9.2.2 Onvoorwaardelijk uittredingsrecht niet wenselijk

In de door mij onderzochte rechtstelsels ben ik geen onvoorwaardelijk uittredingsrecht tegengekomen, op een verwaarloosbare Italiaanse uitzondering na (§ 1.3.3). Naar de heersende mening in het Engelse recht, in het Duitse recht en in vele andere rechtsstelsels is de invoering van een onvoorwaardelijk uittredingsrecht onwenselijk (§ 1.4, § 3.5 en § 4.5).

Ik heb geen reden om te veronderstellen dat de Nederlandse wetgever hier anders over denkt. In § 1.4 heb ik geconcludeerd dat de invoering van een onvoorwaardelijk uittredingsrecht niet wenselijk is en slecht past in het Nederlandse recht. Een onvoorwaardelijk uittredingsrecht plaatst het belang van de individuele aandeelhouder op de voorgrond, mogelijk ten koste van de belangen van de andere aandeelhouders, van de vennootschap, van crediteuren en van werknemers.

Voorts kan een onvoorwaardelijk uittredingsrecht een permanente bedreiging vormen voor de waardevolle regel dat besluitvorming bij meerderheid plaatsvindt (§ 1.4). Een opportunistische minderheidsaandeelhouder zou kunnen dreigen van het onvoorwaardelijk uittredingsrecht gebruik te maken bij elk voorgenomen besluit dat hem niet zint. Om een financiële aderlating te voorkomen, zou de meerderheid (feitelijk) gedwongen worden het voorgenomen besluit niet door te voeren. Een onvoorwaardelijk uittredingsrecht vergroot daarmee de kans op een impasse in de besluitvorming.