Einde inhoudsopgave
De cyberverzekering vanuit civielrechtelijk perspectief (O&R nr. 129) 2021/IV.3.1
IV.3.1 Methode
mr. N.M. Brouwer, datum 01-06-2021
- Datum
01-06-2021
- Auteur
mr. N.M. Brouwer
- JCDI
JCDI:ADS278814:1
- Vakgebied(en)
Informatierecht / ICT
Verzekeringsrecht / Schadeverzekering
Voetnoten
Voetnoten
Ik zie dit criterium dus niet als de feitelijke veronderstelling over het daadwerkelijke gedrag van verzekerden, maar als een normstelling. Vgl. M. Th. Beumers e.a., Aansprakelijkheidsrecht en maatmens, Deventer: Wolters Kluwer 2016, p. 7.
A. Drougkas, Commonality of Risk Assessment Language in Cyber Insurance – Study Findings, ENISA 2017, p. 22.
Cyberverzekeringen voor het hogere segment zijn in de regel maatwerk; zo ook op het gebied van acceptatie. Waar wordt gewerkt met een gestandaardiseerde aanvraag, is de doelgroep van de verzekering doorgaans het MKB(+).
CBS, Cybersecuritymonitor 2018: een verkenning van dreigingen, incidenten en maatregelen, Den Haag: CBS 2018.
Zie voor de verantwoording van de keuze van deze indicatoren CSM 2018, p. 16 en 17.
Het maatman-criterium en de daarbij aansluitende objectieve kennis van de verzekerde vormen de norm waaraan het gedrag van de verzekerde moet worden getoetst.1 In het navolgende poog ik aan deze normstelling gestalte te geven door te kijken naar de verwachtingen die de cyberverzekeraar op dit punt van haar verzekerden heeft. Aan de hand van de vragen en acceptatie-eisen in de aanvraagformulieren en zorgvuldigheidsnormen in de polisvoorwaarden kan de contractuele verplichting van de verzekerde tot op zekere hoogte concreet worden ingevuld. Daarnaast kan hieruit in meer algemene zin worden afgeleid welk kennisniveau bij een verzekerde aanwezig wordt geacht en in welke mate zij zich volgens de verzekeraar moet inspannen om schade te voorkomen en te beperken.2 De concrete informatie uit de acceptatieformulieren en polisvoorwaarden bieden daarmee algemene inzichten over de (invulling van de) zorgplicht van de verzekerde.
Voor dit artikel zijn de (gestandaardiseerde)3 aanvraagformulieren en polisvoorwaarden onderzocht van de verzekeraars die op dit moment in Nederland een cyberverzekering aanbieden. De bevindingen heb ik afgezet tegen de empirische inzichten die het Centraal Bureau voor Statistiek geeft in haar Cybersecuritymonitor 2018 (‘CSM 2018’).4 Als parameters heb ik derhalve de door het CBS samengestelde indicatoren gebruikt.5