2.5.1 Algemeen

De toetsing van een klacht door het EHRM aan het Verdrag, valt (inhoudelijk) uiteen in enerzijds de uitleg van verdragsvoorschriften (hierna ook: interpretatie) en anderzijds de toepassing ervan op de omstandigheden van het geval (hierna ook: toetsing).1 Dit onderscheid is niet scherp. De uitleg en toepassing van het Verdrag zijn verknochte werkzaamheden. In § 2.5.2 komen de beginselen betreffende de interpretatie van de verdragsvoorschriften aan de orde en in § 2.5.3 de beginselen die vooral betrekking hebben op de toetsing of toepassing van die voorschriften in een individueel geval.

De interpretatie van het in het geding zijnde verdragsvoorschrift kan worden afgeleid uit de algemene rechtsoverwegingen in een uitspraak. Deze overwegingen gaan vooraf aan het operatieve gedeelte van een uitspraak. Daarin zijn opgenomen de concrete rechtsoverwegingen over de toepasselijkheid van een verdragsvoorschrift in de desbetreffende zaak en, wanneer toepasselijk, ook de toetsing van de aan de klacht ten grondslag liggende omstandigheden aan dat voorschrift. Die toetsing strekt ertoe vast te stellen of de ingediende klacht al dan niet terecht is. Is die terecht, dan staat daarmee vast dat de aangeklaagde staat die partij is in het geding, de verplichting tot het waarborgen van mensenrechten niet is nagekomen.