3.4.5 Einde van het conservatoir beslag

Conservatoir beslag is een bewarende maatregel, die naar zijn aard een tijdelijk karakter heeft. Het beslag strekt, voor zover bedoeld ten behoeve van verhaal, naar haar aard ertoe over te gaan in een executoriaal beslag.1 Het conservatoir beslag eindigt onder meer door overgang in een executoriaal beslag of afwijzing van de vordering die aan het beslag ten grondslag is gelegd in de hoofdzaak.2 De bewaring van vermogensbestanddelen van de schuldenaar ten behoeve van verhaal door of afgifte aan de schuldeiser komt hiermee ten einde. Op enig moment zal de rechter of instantie waar de hoofdvordering aanhangig is uitspraak doen in de hoofdzaak, waarmee uitsluitsel wordt gegeven over de gegrondheid van de vordering die aan het conservatoir beslag ten grondslag ligt. Zodra de beslaglegger in de hoofdzaak een executoriale titel heeft verkregen, die vatbaar is voor tenuitvoerlegging, gaat het conservatoir beslag over in een executoriaal beslag.3 Een uitzondering hierop vormt het conservatoir beslag tot levering van onroerende zaken of vermogensrechten; deze blijven gezien hun aard liggen totdat levering heeft plaatsgevonden of tot zes maanden na het in kracht van gewijsde gaan van de beslissing in de hoofdzaak.4 De schuldeiser kan, indien de debiteur ook nadat een veroordelend vonnis is uitgesproken niet vrijwillig nakomt, zich verhalen op dan wel inbeslagname bewerkstelligen van het goed dat eerder in conservatoir beslag is genomen, om zo zijn uit het privaatrecht voortvloeiende aanspraken te verwezenlijken. Op de wijze van executie en de hieraan verbonden voorschriften zijn de regels van het executoriaal beslag van toepassing die zijn op genomen in het tweede boek, afdeling 3, Rv. De verdeling van de executieopbrengst is, behoudens executie van schepen en vliegtuigen, geregeld in de artikelen 480-490d Rv. Indien de hoofdvordering wordt afgewezen en deze uitspraak in kracht van gewijsde is gegaan, vervalt daardoor van rechtswege het gelegde conservatoire beslag.5