2.6.2 Draagt de inzet van de WCAM bij aan de handhaving van de beveiligingsplicht?

Anders dan bij de collectieve actie hoeft de rechter bij een collectieve schikking niet vast te stellen of er sprake is van een normschending, schade en causaal verband. De rechter toetst immers enkel de vereisten van artikel 7:907 BW, waarbij hij onder andere kijkt of de vergoeding redelijk is. Dit betekent echter niet dat de in paragraaf 3 gesignaleerde problemen niet spelen bij het bereiken van een collectieve schikking. Als betrokkenen geen aanwijzingen hebben dat sprake is van een schending van de beveiligingsplicht en/of de aanwezigheid van daardoor opgetreden schade, dan zal het lastig zijn om de verwerkingsverantwoordelijke te overtuigen om een collectieve schikking te treffen. De verwerkingsverantwoordelijke moet immers bereid zijn om aan tafel te zitten met de belangenorganisatie(s) en om (een deel van de) schade te vergoeden. Gelet op de problemen die een betrokkene ondervindt bij het geldend maken van zijn recht, en de goede uitgangspositie van de verwerkingsverantwoordelijke, zal een collectieve schikking in het geval van een datalek niet snel voorkomen. De betrokkenen hebben een ‘stok achter de deur’ nodig om te kunnen schikken. Met andere woorden, ook de WCAM lijkt niet het wondermiddel om de problemen rond de handhaving van artikel 32 AVG op te lossen. De vraag is of de voorgestelde collectieve schadevergoedingsactie wel dat middel is.