de fabrikanten van de Tempwall Autostow juiste werktekeningen had overgelegd. Hiervan was echter geen sprake. [geïntimeerde sub 1] heeft haar mededelingsplicht geschonden door Load-Lok niet te informeren over (a) de slechts beperkte testen met betrekking tot de MK 2 balancer en (b) de onjuiste werktekeningen. Van een onderzoeksplicht aan de zijde van Load-Lok was geen sprake. Als zij de werkelijke stand van zaken had geweten, dan zou zij de overeenkomst niet onder dezelfde voorwaarden hebben gesloten.

[geïntimeerde sub 1] heeft ook op dit punt gemotiveerd verweer gevoerd. Zij heeft naar haar zeggen alle informatie die haar bekend was aan Load-Lok verschaft. [geïntimeerde sub 1] had geen informatie waarvan zij wist dan wel behoorde te weten dat Load-Lok daarover dwaalde. Voor [geïntimeerde sub 1] was niet kenbaar dat eventueel mee te delen feiten over de MK 2 balancer en de Tempwall Autostow van doorslaggevend belang waren voor de aankoopbeslissing van de aandelen, nu Load-Lok hierover nooit enige mededeling heeft gedaan aan [geïntimeerde sub 1]. De werkelijke reden voor de overname was de verwevenheid tussen Isolock en Load-Lok.

Grief 6 wordt verworpen. Het hoft verwijst hiertoe onder meer naar hetgeen hiervoor omtrent de non-conformiteit is overwogen. Hieruit volgt immers dat er van moet worden uitgegaan dat de MK 2 balancer en Tempwall Autostow geen, althans geen doorslaggevende, rol hebben gespeeld bij de waardebepaling van de aandelen. Onder deze omstandigheden valt niet in te zien op welke grond aan [geïntimeerde sub 1] een dusdanige schending van haar informatieplicht (in de zin van artikel 6:228, eerste lid onder b BW) kan worden tegengeworpen, dat dit tot aanpassing van de koopsom van de aandelen in de zin van artikel 6:230, tweede lid BW zou moeten leiden.

Voor de volledigheid merkt het hof nog het volgende op. Load-Lok c.s. lijken met hun stellingen te miskennen dat de onderhavige Koopovereenkomst een aandelentransactie betreft en niet een koopovereenkomst met betrekking tot MK 2 balancers en Tempwall Autostows. De overige stellingen en weren terzake behoeven geen nadere bespreking

Beoordeling van de grieven 7 en 8

Deze grieven, die betrekking hebben op aspecten van de gestelde non-conformiteit en dwaling, behoeven, gelet op de verwerping van de twee genoemde grondslagen, geen nadere bespreking.

Slotsom

Nu de grieven van Load-Lok c.s. geen van alle slagen en nu de grondslag ‘garantie onder artikel 4.14 Koopovereenkomst’ ook wordt verworpen, zal het bestreden vonnis worden bekrachtigd. De in hoger beroep gewijzigde eis zal worden afgewezen. Het hof komt niet toe aan de reconventionele vordering van [geïntimeerden], aangezien de gestelde voorwaarde daartoe niet is vervuld.

Bij deze beslissing past een kostenveroordeling ten laste van Load-Lok.

bekrachtigt het bestreden vonnis;

veroordeelt Load-Lok c.s. in de kosten van het hoger beroep, tot zover aan de zijde van [geïntimeerden] begroot op € 4.836,-- aan griffierecht en € 11.685,-- aan salaris van de advocaat van [geïntimeerden];

wijst af het in hoger beroep meer of anders gevorderde;

verklaart dit arrest ten aanzien van de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.

Dit arrest is gewezen door mrs. M.A.F. Tan-de Sonnaville, E.M. Dousma-Valk en G.R.B. van Peursem en is uitgesproken ter openbare terechtzitting van 26 maart 2013 in tegenwoordigheid van de griffier.