CBb, 28-04-2004, nr. AWB 03/458

Op 18 april 2003 heeft het College van appellante een beroepschrift ontvangen, waarbij beroep wordt ingesteld tegen een besluit van verweerder van 11 maart 2003.

Bij dit besluit heeft verweerder beslist op het bezwaar van appellante tegen de weigering een verklaring als bedoeld in de Wet vermindering afdracht loonbelasting en premie voor de volksverzekeringen te wijzigen.

Verweerder heeft op 16 juni 2003 een verweerschrift ingediend en de op de zaak betrekking hebbende stukken overgelegd.

Appellante heeft bij brief van 2 maart 2004 de ontvangst van de kennisgeving voor de zitting bevestigd en nog enige nadere stukken overgelegd.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 19 maart 2004, alwaar de gemachtigde van verweerder is verschenen. Namens appellante is niemand verschenen.

Bij de Wet vermindering afdracht loonbelasting en premie voor de volksverzekeringen (Stb. 1995, 635; hierna: de WVA), zoals deze ten tijde van belang luidde, is onder meer het volgende bepaald:

Op grond van de stukken en het onderzoek ter zitting zijn in deze zaak de volgende feiten en omstandigheden voor het College komen vast te staan.

Verweerder heeft bij het thans bestreden besluit het bezwaar ongegrond verklaard. Daartoe is - samengevat - het volgende overwogen.

Er is in casu niet slechts sprake van een statutaire naamswijziging. Het personeel is begin 2002 van Koppert Machines B.V naar appellante overgegaan. Dat zijn twee verschillende vennootschappen. Hiermee is sprake van een andere inhoudingsplichtige met een ander loonbelastingnummer.

De systematiek van de WVA voorziet niet in de mogelijkheid om een afgegeven S&O-verklaring op naam van een andere inhoudingsplichtige of belastingplichtige te zetten. In de WVA staat de inhoudingsplichtige dan wel de belastingplichtige centraal, niet de projecten die door de aanvrager zullen worden uitgevoerd. Inwilliging van het verzoek zou betekenen dat appellante na het sluiten van de wettelijke termijn voor het indienen van aanvragen als nieuwe inhoudingsplichtige wordt geregistreerd. Dat is in strijd met artikel 24, derde lid, van de WVA. Het verzoek tot wijziging is dan ook terecht afgewezen.

Uit de jurisprudentie van het College volgt dat een afgegeven S&O-verklaring niet overdraagbaar is. In het wettelijke stelsel is geen plaats voor wijziging van de inhoudingsplichtige na de wettelijke indieningstermijn. Appellante heeft geen argumenten aangedragen die een andere belangenafweging zouden rechtvaardigen.

Ook artikel 24, zevende lid, van de WVA biedt geen soelaas. Dit artikel is niet bedoeld om achteraf de inhoudingsplichtige te wijzigen. Verweerder is het niet eens met de stelling dat de S&O-verklaring onjuist is en daarom moet worden gewijzigd. Indertijd is een juiste S&O-verklaring afgegeven aan de inhoudingsplichtige die de aanvraag had ingediend.

Appellante heeft ter ondersteuning van haar beroep - samengevat - onder meer het volgende aangevoerd.

De nieuwe tenaamstelling heeft plaatsgevonden om een doorstart te kunnen maken en negatieve publiciteit vanwege een liquidatie te voorkomen. Er heeft geen enkele wijziging in de bedrijfsactiviteiten of in het personeel plaatsgevonden. Er is geen personeel van elders overgekomen. De bedrijfsactiviteiten en –voornemens zijn ongewijzigd en er heeft ook geen wijziging in het kennis- en ervaringsniveau in het bedrijf plaatsgevonden.

Er is derhalve geen nieuwe S&O-toets nodig. In een dergelijke situatie zou een omzetting redelijk zijn.

Bovendien vallen de nieuwe en de oorspronkelijke inhoudingsplichtige onder dezelfde fiscale eenheid, met als moedermaatschappij Koppert Holding B.V.. Aangezien het ter beschikking stellen van werknemers binnen een fiscale eenheid in de WVA mogelijk is, zou op basis van dit argument ook een omzettingsverzoek binnen eenzelfde fiscale eenheid tot de mogelijkheden moeten behoren.

Ingevolge artikel 24, gelezen in samenhang met artikel 1, eerste lid, onder n, van de WVA, wordt een S&O-verklaring onder meer afgegeven aan een S&O-inhoudingsplichtige die hiertoe voorafgaand een aanvraag heeft ingediend en voornemens is in een kalender(half)jaar een voor hem technisch nieuw fysiek product of productieproces te ontwikkelen. Voor beantwoording van de materiële vraag of sprake is van technische nieuwheid en daarmee van ontwikkelingswerk in de zin van de WVA, is derhalve niet alleen de aard van het beoogde product(ieproces), maar ook het kennis- en ervaringsniveau van de inhoudingsplichtige bepalend.

In dit wettelijk stelsel is geen plaats voor wijziging van de inhoudingsplichtige en daarmee van de S&O-verklaring na de wettelijke indieningstermijn.

Uit de beschikbare gegevens blijkt dat Koppert Machines B.V en appellante bij de belastingdienst bekend zijn onder verschillende loonbelastingnummers. Het gaat derhalve om verschillende inhoudingsplichtigen. Gelet op hetgeen hiervoor in rubriek 5.1 is overwogen, is het dan ook niet mogelijk om de S&O-verklaring die verleend is aan de ene vennootschap over te dragen aan de andere vennootschap. Dat de vennootschappen deel uitmaken van dezelfde fiscale eenheid maakt dit niet anders.

Aan de door appellante gestelde omstandigheid dat in de samenstelling van het personeel en de aard van de activiteiten geen wijziging is opgetreden, komt in het kader van de voorliggende beoordeling geen betekenis toe.

Op grond van vorenstaande overwegingen is het College van oordeel dat verweerder terecht en op goede gronden zijn afwijzing van het verzoek tot wijziging in bezwaar heeft gehandhaafd.

Het beroep dient dan ook ongegrond te worden verklaard. Het College acht geen termen aanwezig voor een proceskostenveroordeling met toepassing van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.

Het College verklaart het beroep ongegrond.

Aldus gewezen door mr. M.J. Kuiper, mr. W.E. Doolaard en mr. E.J.M. Heijs in tegenwoordigheid van mr. R. Meijer, als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 28 april 2004.

w.g. M.J. Kuiper w.g. R. Meijer