Rb. Zeeland-West-Brabant, 27-07-2022, nr. 9801403 CV EXPL 22-1121

De procesgang blijkt uit de volgende stukken:

a. de dagvaarding van 1 april 2022 met producties;

b. de conclusie van antwoord, met producties;

c. de brieven van de gemachtigde van eiser van 14 juni en 11 juli 2022;

d. de brief van de griffier van de rechtbank van 14 juli 2022.

Eiser (verder te noemen [eiser] ) vordert bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, gedaagde (verder te noemen [gedaagde] ) te veroordelen tot betaling van

- € 1.000,00, vermeerderd met de wettelijke handelsrente primair vanaf 6 december 2020 en subsidiair vanaf 22 december 2022 tot aan de dag van de algehele voldoening;

- een bedrag van € 150,00 aan buitengerechtelijke incassokosten;

- de proceskosten en de nakosten.

[eiser] stelt dat hij in opdracht en voor rekening van [gedaagde] schilderwerkzaamheden heeft uitgevoerd aan het [adres 2] en dat een bedrag van

€ 1.000,00 van de totale factuur ad € 3.599,00 onbetaald is gebleven. Omdat betaling ondanks sommatie is uitgebleven, is [gedaagde] naast de wettelijke handelsrente buitengerechtelijke incassokosten verschuldigd.

[gedaagde] voert als verweer dat [eiser] tekort is geschoten in de nakoming van de tussen hen gesloten overeenkomst van aanneming van werk en dat hij daarom het restantbedrag in klem heeft gezet. Volgens [gedaagde] heeft [eiser] de door hem gebouwde schuur inclusief dakwerk en schilderwerkzaamheden niet uitgevoerd conform het Bouwbesluit en de wensen van de klant. [gedaagde] stelt verder dat hij met [eiser] een mondelinge afspraak heeft gemaakt dat wanneer [eiser] zelf de werkzaamheden zou herstellen, hij het resterende bedrag zou ontvangen. Het werk is inmiddels gedeeltelijk op eigen kosten hersteld met een nieuw dak, alleen het schilderwerk moeten nog worden hersteld, aldus [gedaagde] .

De kantonrechter begrijpt het verweer van [gedaagde] dat hij de betaling van het restantbedrag heeft opgeschort, omdat [eiser] tekort is geschoten in de nakoming van de overeenkomst tot aanneming van werk, artikel 6:52 van het Burgerlijk Wetboek. Ter onderbouwing van zijn stellingen heeft [gedaagde] bij antwoord e-mailberichten voorzien van foto’s in het geding gebracht. Daaruit kan worden afgeleid dat de eigenaar van het [adres 2] ontevreden is over de verrichte werkzaamheden.

[gedaagde] is de gelegenheid gegeven om een conclusie van repliek in te dienen. In eerste instantie was uitstel verleend tot indiening van een conclusie van repliek, een tweede verzoek tot uitstel is niet gehonoreerd omdat dit verzoek niet tijdig was ingediend. De kantonrechter betreurt de oorzaak van het gevraagde uitstel, maar ziet gelet op de omstandigheden geen reden om anders te oordelen. Dit betekent dat, omdat de niet weersproken stellingen van [gedaagde] in zijn conclusie van antwoord de vordering van [eiser] voldoende weerleggen, de vordering zal worden afgewezen. De omstandigheid of [eiser] al dan niet in verzuim is geraakt is in dit kader niet van belang, gezien de uitspraak van de Hoge Raad van 8 maart 2002 (HR 08-03-2002, ECLI:NL:PHR:2002:AD7343). Indien een van partijen haar verbintenis niet nakomt, is de wederpartij bevoegd de nakoming van haar daartegenover staande verbintenis op te schorten; daartoe is geen voorafgaande ingebrekestelling vereist.

[eiser] zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de proceskosten, die aan de zijde van gedaagde worden begroot op nul nu gedaagde in persoon procedeert en gesteld noch gebleken is dat hij kosten heeft gemaakt.

De kantonrechter:

wijst de vordering af;

veroordeelt [eiser] in de kosten van dit geding, aan de zijde van gedaagde begroot op nul.

Dit vonnis is gewezen door mr. Dijkman, en in het openbaar uitgesproken op 27 juli 2022.