Einde inhoudsopgave
De bevrijdende verjaring (R&P nr. 162) 2008/8.3.4
8.3.4 Engeland
mr. J.L. Smeehuijzen, datum 22-04-2008
- Datum
22-04-2008
- Auteur
mr. J.L. Smeehuijzen
- JCDI
JCDI:ADS366541:1
- Vakgebied(en)
Verbintenissenrecht (V)
Voetnoten
Voetnoten
Law Commission (1998), p. 11.
Recognised in the preamble to the Limitation Act 1623: 'an act for the limitation of actions and for avoiding suits in law'.
De Law Commission ontleent deze zin aan Cholmonderley v Clinton (1820) 2 Jac &W 139, 37 ER 527, 577.
Andrews CLI 1998, p. 594; Jones, CJQ 1995, p. 258.
McGee (2006), nr. 1.030; Todd (1982), p. 6; Merkin (1987), p. 4. Ook recent nog The House of Lords in de belangrijke vetjaringsuitspraak Haward v Fawcetts van 1 maart 2006: 'Statutes of limitation seek to hold a balance between two competing interests: the interests of claimants in having maximum opportunity to pursue their legal claims, and the interests of defendants in not having to defend stale proceedings.'
Het Engelse debat verschilt van het Nederlandse en Duitse, in die zin dat het algemeen rechtszekerheidsbelang net als in Nederland en Duitsland wel als verjaringsdoel wordt genoemd, maar de Engelsen zich nooit al te zeer hebben bekreund om de vraag hoe het zich in hiërarchische zin verhoudt tot andere verjaringsdoelen. Of het algemeen rechtszekerheidsbelang van hogere betekenis is, of slechts een afgeleide van de individuele rechtszekerheidsbelangen, is nauwelijks punt van discussie. Exemplarisch is misschien dat de Law Commission schrijft: "In General terms, limitation of actions is necessary in the interests of defendants and of the state"1 Over the Interests of the State staat vervolgens:
"It has been recognised that the state has an interest in a term set on possible litigation:2 Interest reipublicae ut sit finis litium, is a favorite and universal maxim. The public have a great interest, in having a known limit fixed by law to litigation, for the quiet of the community (...).3"
Ook elders zijn vergelijkbare opmerkingen gemaakt,4 maar zelden vergezeld van de in Nederland en Duitsland gehoorde toevoeging dat het algemeen belang het primaire belang zou zijn. Overigens zijn er ook publicaties en uitspraken, de meerderheid is mijn inschatting, waarin het algemene belang helemaal niet wordt genoemd en het doel van de verjaring uitsluitend in de individuele rechtsverhouding wordt gezocht.5 Wellicht heeft de egalitaire benadering van de Engelsen te maken met hun rechtscultuur, waarin het niet gebruikelijk is in abstracte argumenten naar hun gewicht te ordenen.