Hof Amsterdam, 15-07-2010, nr. 23-000744-06

"hij op een of meer tijdstippen in de periode van 29 maart 2005 tot en met 06 mei 2005 te Amsterdam en/of te Diemen, althans in Nederland ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededaders voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen

en/ of

hij op een of meer tijdstippen in de periode van 29 maart 2005 tot en met 06 mei 2005 te Amsterdam en/of te Diemen, althans in Nederland ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededaders voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen

en/ of

hij op een of meer tijdstippen in de periode van 29 maart 2005 tot en met 06 mei 2005 te Amsterdam en/of te Diemen, althans in Nederland ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededaders voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen een (Grieks) paspoort te vervalsen en/of valselijk op te maken

hij op een of meer tijdstippen in de periode van 15 april 2005 tot en met 06 mei 2005 te Amsterdam en/of te Diemen, althans in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, een reisdocument, te weten een Nederlandse identiteitskaart met nummer [nummer] (ten name van [persoon B]), valselijk heeft/hebben opgemaakt of vervalst;

en/of

hij op een of meer tijdstippen in de periode van 15 april 2005 tot en met 06 mei 2005 te Amsterdam en/of te Diemen, althans in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, een reisdocument, te weten een Nederlandse identiteitskaart met nummer [nummer] (ten name van [persoon B]), in bezit heeft gehad terwijl hij/zij wist(en) en/of redelijkerwijs moest(en) vermoeden dat het vals en/of vervalst was;

hij

en/of

hij

Primair

hij op of omstreeks 28 mei 2005 te Amsterdam, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toeeigening heeft weggenomen een computertas (onder meer inhoudende een laptop en/of een paspoort en/of een bancaire kaarten en/of travellercheques en/of geld, althans een goed geheel of gedeeltelijke toebehorende aan [slachtoffer A], althans aan een ander dan de verdachte en/of zijn mededaders;

Subsidiair

hij in de periode van 28 mei 2005 tot en met 01 juni 2005 te Amsterdam een of meer travellercheques heeft verworven en/of voorhanden heeft gehad, terwijl hij ten tijde van het verwerven en/of het voorhanden hebben wist dat het een door misdrijf verkregen goed betrof;

hij op of omstreeks 01 juni 2005 te Amsterdam, in elk geval in Nederland, een of meer (blanco, gestolen) Franse paspoorten heeft verworven, voorhanden heeft gehad en/of heeft overgedragen, terwijl hij ten tijde van het verwerven of het voorhanden krijgen van die paspoorten wist dat het (een) door misdrijf verkregen goed(eren) betrof;

hij in de periode van 05 januari 2005 tot en met 01 juni 2005 te Amsterdam, althans in Nederland, heeft deelgenomen aan een organisatie, welke organisatie werd gevormd door verdachte en/of een of meer ander(en), welke organisatie tot oogmerk had het plegen van misdrijven, namelijk:

hij op een of meer tijdstippen in de periode van 05 januari 2005 tot en met 01 juni 2005 te Amsterdam, in elk geval in Nederland, als vreemdeling heeft verbleven, terwijl hij wist of ernstige reden had te vermoeden dat hij op grond van artikel 67 van de Vreemdelingenwet 2000, in elk geval op grond van enig wettelijk voorschrift, tot ongewenst vreemdeling was verklaard."

Aan de Koninklijke marechaussee zijn, onverminderd het bepaalde bij of krachtens andere wetten, de volgende politietaken opgedragen:

(...)

Art. 141 Sv (oud) luidt, voor zover hier van belang:

Art. 1 Aanwijzingsbeschikking opsporingsambtenaren Koninklijke marechaussee (Stcrt. 1994, 70), luidt, voor zover hier van belang:

Gezien de ontwikkeling van de wetgeving en gemeten aan de stand van zaken ten tijde van de ten laste gelegde periode, dus voor de genoemde wijziging van artikel 6 van de Politiewet 1993, zal het hof het door de raadsman gevoerde verweer beoordelen.

Anders dan het geval is bij de opsporingsbevoegdheid van politieambtenaren, die algemeen en onbeperkt is, is de opsporingsbevoegdheid van de militairen van de KMar weliswaar algemeen, maar niet onbeperkt: zij is gebonden aan de uitvoering van de wettelijke taken van de KMar.

Zij geldt krachtens artikel 141, onder c, Sv slechts voor de door de Minister van Justitie in overeenstemming met de Minister van Defensie te bepalen gevallen. Dit is nader uitgewerkt in de Aanwijzingsbeschikking opsporingsambtenaren KMar. De opsporingsbevoegdheid van de aangewezen militairen van de KMar is beperkt tot alle gevallen waarin zij werkzaam zijn in de uitoefening van de taken welke hun zijn opgedragen bij artikel 6 Politiewet 1993 of andere wetten (MvT, Kamerstuk 2005-2006, 30557, nr. 3).

Van oudsher behoort het tot de kerntaken van de KMar het Nederlandse grondgebied te vrijwaren van personen die niet over een geldige titel beschikken om hier te lande te verblijven. De bestrijding van mensensmokkel en daarmee gepaard gaande identiteitsfraude sluit nauw aan bij de taken die de KMar al van oudsher verricht. Mensensmokkel gaat immers altijd gepaard met illegale grensoverschrijding (MvT, Kamerstuk 2005-2006, 30557, nr. 3).

Bij de beantwoording van de vraag of sprake is van een delict met een grensoverschrijdend karakter hoeft niet van geval tot geval vast te staan dat de zaak daadwerkelijk een grensoverschrijdend aspect heeft, omdat anders een doelmatige opsporing ernstig kan worden verstoord (vgl. rechtbank Maastricht 4 maart 2003, LJN AF5177). Wel zal sprake moeten zijn van een delictsvorm die naar haar aard grensoverschrijdend is of waarbij naar algemene ervaringsregels vast staat dat de delictsvorm een grensoverschrijdend element bevat (vgl. rechtbank Maastricht 30 maart 2004, LJN AO6618, in hoger beroep bevestigd door het gerechthof 's-Hertogenbosch op 23 maart 2005).

Naar oordeel van het hof vloeit uit de aard van de tegen de verdachte gerichte verdenkingen, te weten onder meer betrokkenheid bij achtereenvolgens de vervalsing van reisdocumenten, mensensmokkel en het illegaal op het Nederlandse grondgebied verblijven, voort dat sprake is van verdenking van delicten met een grensoverschrijdend karakter. De KMar, bij uitstek de autoriteit op het gebied van dit soort delicten, heeft in casu een eigen taak, zij het dat die taak niet zelfstandig kan worden uitgeoefend, maar alleen bij wijze van assistentieverlening in samenwerking met de politie (zie ook: HR 15 juni 2010, LJN: BK 6142, HR 16 mei 2000, LJN: AA5803 en HR 28 januari 2003, LJN AE9050).

In dit kader overweegt het hof dat de start van het onderzoek is geinitieerd door het KLPD, die CIE-informatie aan het regiopolitie Amsterdam-Amstelland en de KMar heeft verstrekt.

De KMar heeft vervolgens (gezien de verdenking van de beschreven taakgerelateerde strafbare feiten) het onderzoek 'OMMEN' gestart en uitgevoerd. Voorts bevat het dossier tevens onderzoekshandelingen van de regiopolitie Amsterdam-Amstelland, zij het op onderdelen. Het hof wijst daartoe op het door de politie Amsterdam-Amstelland opgenomen proces-verbaal van aangifte van 28 mei 2005 ten aanzien van het aan de verdachte ten laste gelegde feit 4. Naar het oordeel van het hof leiden de in deze alinea weergegeven vaststellingen ertoe dat er tussen de KMar en de politie sprake is geweest van samenwerking, in de zin van assistentieverlening. Dat de KMar tijdens het onderzoek 'OMMEN' naast genoemde feiten met een grensoverschrijdend karakter andersoortige feiten in samenwerking met de regionale politie op het spoor is gekomen doet hieraan niet af.

Uit de inhoud van de stukken in het dossier, en bezien tegen de achtergrond van het hiervoor genoemde art. 6 lid 1 sub d van de Politiewet, volgt naar oordeel van het hof aldus dat de KMar ten aanzien van de onderhavige feiten bevoegd was op te treden en bij wijze van structurele assistentieverlening in samenwerking met politie onderzoek heeft mogen verrichten naar de onderhavige feiten.

Het hof verwerpt de door de raadsman ter terechtzitting in hoger beroep gevoerde verweren ten aanzien van de opsporingsbevoegdheid van de KMar.

Bewijsoverwegingen

Ten aanzien van feit 1

De raadsman heeft bepleit dat zijn client van het onder 1 tenlastegelegde dient te worden vrijgesproken. Hij heeft - kort weergegeven - aangevoerd dat niet kan worden bewezen dat zijn client het betreffende paspoort in het bezit heeft gehad en heeft geleverd, nu de inhoud van de afgeluisterde en opgenomen telefoongesprekken niet tot de conclusie dwingen dat in die gesprekken is gesproken over het onderhavige paspoort betrekking hebben en dat van mensensmokkel geen sprake is.

Naar oordeel van het hof is uit de resultaten van het onderzoek zoals daarvan blijkt uit het dossier, noch uit hetgeen is verhandeld ter terechtzittingen in eerste aanleg en in hoger beroep iets gebleken omtrent de verblijfsrechtelijke status van de toekomstige gebruiker van het paspoort. Dat de verdachte en/of zijn mededaders hebben getracht een ander behulpzaam te zijn bij het verlenen van toegang, doorreis of verblijf in Nederland of -kort gezegd- een Schengenland, terwijl die toegang, doorreis of dat verblijf wederrechtelijk was, kan daarom naar het oordeel van het hof niet worden bewezen. Een vals of vervalst paspoort kan immers ook voor andere doeleinden worden gebruikt, zodat de wederrechtelijkheid van de toegang, doorreis of dat verblijf niet enkel op die grondslag kan worden vastgesteld. Ook de voorbereidingshandelingen kunnen om diezelfde reden niet worden bewezenverklaard.

Het hof zal de verdachte ten aanzien van het onder 1, eerste en tweede alternatief ten laste gelegde, dan ook vrijspreken.

Het hof overweegt ten aanzien van het onder 1, derde alternatief ten laste gelegde, dat de inhoud van de afgeluisterde en opgenomen telefoongesprekken - zeker wanneer deze worden bezien in samenhang met de in het dossier gedane vaststellingen met betrekking tot de in de woning van een medeverdachte aangetroffen en inbeslaggenomen voorwerpen (een plastic tas met daarin een Grieks paspoort en drie losse pasfoto's, een briefje met identiteitsgegevens [persoon A] en een stuk folie met daarop geprint de identiteitsgegevens van [persoon A]) in redelijkheid geen andere conclusie toelaten dan dat de verdachte daadwerkelijk heeft gepoogd samen en in vereniging met een ander een reisdocument te vervalsen. Het hof acht hetgeen de verdachte onder 1, derde alternatief, ten laste is gelegd wettig en overtuigend bewezen.

Ten aanzien van feit 3

De raadsman heeft betoogd dat de inhoud van de afgeluisterde en opgenomen telefoongesprekken niet tot de, in de tenlastelegging opgenomen, documenten is te herleiden. Tevens heeft de raadsman betoogd dat de documenten niet afkomstig of bestemd zijn van/ voor zijn client.

Het hof overweegt als volgt.

Ten aanzien van [persoon C].

Op 6 mei 2005 is bij doorzoeking van de woning van verdachte [Medeverdachte 3] een rijbewijs, met nummer 3176398438, op naam van [persoon C] en een blanco Nederlands rijbewijs, met nummer 3322683731, in beslag genomen. Op het blanco rijbewijs was geen pasfoto aangebracht. Wel waren hierop de persoonsgegevens van [persoon C] geprint. In de in de woning in beslag genomen computer stonden persoonsgegevens van [persoon C]. Uit de inhoud van de bewijsmiddelen blijkt dat [persoon C] op 9 mei 2005 bij de politie Amsterdam aangifte heeft gedaan van verlies van een Nederlands rijbewijs, nummer 3176398438. Bij zijn verhoor door de politie op 13 en 14 juli 2005 heeft [persoon C] verklaard dat hij van [Persoon F] had gehoord dat deze een 'groot rijbewijs' voor hem kon regelen. [persoon C] heeft daartoe zijn originele rijbewijs met pasfoto's aan [Persoon F] gegeven en (valse) aangifte gedaan van vermissing van zijn rijbewijs. Uit de inhoud van de bewijsmiddelen blijkt voorts dat [Persoon F] telefonisch contact met verdachte [Medeverdachte 4] heeft gehad. Op 18 januari 2010 heeft [Medeverdachte 4] als getuige bij de rechter-commissaris verklaard dat hij wel iemand wist die een rijbewijs kon 'maken'. Hij heeft naar luid van zijn verklaring vervolgens de verdachte opgebeld en aan de verdachte geld betaald voor het vervalsen van dit rijbewijs.10

De verdachte heeft, blijkens de verslagen van afgeluisterde en opgenomen telefoongesprekken in een telefoongesprek van 4 mei 2005 (19.41 uur) op een vraag van [Medeverdachte 4] 'of er rijbewijzen van hier zijn' geantwoord dat 'er, van het allernieuwste, rijbewijzen zijn' en 'dat hij inclusief het maken hiervoor 650 euro wil hebben'. [Medeverdachte 4] heeft daarop gezegd dat het een Nederlander is.

In een telefoongesprek van 4 mei 2005 (19.52 uur) zegt [Medeverdachte 4] tegen de verdachte dat hij het 'je morgen (komt) brengen om elf uur. Hij is voor mij de aanbetaling en de foto's en zo gaan halen'. De verdachte zegt daarop even verder in het gesprek: 'Als je ze morgenochtend brengt dan heb ik het vrijdagochtend geregeld.' Waarop [Medeverdachte 4] zegt 'juist, in de ochtend kom ik ze brengen bij jou'. Op 6 mei 2005 is het rijbewijs van [persoon C] bij voornoemde doorzoeking in beslag genomen.

In een telefoongesprek tussen [Medeverdachte 4] en [Medeverdachte 6] op 7 mei 2005 zegt [Medeverdachte 4] dat hij 'in de problemen is omdat hij zich bemoeid heeft met dat ding van de auto', dat 'de Hollander hem dat ding van de auto had gegeven en die is nu weg' en dat [verdachte] hem heeft verteld dat 'toen [verdachte] het toevertrouwde van [Medeverdachte 5] ging halen, trof hij justitie daar aan'.

Het hof acht, op grond van de bewijsmiddelen en hetgeen hiervoor is verwoord, vaststaan dat de verdachte het originele, als gestolen geregistreerd staande, rijbewijs van [persoon C] aan [Medeverdachte 3] heeft geleverd teneinde dit te vervalsen. Hierdoor heeft de verdachte zich schuldig gemaakt aan hetgeen hem onder 3, eerste en tweede cumulatief, is ten laste gelegd.

Ten aanzien van [naam] en [persoon E].

Medeverdachte [Medeverdachte 3] is bij de doorzoeking van zijn woning op 6 mei 2005 op het balkon van die woning aangehouden. Op het naastgelegen balkon werd door de buren een plastic zak aangetroffen. De buurman heeft verklaard dat zijn zoontje op 6 mei 2005 de tas vanaf de linkerzijde (het hof begrijp: van de kant van het balkon van verdachte [Medeverdachte 3]) op hun balkon zag neerkomen. In de plastic zak werd een verscheurd Nederlands rijbewijs op naam van [naam] met nummer 3306517290, zonder pasfoto, aangetroffen. De pasfoto behorende bij dit rijbewijs werd los in de zak aangetroffen. [Betrokkene 1] heeft op 1 februari 2005 van diefstal van haar handtas, met daarin haar rijbewijs, aangifte gedaan. Voorts werd in de tas een verscheurd Nederlands rijbewijs op naam van [persoon E] met nummer 3322684440 aangetroffen. Dit (blanco) rijbewijs stond als gestolen geregistreerd.

Uit de inhoud van de afgeluisterde en opgenomen telefoongesprekken waaraan de verdachte op 12 en 29 mei 2005 heeft deelgenomen, derhalve na de doorzoeking van de woning van [Medeverdachte 3], blijkt dat: 'hij zelf ook veel kosten heeft en hij veel heeft verloren', 'hij bij die verdomde Irakees 2 Duitse, 3 Griekse en twee rijbewijzen had' en 'deze allemaal zijn verloren gegaan'. Voorts zegt hij dat hij aan de Irakees (het hof begrijpt: [Medeverdachte 3]) twee dingen en twee rijbewijzen is krijtgeraakt, die de Irakees voor hem zou gaan maken.

Nu de verdachte blijkens het voorgaande de beschikking heeft gehad over twee rijbewijzen op naam van anderen, namelijk [Betrokkene 1] en [persoon E], kan het niet anders zijn dan dat de verdachte heeft geweten dat deze rijbewijzen een misdadige herkomst hadden.

Uit deze feiten en omstandigheden in onderling verband en samenhang bezien leidt het hof af dat verdachte zich heeft schuldig gemaakt aan medeplegen van een poging tot valsheid in geschrift ten aanzien van het rijbewijs van [persoon C] en het medeplegen van opzetheling, meermalen gepleegd. Naar het oordeel van het hof is niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen de verdachte onder 3, eerste cumulatief onder a en b, ten aanzien van het vervalsen is ten laste gelegd. Het hof zal de verdachte ten aanzien van deze onderdelen vrijspreken.

Ten aanzien van feit 4

Naar oordeel van het hof is hetgeen aan de verdachte onder 4 primair is ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen. Blijkens achtereenvolgens hetgeen is verhandeld ter terechtzitting in eerste aanleg en de stukken in het dossier, in het bijzonder het proces-verbaal, houdende de gedetailleerde, bekennende verklaring van de verdachte, heeft de verdachte naar het oordeel van het hof zich schuldig gemaakt aan diefstal door twee of meer verenigde personen. Het hof begrijpt, op basis van deze stukken dat waar in het dossier wordt geverbaliseerd dat de diefstal 'in Amsterdam' zou hebben plaatsgevonden, dit verbeterd dient worden gelezen als 'in de trein op het station/ perron te Duivendrecht'.

Volledigheidshalve merkt het hof op dat ten aanzien van hetgeen onder 2 alternatief 5 en 7 is ten laste gelegd door de verdediging in hoger beroep geen verweer is gevoerd.

Bewezen verklaarde

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1, derde alternatief, onder 2, tweede alternatief, onder 3, eerste cumulatief onder a en tweede cumulatief, onder 4, primair, onder 5 en 7 ten laste gelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

hij op tijdstippen in de periode van 29 maart 2005 tot en met 06 mei 2005 te Diemen en/of elders in Nederland, ter uitvoering van het door verdachte en zijn mededader voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een ander, een Grieks paspoort te vervalsen

hij op tijdstippen in de periode van 15 april 2005 tot en met 06 mei 2005 te Amsterdam en/of te Diemen, een reisdocument, te weten een Nederlandse identiteitskaart met nummer [nummer] (ten name van [persoon B]), in bezit heeft gehad terwijl hij wist dat het vervalst was;

hij op tijdstippen in de periode van 04 mei 2005 tot en met 06 mei 2005 te Amsterdam en/of te Diemen, ter uitvoering van het door verdachte en zijn mededaders voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met anderen een rijbewijs met nummer 3322683731 ten behoeve van [persoon C]- zijnde een geschrift dat bestemd was om tot bewijs van enig feit te dienen - te vervalsen zulks met het oogmerk om dat geschrift als echt en onvervalst te gebruiken of door anderen te doen gebruiken

hij op een of meer tijdstippen in de periode van 09 november 2004 tot en met 06 mei 2005

te Diemen en/of elders in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,

Primair

hij op 28 mei 2005 in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toeeigening heeft weggenomen een computertas onder meer inhoudende een laptop en een paspoort en een bancaire kaarten en travellercheques en geld, toebehorende aan [slachtoffer A];

hij op 01 juni 2005 te Amsterdam, blanco, gestolen Franse paspoorten voorhanden heeft gehad, terwijl hij ten tijde van het voorhanden krijgen van die paspoorten wist dat het door misdrijf verkregen goederen betrof;

hij op tijdstippen in de periode van 05 januari 2005 tot en met 01 juni 2005 in Nederland, als vreemdeling heeft verbleven, terwijl hij wist dat hij op grond van artikel 67 van de Vreemdelingenwet 2000 tot ongewenst vreemdeling was verklaard."