Hof 's-Hertogenbosch, 14-06-2023, nr. 20-001273-22

Ten aanzien van de bovenstaande partij goederen is vastgesteld dat deze allen waren voorzien van de hierboven genoemde beschermde merken en/of logo's, dan wel daarvan slechts een geringe afwijking vertonen.

De coderingen ontbreken of zijn foutief weergegeven.

De kwaliteit van de gebruikte materialen is ver beneden de kwaliteit van de originele producten. Dit heeft tot gevolg dat de producten sneller slijtage vertonen dan waarvoor de genoemde merkhouder garant staat.

De afwerking van de producten is slecht.

Ten aanzien van de verpakkingen van de producten is vastgesteld dat geen enkel product in een originele verpakking zat. Verder is de manier van verpakken niet gelijk aan de kenmerkende manier waarop de merkhouder haar producten verpakt.

Naar aanleiding van bovenstaande criteria is onomstotelijk vast komen te staan dat de aangetroffen producten niet door, dan wel in opdracht van, c.q. met toestemming van de rechthebbende zijn vervaardigd, hier te lande ingevoerd en/of in het handelsverkeer gebracht.

Daarnaast is het hof van oordeel dat het bewijsmiddel onder 3.1.3 verbetering behoeft en derhalve stelt het hof daarvoor het navolgende in de plaats:

- 3.1.3. de verklaring van de verdachte ter terechtzitting op 8 juni 2022, zakelijk weergegeven, inhoudende:

Ik heb op 27 juni 2021 bij de heer [betrokkene] (het hof begrijpt: de eigenaar) een zeecontainer gehuurd (het hof begrijpt: te Tilburg).

Aanvulling van de bewijsoverwegingen

In aanvulling op de bewijsoverwegingen van de politierechter overweegt het hof het navolgende.

Net als in eerste aanleg heeft de verdediging ter terechtzitting in hoger beroep vrijspraak bepleit. Daartoe is in de kern – kort weergegeven – aangevoerd dat er geen sprake was van een redelijk vermoeden van schuld aan enig strafbaar feit ten aanzien van de verdachte, waardoor de doorzoeking van de zeecontainer onrechtmatig was. Dit onherstelbare vormverzuim dient volgens de raadsman van de verdachte te leiden tot bewijsuitsluiting op grond van artikel 359a van het Wetboek van Strafvordering, met als gevolg dat de verdachte dient te worden vrijgesproken van hetgeen aan hem is tenlastegelegd.

Het verweer van de verdediging dat er sprake is geweest van een onrechtmatige doorzoeking gaat naar het oordeel van het hof niet op. De huurovereenkomst kantoorruimte/opslagruimte en andere bedrijfsruimte in de zin van artikel 7:230 BW (dossierpagina 24 tot en met 29), betreffende de zeecontainer aan [adres 2] , is op 27 juni 2021 getekend door [betrokkene] als verhuurder en de verdachte als huurder voor de duur van één jaar en bevat onder 11.10 de navolgende bepaling:

Verhuurder en/of alle door hem aan te wijzen personen is/zijn gerechtigd om het gehuurde op ieder onaangekondigd moment te betreden voor een controle op naleving van het omstreden gebruik.

Naar het oordeel van het hof was de verhuurder van de zeecontainer, te weten de heer [betrokkene] , op grond van deze bepaling gerechtigd om toestemming te geven aan de politie voor het betreden en controleren van de desbetreffende zeecontainer. Deze toestemming heeft de verhuurder kennelijk ongeclausuleerd gegeven aan de politie. Derhalve is het hof van oordeel dat het binnentreden, waarbij de verbalisanten de schoenen en andere artikelen aanstonds na het openen aantroffen, niet onrechtmatig heeft plaatsgevonden. Van een doorzoeking in de zin van het Wetboek van Strafvordering was geen sprake.

Ten overvloede overweegt het hof dat de vijf zeecontainers zich op een besloten erf bevonden en dat naar het oordeel van het hof een redelijk vermoeden van schuld is ontstaan nadat in één van deze vijf zeecontainers illegaal vuurwerk is aangetroffen, waardoor de daarop volgende doorzoeking van de door de verdachte gehuurde container niet onrechtmatig heeft plaatsgevonden.

Concluderend is het hof, anders dan de advocaat-generaal en de verdediging, van oordeel dat er geen sprake is van enige onrechtmatigheid die zou moeten leiden tot de vaststelling van een vormverzuim als bedoeld in artikel 359a van het Wetboek van Strafvordering, laat staan tot bewijsuitsluiting.

Het verweer van de verdediging wordt derhalve verworpen.

Het verweer van de verdediging dat stoelt op de stelling dat het tenlastegelegde niet bewezen kan worden verklaard ten aanzien van het aantal tenlastegelegde Adidas schoenen (te weten 108 paar schoenen) behoeft geen bespreking, nu de politierechter, met welke bewezenverklaring het hof zich verenigt, bewezen heeft verklaard dat de verdachte meerdere schoenen in voorraad heeft gehad.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

Het hof vult de door de politierechter aangehaalde artikelen aan met artikel 9 van het Wetboek van Strafrecht, zoals dit ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens gold dan wel ten tijde van het wijzen van dit arrest rechtens geldt.

BESLISSING

Het hof:

Bevestigt het vonnis waarvan beroep voor het overige, met inachtneming van het hiervoor overwogene.

Aldus gewezen door:

mr. A.J.A.M. Nieuwenhuizen, voorzitter,

mr. N.I.B.M. Buljevic en mr. M.J. Grapperhaus, raadsheren,

in tegenwoordigheid van mr. J. de Leijer, griffier,

en op 14 juni 2023 ter openbare terechtzitting uitgesproken.

Mr. A.J.A.M. Nieuwenhuizen is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.