Rb. Amsterdam, 12-09-2017, nr. 13.751849-16

De vordering is behandeld op de openbare zitting van 1 november 2016. Het verhoor heeft plaatsgevonden in tegenwoordigheid van de officier van justitie mr. J.J.M. Asbroek.

De opgeëiste persoon heeft zich doen bijstaan door zijn raadsvrouw, mr. T.E. Korff, advocaat te Amsterdam en door een tolk in de Roemeense taal.

Bij tussenuitspraak van 11 november 2016 heeft de rechtbank het onderzoek heropend, teneinde bij de uitvaardigende justitiële autoriteit aanvullende informatie op te vragen over de detentie-omstandigheden in Roemenië en in welke detentie-instelling de opgeëiste persoon na zijn overlevering geplaatst zal worden, dit alles in het licht van het arrest van het Hof van Justitie inzake Aranyosi en Câldâraru (HvJ 5 april 2016, C-404/15 en C-659/15 PPU, ECLI:EU:C:2016:198 (Aranyosi en Câldâraru) en het arrest van het Europees Hof van de Rechten van de Mens van 20 oktober 2016 (EHRM (Grote Kamer), 7334/13): Muršić/Kroatië.

Op de zitting van 24 november 2016 heeft de rechtbank de behandeling voortgezet in aanwezigheid van de officier van justitie mr. J.J.M. Asbroek. De opgeëiste persoon heeft zich doen bijstaan door zijn raadsvrouw en door een tolk in de Roemeense taal. Op die zitting is een tussenuitspraak gewezen waarbij het onderzoek is geschorst en de beslissing op het verzoek om overlevering is uitgesteld. Bij deze tussenuitspraak is geoordeeld dat de omschrijving van de feiten voldoet aan artikel 2 van de OLW en dat de lijstfeiten in redelijkheid door de uitvaardigende justitiële autoriteit zijn aangekruist, zodat onderzoek naar de dubbele strafbaarheid van de feiten achterwege moet blijven.

De overleveringsdetentie van de opgeëiste persoon is op de raadkamerzitting van 17 maart 2017 onder voorwaarden geschorst.

Het onderzoek is vervolgens hervat op de zitting van 11 april 2017 in tegenwoordigheid van de officier van justitie mr. J.J.M. Asbroek. De opgeëiste persoon heeft zich wederom doen bijstaan door zijn raadsvrouw en door een tolk in de Roemeense taal. Bij tussenuitspraak van 25 april 2017 is het onderzoek ter zitting heropend en geschorst en heeft de rechtbank de beslissing tot uitstel gehandhaafd.

Mr. Korff heeft bij brief van 19 juli 2017 meegedeeld dat zij zich als advocaat van de opgeëiste persoon terugtrekt en dat er tot op dat moment geen nieuwe advocaat bekend is.

De rechtbank heeft het onderzoek opnieuw hervat op de zitting van 12 september 2017 in aanwezigheid van de officier van justitie mr. R. Vorrink.

De officier van justitie heeft toegelicht dat getracht is de opgeëiste persoon op te roepen op het adres aan het [verblijfadres]. Daar heeft een bewoner verklaard dat de opgeëiste persoon niet op dat adres verblijft. De officier van justitie heeft tevens meegedeeld dat de opgeëiste persoon zich op 1 en 8 september 2017 niet meer gemeld heeft op het politiebureau, zoals hij zou moeten doen op basis van de schorsingsvoorwaarden.

De rechtbank ziet, gelet op deze procesgang, geen aanleiding de behandeling van de zaak (opnieuw) aan te houden om te trachten een advocaat aan de opgeëiste persoon toe te voegen.

De rechtbank heeft de identiteit van de opgeëiste persoon onderzocht en vastgesteld dat de bovenvermelde personalia kloppen en dat hij de Roemeense nationaliteit heeft.

Huidige stand van zaken

In de eerdergenoemde tussenuitspraak van 25 april 2017 heeft de rechtbank geoordeeld dat met betrekking tot de mogelijke detentie van de opgeëiste persoon in Roemenië – met name gelet op de gevangenis in Jilava – het ernstige vermoeden van een schending van artikel 4 Handvest niet is weerlegd, zodat voor de opgeëiste persoon bij overlevering nog steeds een reëel gevaar van onmenselijke of vernederende behandeling bestaat.

Thans beschikt de rechtbank over nieuwe informatie van de Roemeense autoriteiten, in de vorm van een brief van de Algemeen Directeur van het Nationale Bestuur van Penitentiaire Instellingen in Roemenië van 7 juli 2017.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft de rechtbank verzocht de beslissing over de overlevering opnieuw uit te stellen. Naar aanleiding van de brief van de Roemeense autoriteiten van 7 juli 2017 is door de officier van justitie op 21 juli 2017 gevraagd om een individuele garantie dat de opgeëiste persoon over een minimale persoonlijke ruimte van 3 m² zal beschikken in Roemenië. Op 7 september 2017 heeft de officier van justitie deze vraag nogmaals voorgelegd aan de Roemeense autoriteiten. Hoewel hierop geen antwoord is ontvangen, heeft de officier van justitie erop gewezen dat in een andere Roemeense zaak, waarbij sprake is van een educational sentence, wel een individuele garantie is verstrekt. Hoewel die zaak vanwege het karakter van de opgelegde straf niet vergelijkbaar is met onderhavige zaak, bewijst het wel dat een individuele garantie mogelijk is. Nu gebleken is dat een individuele garantie mogelijk is, moet in onderhavige zaak nogmaals getracht worden om een dergelijke garantie te verkrijgen.

Oordeel van de rechtbank

In de brief van 7 juli 2017 heeft de Algemeen Directeur van het Nationale Bestuur van Penitentiaire Instellingen in Roemenië – kort gezegd – meegedeeld dat een algemene garantie voor over te leveren personen van een minimale persoonlijke ruimte van 3 m² niet kan worden gegeven, maar dat een dergelijke garantie in individuele gevallen eventueel wel zou kunnen worden gegeven (“we express our availability to provide individual assurances as regards the provided imprisonment conditions”).

De officier van justitie heeft op 21 juli 2017 en 29 augustus 2017 verzocht om een individuele garantie. De Roemeense autoriteiten hebben hierop niet gereageerd. Nu van een individuele garantie zoals hiervoor bedoeld, niet is gebleken, is de strong presumption van onmenselijke of vernederende detentieomstandigheden in Roemenië voor de opgeëiste persoon nog altijd niet weerlegd. De conclusie moet dan ook zijn dat de door de Roemeense autoriteiten verstrekte informatie het vastgestelde reële gevaar van een onmenselijke of vernederende behandeling voor de opgeëiste persoon niet uitsluit. Het feit dat in een andere Roemeense overleveringszaak met betrekking tot een educational sentence wel een individuele garantie is verstrekt, geeft geen aanleiding te veronderstellen dat hierop ook in onderhavige zaak concreet zicht is.

Standpunt van de officier van justitie

Zoals hiervoor onder 3.2 weergegeven, heeft de officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de redelijke termijn nog niet is overschreden, nu uit een andere Roemeense zaak, waarbij sprake is van een educational sentence, is gebleken dat een individuele garantie kan worden verstrekt. Dit geeft aanleiding om in onderhavige zaak nogmaals te proberen om een dergelijke garantie te verkrijgen.

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank heeft op 24 november 2016 de beslissing over de overlevering uitgesteld. Inmiddels zijn ruim negen maanden verstreken en is meermaals – tevergeefs – om een individuele garantie verzocht. Bovendien is er geen concrete aanleiding om te veronderstellen dat een dergelijke garantie in deze zaak alsnog (spoedig) zal worden verstrekt.

Onder verwijzing naar het uitgangspunt dienaangaande van de rechtbank, zoals uiteengezet in haar uitspraak van 26 januari 2017 (ECLI:NL:RBAMS:2017:414) onder 5.3.3 en 5.4.3, is de rechtbank van oordeel dat dit betekent dat de redelijke termijn in het onderhavige geval is overschreden en dat de officier van justitie daarom niet-ontvankelijk moet worden verklaard in haar vordering tot het in behandeling nemen van het EAB.

VERKLAART de officier van justitie niet-ontvankelijk in haar vordering tot het in behandeling nemen van het EAB.

HEFT OP de overleveringsdetentie.

Aldus gedaan door

mr. J.A.A.G. de Vries, voorzitter,

mrs. R.A.J. Hübel en B. Poelert, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. A.T.P. van Munster, griffier,

en uitgesproken ter openbare zitting van 12 september 2017.

De jongste rechter is buiten staat deze uitspraak mede te ondertekenen

Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open.

De vordering is behandeld op de openbare zitting van 1 november 2016. Het verhoor heeft plaatsgevonden in tegenwoordigheid van de officier van justitie mr. J.J.M. Asbroek.

De opgeëiste persoon heeft zich doen bijstaan door zijn raadsvrouw, mr. T.E. Korff, advocaat te Amsterdam en door een tolk in de Roemeense taal.

Bij tussenuitspraak van 11 november 2016 heeft de rechtbank het onderzoek heropend, teneinde bij de uitvaardigende justitiële autoriteit aanvullende informatie op te vragen over de detentie-omstandigheden in Roemenië en in welke detentie-instelling de opgeëiste persoon na zijn overlevering geplaatst zal worden, dit alles in het licht van het arrest van het Hof van Justitie inzake Aranyosi en Câldâraru (HvJ 5 april 2016, C-404/15 en C-659/15 PPU, ECLI:EU:C:2016:198 (Aranyosi en Câldâraru) en het arrest van het Europees Hof van de Rechten van de Mens van 20 oktober 2016 (EHRM (Grote Kamer), 7334/13): Muršić/Kroatië.

Op de zitting van 24 november 2016 heeft de rechtbank de behandeling voortgezet in aanwezigheid van de officier van justitie mr. J.J.M. Asbroek. De opgeëiste persoon heeft zich doen bijstaan door zijn raadsvrouw en door een tolk in de Roemeense taal. Op die zitting is een tussenuitspraak gewezen waarbij het onderzoek is geschorst en de beslissing op het verzoek om overlevering is uitgesteld.

Het onderzoek is vervolgens hervat op de zitting van 11 april 2017 in tegenwoordigheid van de officier van justitie mr. J.J.M. Asbroek. De opgeëiste persoon heeft zich wederom doen bijstaan door zijn raadsvrouw en door een tolk in de Roemeense taal.

De beslistermijn van artikel 22, eerste lid OLW, is op de zitting van 1 november 2016 verlengd. Door de uitstelbeslissing van 24 november 2016 is de beslistermijn geschorst per die datum. De overleveringsdetentie van de opgeëiste persoon is op de raadkamerzitting van 17 maart 2017 onder voorwaarden geschorst.

De rechtbank heeft de identiteit van de opgeëiste persoon onderzocht. De opgeëiste persoon heeft ter zitting verklaard dat de bovenvermelde personalia juist zijn en dat hij de Roemeense nationaliteit heeft.

In het EAB wordt melding gemaakt van een aanhoudingbevel tot voorlopige hechtenis van

20 maart 2013, afgegeven door de Bucharest Tribunal Second Criminal Law Division met nummer 54/UP/20.03.2013.

De overlevering wordt verzocht ten behoeve van een door de justitiële autoriteiten van de uitvaardigende lidstaat ingesteld strafrechtelijk onderzoek ter zake van het vermoeden dat de opgeëiste persoon zich schuldig heeft gemaakt aan naar het recht van Roemenië strafbare feiten.

De feiten zijn omschreven in onderdeel e) van het EAB en in Form A van de signalering van het Schengen-informatiesysteem (SIS) van 11 december 2013.

In de tussenuitspraak van 24 november 2016 heeft de rechtbank al geoordeeld dat de omschrijving van de feiten, inclusief de plaats- en tijdsaanduiding, voldoet aan de vereisten van artikel 2 OLW.

Feiten vermeld op bijlage 1 bij de OLW

De uitvaardigende justitiële autoriteit heeft de strafbare feiten aangeduid als feiten vermeld in de lijst van bijlage 1 bij de OLW, te weten onder de nummers 9 en 20:

witwassen van opbrengsten van misdrijven

en

oplichting

Volgens de in rubriek c) van het EAB vermelde gegevens is op de feiten naar het recht van Roemenië een vrijheidsstraf met een maximum van ten minste drie jaren gesteld.

In de tussenuitspraak van 24 november 2016 heeft de rechtbank al geoordeeld dat de lijstfeiten in redelijkheid door de uitvaardigende justitiële autoriteit zijn aangekruist, zodat onderzoek naar de dubbele strafbaarheid van de feiten achterwege moet blijven.

De rechtbank heeft de beslissing over de overlevering uitgesteld vanwege een reëel gevaar voor de opgeëiste persoon van onmenselijke of vernederende detentieomstandigheden in de uitvaardigende lidstaat. Afgezien van de detentieomstandigheden in de uitvaardigende lidstaat zijn er geen overleveringsbeletselen.

In het licht van haar uitspraak van 26 januari 2017 (ECLI:NL:RBAMS:2017:414) moet de rechtbank daarom de volgende vragen beantwoorden:

1. sluiten de door de Roemeense autoriteiten verstrekte aanvullende gegevens het geconstateerde reële gevaar voor de opgeëiste persoon uit?;

2. (indien het antwoord op vraag 1 ontkennend luidt) is de redelijke termijn waarbinnen dat reële gevaar moet worden uitgesloten overschreden?;

3. (indien het antwoord op vraag 2 bevestigend luidt) moet die overschrijding leiden tot beëindiging van de overleveringsprocedure en welke beslissing brengt een dergelijke beëindiging mee?

HEROPENT en SCHORST het onderzoek ter zitting voor onbepaalde tijd

HANDHAAFT de beslissing tot uitstel van de beslissing over de overlevering.

BEVEELT de oproeping van de opgeëiste persoon tegen een nog vast te stellen datum en tijdstip, met tijdige kennisgeving daarvan aan zijn raadsvrouw.

BEVEELT de oproeping van een tolk voor de Roemeense taal tegen de nog vast te stellen datum en het nog vast te stellen tijdstip.

Aldus gedaan door

mr. H.P. Kijlstra, voorzitter,

mrs. A.K. Glerum en M.M. Helmers, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. A.T.P. van Munster, griffier,

en uitgesproken ter openbare zitting van 25 april 2017.

De jongste rechter is buiten staat deze uitspraak mede te ondertekenen.

Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open.

1.,.-.

RECHTBANK AMSTERDAM,

INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER

Parketnummer: 13.751849-16

De raadkamer van deze rechtbank heeft kennis genomen van het op 16 december 2016 ter

griffie van deze rechtbank ingekomen verzoek tot schorsing van de overleveringsdetentie uit

hoofde van de Overleveringswet (OLW) van:

geboren te [geboorteplaats] (Roemenië), op [geboortedatum] 1970,

thans gedetineerd in het [detentieplaats] .

De rechtbank heeft acht geslagen op het dossier, waaronder de stukken die op de

overleveringsdetentie van de opgeëiste persoon betrekking hebben.

Het verzoek is behandeld in raadkamer op 23 december 2016, waar zijn gehoord de officier

van justitie en de opgeëiste persoon.

De raadsvrouw van de opgeëiste persoon, mr. T.E. Korff, heeft op voorhand laten weten niet

ter zitting te zullen verschijnen. Zij heeft verzocht het verzoek wel op 23 december 2016 te

behandelen.

De officier van justitie heeft zich verzet tegen inwilliging van het verzoek.

De rechtbank overweegt als volgt.

Bij tussenuitspraak van 24 november 2016 heeft de rechtbank de overlevering van de

opgeëiste persoon uitgesteld. Daartoe heeft zij het onderzoek voor onbepaalde tijd geschorst.

Zoals de rechtbank bij deze tussenuitspraak reeds heeft overwogen, brengt het hiervoor

bedoelde uitstel een schorsing van de beslistermijnen mee. Dit betekent dat de 90-dagen niet

verstrijkt en de overleveringsdetentie niet op grond van het verstrijken van die termijn kan

worden geschorst. Deze beslissing is in overeenstemming met hetgeen de rechtbank eerder in

soortgelijke zaken heeft beslist. De rechtbank verwijst in dit verband in het bijzonder naar

haar beslissingen van 5 april 2016 (ECLI:NL:RBAMS:2016:1995) en 28 apri1 2016 (ECLI:NL:RBAMS:2016:2630). De rechtbank ziet geen aanleiding op deze beslissingen terug

te komen.

Ook overigens acht de rechtbank geen termen aanwezig voor schorsing van de

overleveringsdetentie. De rechtbank acht het vluchtgevaar onverkort aanwezig.

Parketnummer: 13.751849-16

Wat betreft het door de raadsvrouw naar voren gebrachte punt van de voorzienbaarheid neemt

de rechtbank in aanmerking dat de overleveringsdetentie op grond van artikel 21 lid 9

alsmede artikel 64 OLW te allen tijde ambtshalve of op verzoek van de opgeëiste persoon of

diens raadsman. kan worden opgeheven dan wel geschorst.

In dit verband geldt op grond van artikel 6 van het Handvest van de grondrechten van de

Europese Unie (Handvest), dat de rechtbank de overleveringsdetentie alleen mag laten

voortduren, indien de overleveringsprocedure op voldoende voortvarende wijze is gevoerd en

de hechtenis bijgevolg niet buitensporig lang duurt (HvJ EU 16 juli 2015. C-237/15 PPU,

ECLI:EU:C:2015:474 (Francis Lanigan), punt 58). Om zulks te beoordelen moet de rechtbank

rekening houden "met alle factoren die relevant zijn om te beoordelen of de duur van de

procedure gerechtvaardigd is, met name het eventuele stilzitten van de autoriteiten van de

betrokken lidstaten en, in voorkomend geval, de mate waarin de gezochte persoon aan die

duur heeft bijgedragen. Ook de straf die tegen diezelfde persoon is uitgesproken of die hij kan

oplopen wegens de feiten die ten grondslag lagen aan de uitvaardiging van het tegen hem

gerichte Europees aanhoudingsbevel, alsook het bestaan van vluchtgevaar moeten in

aanmerking worden genomen" (HvJ EU 16 juli 2015, C-237/15 PPU, ECLI:EU:C:2015:474

(Francis Lanigan), punt 59). Bovendien moet de overleveringsdetentie het

evenredigheidsbeginsel eerbiedigen (HvJ EU 5 april 2016, C-404/15 en C-659/15 PPU,

ECLI:EU:C:2016:198 (Aranyosi en Căldăraru), punt 101). Van strijd met het bepaalde in

artikel 6 Handvest is gelet op deze factoren thans (nog) geen sprake.

De rechtbank zal het verzoek dan ook afwijzen.

[naam opgeëiste persoon] voornoemd.

Deze beslissing is genomen op 23 december 2016 door:

mr. A.K. Glerum, rechter

in tegenwoordigheid van A.E.C. Content, griffier.