Rb. Gelderland, 14-04-2014, nr. 256334

Het verloop van de procedure blijkt uit:

Ten slotte is vonnis bepaald.

[eisers] vordert dat de voorzieningenrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad,[gedaagde] veroordeelt om binnen vijf dagen na betekening van dit vonnis 7.200 aandelen genummerd 10.801 tot en met 18.000 van nominaal één euro elk in het kapitaal van de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid [eisers] in volle en vrije eigendom te leveren aan [eisers], het een en ander conform de concept akte tot levering als productie 10 bij de dagvaarding overgelegd, en te bepalen dat, voor het geval [gedaagde] niet aan deze veroordeling voldoet, dit vonnis in de plaats zal treden van de op te maken notariële akte en dezelfde kracht zal hebben als een in de wettige vorm opgemaakte notariële leveringsakte, onder de voorwaarde dat de koopprijs binnen zeven dagen na opgave van het bankrekeningnummer zal zijn overgemaakt aan [gedaagde], met veroordeling van[gedaagde] in de proceskosten te vermeerderen met rente en de nakosten.

[eisers] legt de vaststaande feiten aan haar vordering ten grondslag. Zij vordert nakoming van de overeenkomst van koop en verkoop van de aandelen in [eisers] (Holland) die volgens haar door het aanbod van 16 mei 2013 en de aanvaarding daarvan op 19 november 2013 tot stand is gekomen.

[gedaagde] voert verweer.

Bij vonnis van 7 mei 2013 heeft de voorzieningenrechter geoordeeld dat[gedaagde] op grond van artikel 13.2 van de jointventure-overeenkomst haar aandelen in[bedrijf] aan [eisers] moet aanbieden. Omdat[gedaagde] en [eisers] over de prijs geen overeenstemming hebben, heeft de voorzitter van de Kamer van Koophandel op verzoek van [eisers] een deskundige benoemd, te weten mevrouw[naam] [bedrijf]. Mevrouw [naam]heeft op 14 november 2013 een rapport uitgebracht, waarin zij de waarde van de aandelen van[gedaagde] in[bedrijf] heeft bepaald op € 700.974,- negatief. Tussen de partijen is op zichzelf niet in geschil dat indien wordt uitgegaan van de juistheid daarvan, de koopprijs op nihil moet worden bepaald, zoals de deskundige heeft gedaan.

De partijen verschillen in de eerste plaats van mening over de (juridische) status van het rapport van 14 november 2013. Volgens [eisers] is het een bindend advies.[gedaagde] betwist dat, omdat in artikel 11 lid 2 van de statuten niet staat dat de deskundige een bindend advies uitbrengt. Dat standpunt moet worden verworpen. In artikel 11 lid 2 staat dat bij gebreke van overeenstemming tussen de partijen ‘de prijs (wordt) vastgesteld’ door een onafhankelijke deskundige. Die bepaling laat aldus redelijkerwijs geen andere uitleg toe dan dat de deskundige de prijs van de aandelen bindend bepaalt. Feiten en omstandigheden op grond waarvan[gedaagde] heeft begrepen en mogen begrijpen dat iets anders is bedoeld, heeft zij niet gesteld.

Het rapport is dus een bindend advies, waaraan[gedaagde] gehouden kan worden, tenzij dit naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn vanwege de inhoud van het advies of de wijze waarop het advies tot stand is gekomen. Dat het advies door de wijze van totstandkoming vernietigbaar is, kan niet worden aangenomen. Beide partijen hebben in gelijke en voldoende mate hun zienswijze aan de deskundige kenbaar kunnen maken, opmerkingen kunnen maken en verzoeken kunnen doen om bepaalde gegevens al dan niet bij de waardering te betrekken. Beide partijen zijn ook in de gelegenheid gesteld het conceptrapport te becommentariëren. Dat de deskundige geen aanleiding heeft gezien op bepaalde verzoeken in te gaan of aan bepaalde standpunten geen gewicht heeft toegekend en/of daarmee geen rekening heeft gehouden, maakt dat niet anders. Dat ziet op de inhoud van het rapport.

De deskundige heeft de aandelen gewaardeerd volgens de Discounted Cash Flow waarde en daarvoor de Adjusted Present Value Methode gehanteerd. Dat dit in het algemeen een onjuiste wijze is van waardebepaling, is gesteld noch gebleken.[gedaagde] heeft echter in tal van opzichten betwist dat de wijze waarop en de gegevens aan de hand waarvan de waarde in concreto is bepaald, juist is. Volgens[gedaagde] had de deskundige in de door haar gebruikte methode rekening moeten houden met de groeipotentie. In plaats daarvan heeft zij een groeipad van de omzet gehanteerd van 0%, terwijl de omzet van 2013 een aanmerkelijke groei te zien geeft. Waarom de deskundige is uitgegaan van 0% groei, valt uit het rapport wel af te leiden. Uit de toelichting op bladzijde 9 kan worden opgemaakt dat zij dat heeft gedaan omdat omzetgroei gepaard gaat met een stijging van vlottende activa en een toename van vreemd kort vermogen, waarvan het saldo nodig is voor groeifinanciering en dus niet vrij beschikbaar komt voor de investeerder. Dat heeft de deskundige er klaarblijkelijk toe gebracht een omzetgroeiprognose van 0% te hanteren en van gelijkblijvende kosten uit te gaan met als resultaat dat er geen winsttoename is. Op zichzelf is dit een begrijpelijke gedachtegang bij de gehanteerde wijze van waardering. Dat dit in de gegeven omstandigheden onaanvaardbaar onjuist is, heeft[gedaagde] niet aangetoond. Volgens de becijfering van Schuurman had met een jaarlijkse omzetgroei van 20% gerekend moeten worden. Dat is echter een aanname waarvoor onvoldoende grond bestaat. Het enkele feit dat het jaar 2013 een omzetgroei van 12,3% laat zien, is onvoldoende. Het voorgaande geldt eveneens voor het door de deskundige gehanteerde percentage voor de kosten van het eigen vermogen (kev).

Tijdens het onderzoek had[gedaagde] reeds bezwaar gemaakt tegen het gebruik van de door [eisers] aangereikte jaarstukken 2012 en interimstukken 2013, die anders dan gebruikelijk niet door [naam] waren opgemaakt, maar door een regionale accountant voor het midden- en kleinbedrijf, Jeurissen.[gedaagde] heeft wel in algemene termen gesteld dat die stukken niets anders behelzen dan een simpele weergave van door [eisers] aan [naam]verstrekte informatie en dat die nooit door [naam] zou zijn goedgekeurd, maar heeft verder niet gespecificeerd uiteengezet dat en in welk opzicht die een onjuist beeld geeft van de financiële situatie van[bedrijf]. Onder die omstandigheden was er geen reden waarom de deskundige die stukken niet in de beoordeling had mogen betrekken.

Voor het overige heeft[gedaagde] tal van omstandigheden aan de orde gesteld die alle de wijze waarop het bedrijf van[bedrijf] is gevoerd betreffen en waaraan geschillen tussen[gedaagde] en [eisers] als partners in de joint venture[bedrijf] ten grondslag liggen. Van de deskundige kon in het kader van de waardering van de aandelen niet worden gevergd of verwacht dat zij zich in die onderliggende geschillen over de wijze waarop het bedrijf was gevoerd zou gaan verdiepen en daarmee zou trachten rekening te houden bij de waardering. Van haar kon in beginsel niet anders worden verwacht dan dat zij op basis van de financiële situatie van[bedrijf] zoals haar die uit de administratie van[bedrijf] bleek een bepaling van de waarde zou geven. Dat heeft zij gedaan.

De deskundige heeft de waarde van de aandelen op grond van haar deskundigheid bepaald. De wijze waarop zij dat heeft gedaan is begrijpelijk en is in beginsel ook aan haar deskundigheid overgelaten. Alles overziende kan niet worden gezegd dat het rapport van de deskundige zodanige aperte fouten of gebreken bevat dat het naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is als [eisers][gedaagde] daaraan houdt. Dat[gedaagde] andere toekomstverwachtingen van[bedrijf] heeft, maakt dat niet anders, hoe begrijpelijk het ook is dat zij die graag zou willen waarmaken. Bij dit alles kan niet uit het oog worden verloren dat[bedrijf] reeds geruime tijd een verliesgevend bedrijf is met een negatief eigen vermogen van circa € 3.500.000,-. Het ligt, bij gebreke van klemmende aanwijzingen daartoe, niet erg voor de hand dat[bedrijf] in de prognoseperiode van enkele jaren tot een zodanig winstgevend bedrijf wordt dat de waarde van de aandelen -op basis van verwachte rendementen voor de aandeelhouders- aanmerkelijk zal toenemen.

[eisers] heeft erop gewezen dat de situatie van[bedrijf] niet kan blijven voortduren. [eisers] heeft een vordering van circa € 5.500.000,- op[bedrijf], ontstaan uit levering van folie waarvoor[bedrijf] niet betaalt. Van [eisers] kan niet worden gevergd dat zij hiermee door blijft gaan. Zij heeft uiteengezet dat er twee mogelijkheden zijn: een faillissement van[bedrijf] of een liquidatie in eigen[naam]. Mede met het oog op haar eigen positie als Taiwanees beursgenoteerd bedrijf heeft [eisers] belang bij het laatste. Dat valt te begrijpen. Het (spoedeisend) belang bij de vordering is daarmee gegeven. In de koopovereenkomst heeft [eisers] de ontbinding van de koopovereenkomst niet uitgesloten, voor het geval dat in een eventuele bodemprocedure een ander oordeel zou volgen over de prijs waarvoor[gedaagde] de aandelen moet verkopen. De veroordeling in dit kort geding laat aldus onverlet dat de verkoop nog ongedaan gemaakt zou kunnen worden en laat ook onverlet dat[gedaagde] betaling van [eisers] kan verkrijgen van een eventueel later op een hoger bedrag vast te stellen koopprijs.

[eisers] heeft in dit kort geding, in aanvulling op haar stellingen in het eerdere kort geding, nog een nadere grond aangevoerd waarop[gedaagde] verplicht is haar aandelen te koop aan te bieden aan [eisers], te weten de change of control in[gedaagde], doordat alle aandelen in[gedaagde] in handen zijn gekomen van [bedrijf]. Uit de artikelen 16.3 en 16.4 van de jointventure-overeenkomst vloeit dan voort dat[gedaagde] verplicht is haar aandelen in[bedrijf] aan [eisers] te koop aan te bieden met toepassing van artikel 11 van de statuten. Dit is door[gedaagde] niet gemotiveerd weersproken. Het gevorderde is mede op die grondslag toewijsbaar.

Mega [eisers] zal als de in het ongelijk te stellen partij worden veroordeeld in de proceskosten.

De voorzieningenrechter

veroordeelt[gedaagde] om binnen vijf dagen na betekening van dit vonnis 7.200 aandelen genummerd 10.801 tot en met 18.000 van nominaal één euro elk in het kapitaal van de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid [eisers] in volle en vrije eigendom te leveren aan [eisers], het een en ander conform de conceptakte tot levering gedateerd 19 december 2013 en overgelegd als productie 10 bij dagvaarding;

bepaalt dat, voor het geval [gedaagde] niet aan deze veroordeling voldoet, dit vonnis in de plaats zal treden van de op te maken notariële akte en dezelfde kracht zal hebben als een in de wettige vorm opgemaakte notariële leveringsakte;

het voorgaande onder 5.1 en 5.2 onder de voorwaarde dat de koopprijs binnen zeven dagen na opgave van het bankrekeningnummer zal zijn overgemaakt aan [gedaagde];

veroordeelt[gedaagde] in de proceskosten, tot aan dit vonnis aan de zijde van [eisers] begroot op € 79,21 aan kosten van dagvaarding, € 608,- aan vast recht en € 816,- aan advocaatkosten te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf veertien dagen na dagtekening van dit vonnis;

veroordeelt[gedaagde] in de na dit vonnis ontstane kosten, aan de zijde van [eisers] begroot op € 131,00 aan salaris advocaat, te vermeerderen, onder de voorwaarde dat niet binnen 14 dagen na aanschrijving aan het vonnis is voldaan en er vervolgens betekening van het vonnis heeft plaatsgevonden, met een bedrag van € 68,00 aan salaris advocaat en de explootkosten van betekening van het vonnis, en te vermeerderen met de wettelijke rente over de nakosten met ingang van 14 dagen na de betekening van dit vonnis tot aan de voldoening,

verklaart het vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. R.J.B. Boonekamp en in het openbaar uitgesproken op 14 februari 2014.

coll.: CLB