Rb. 's-Gravenhage, 22-11-2010, nr. 378330 - KG ZA 10-1299

Pluto Sport vordert, zakelijk weergegeven:

Daartoe voert Pluto Sport het volgende aan.

Op 30 juni 2010 is Pluto Sport eigenaar geworden van de roerende zaken genoemd in de koopovereenkomst. Op die dag heeft bezitsverschaffing plaatsgevonden doordat de curator haar de sleutel van het bedrijfspand heeft gegeven.

Door een miscommunicatie met de curator, zijn de zaken na 30 september 2010 achtergebleven in de bedrijfsruimte van MarBer c.s. MarBer heeft evenwel geen enkel recht om de zaken onder zich te houden.

Pluto Sport heeft een spoedeisend belang bij de hoor haar gevorderde afgifte, aangezien zij een deel van de zaken reeds heeft doorverkocht en thans in de onmogelijkheid verkeert om deze zaken te leveren.

Pluto Sport heeft buitengerechtelijke incassokosten gemaakt teneinde MarBer c.s. te bewegen de zaken buiten rechte af te geven. Deze kosten ten bedrage van € 1.909,95 dienen door MarBer c.s. te worden vergoed.

MarBer c.s. voeren gemotiveerd verweer, dat hierna, voor zover nodig, zal worden besproken.

Partijen zijn verdeeld over de vraag of MarBer c.s. gehouden zijn de door Pluto Sport gevorderde roerende zaken (hierna: de roerende zaken) aan haar af te geven. Indien, zoals door Pluto Sport wordt gesteld doch door MarBer c.s. wordt betwist, MarBer c.s. deze zaken ten onrechte onder zich houden, is daarmee het spoedeisend belang aan de zijde van Pluto Sport gegeven.

Het verweer van MarBer c.s. valt uiteen in twee delen. In de eerste plaats hebben zij betwist dat Pluto Sport eigenaar is geworden van de door haar gevorderde zaken. Volgens MarBer c.s. is juist MarBer, als verhuurder, eigenaar geworden van de in de bedrijfsruimte achtergelaten zaken. In de tweede plaats hebben MarBer c.s. zich op het standpunt gesteld dat, zo Pluto Sport al eigenaar van alle zaken geworden is, MarBer c.s. zich kunnen beroepen op een opschortingsrecht aangezien zij een vordering op Pluto Sport hebben ter zake van schadevergoeding voor de aan de bedrijfsruimte aangerichte schade, het wegnemen van eigendommen van MarBer c.s. en/of een gebruiksvergoeding voor het gebruik van het gehuurde.

In deze procedure moet derhalve worden beoordeeld of Pluto Sport eigenaar is van de door haar gevorderde zaken en zo ja, of MarBer c.s. zich terzake op een opschortingsrecht kunnen beroepen.

MarBer c.s. hebben ter onderbouwing van hun verweer dat Pluto Sport geen eigenaar is geworden van de door haar gevorderde zaken het volgende aangevoerd: In de eerste plaats hebben zij zich op het standpunt gesteld dat niet uit de overgelegde koopovereenkomst kan worden afgeleid dat alle gevorderde zaken door Pluto Sport zijn gekocht. Ten tweede hebben zij aangevoerd dat geen sprake is van een geldige levering. In de derde plaats hebben zij zich op het standpunt gesteld dat in de koopovereenkomst sprake is van (onleesbaar gemaakte) opschortende voorwaarden en dat niet beoordeeld kan worden of aan deze voorwaarden is voldaan.

Ten slotte hebben MarBer c.s. zich op het standpunt gesteld dat zij op grond van 5:18 BW, dan wel op grond van de bij de met PCS Beheer gesloten huurovereenkomst behorende algemene voorwaarden eigenaar zijn geworden van de betreffende zaken.

Voorshands oordelend acht de voorzieningenrechter het aannemelijk dat Pluto Sport eigenaar is geworden van de door haar gevorderde zaken. Redengevend daarvoor is het volgende.

Ingevolge de artikelen 3:84 jo 3:90 BW geschiedt overdracht van roerende zaken door middel van levering krachtens een geldige titel door een beschikkingsbevoegde. De levering dient te geschieden door middel van bezitsverschaffing. Uit de overgelegde delen van de koopovereenkomst in combinatie met de faillissementsverslagen kan genoegzaam worden afgeleid dat de tussen Pluto Sport en de (beschikkingsbevoegde) curator gesloten koopovereenkomst betrekking heeft op de kantoor- en bedrijfsinventaris, alsmede de voorraden van de PCS en Sportscontrol. MarBer c.s. hebben niet weersproken dat deze zaken zich in de bedrijfsruimte bevinden. Evenmin is gesteld of gebleken dat (behoudens MarBer c.s.) een andere partij dan Pluto Sport aanspraak maakt op deze zaken.

Met betrekking tot de levering zijn Pluto Sport en de curator overeengekomen dat de levering zou geschieden door middel van bezitsverschaffing op 30 juni 2010 doordat de curator aan Pluto Sport toegang zou verschaffen tot de ruimten waar de verkochte zaken zich bevinden, zo volgt uit de koopovereenkomst. Pluto Sport heeft onweersproken gesteld dat zij na 30 juni 2010 van de curator de beschikking heeft gekregen over de sleutels van de bedrijfsruimte. Met de sleutels was zij in staat om de feitelijke macht over de zaken uit te oefenen en daardoor heeft zij het bezit gekregen van de betreffende zaken. Dat dit mogelijk in strijd is met de voorwaarden van de tussen MarBer en PCS Beheer gesloten huurovereenkomst maakt dat niet anders.

Vanaf het moment dat Pluto Sport het bezit van de zaken had, was aan alle vereisten van de artikelen 3:84 jo 3:90 BW voldaan, zodat het ervoor gehouden moet worden dat Pluto Sport op dat moment eigenaar is geworden van de door haar gekochte zaken. Dat zij later – doordat MarBer c.s. de sleutels van de bedrijfsruimte hebben vervangen – het bezit van die zaken is verloren, doet niet af aan het eerder door haar verworven eigendomsrecht.

Uit het onder 1.7 gemelde faillissementsverslag van 29 september 2010 volgt dat volgens de curator sprake is van een perfecte overeenkomst. Uit niets blijkt dat de opschortende voorwaarden van de koopovereenkomst niet zijn vervuld.

Het betoog dat MarBer c.s. op grond van 5:18 BW dan wel op grond van de bij de met PCS Beheer gesloten huurovereenkomst behorende voorwaarden eigenaar zijn geworden van de zaken, kan niet worden gevolgd.

Uit niets blijkt immers dat Pluto Sport het voor artikel 5:18 BW vereiste oogmerk had zich van de eigendom te ontdoen. MarBer c.s. kunnen terzake ook geen geslaagd beroep doen op artikel 3:35 BW, aangezien zij ook naar eigen zeggen (3.42 van hun pleitnota) ermee bekend waren dat de inventaris en handelsvoorraad zoveel mogelijk zouden worden afgevoerd. Zo zij al niet bekend waren met de tussen de curator en Pluto Sport gesloten koopovereenkomst, lag het op hun weg om, bijvoorbeeld door middel van navraag bij de curator, nader onderzoek te doen naar de status van de achtergelaten roerende zaken.

Het beroep van MarBer c.s. op de onder 1.9 genoemde ROZ-voorwaarden kan alleen al niet slagen, omdat Pluto Sport geen partij is bij de betreffende huurovereenkomst.

Slotsom van het voorgaande is dat Pluto Sport naar voorlopig oordeel heeft te gelden als eigenaar van de door haar gekochte zaken en dat zij op grond van artikel 5:2 BW bevoegd is deze op te eisen van MarBer c.s. Zoals overwogen onder 3.3 moet nu beoordeeld worden of MarBer c.s. zich terzake kunnen beroepen op een opschortingsrecht.

Voor een geslaagd beroep op een opschortingsrecht door MarBer c.s. is ingevolge artikel 6:52 BW vereist dat zij een opeisbare vordering hebben op Pluto Sport en dat tussen die vordering en de verbintenis strekkende tot afgifte van de zaken een voldoende samenhang bestaat om de opschorting te rechtvaardigen. Deze samenhang kan onder meer worden aangenomen ingeval de verbintenissen over en weer voortvloeien uit dezelfde rechtsverhouding of uit zaken die partijen regelmatig met elkaar hebben gedaan.

MarBer c.s. hebben zich op het standpunt gesteld dat zij drie vorderingen hebben op Pluto Sport. De gestelde vorderingen hebben betrekking op schade die door Pluto Sport aan de bedrijfsruimte zou zijn toegebracht, dan wel op door Pluto Sport uit de bedrijfsruimte weggenomen stellingen die door natrekking eigendom van MarBer c.s. zouden zijn geworden, dan wel op een gebruiksvergoeding die Pluto Sport verschuldigd zou zijn voor het gebruik van de bedrijfsruimte na het faillissement van PCS Beheer. Volgens MarBer c.s. bestaat de samenhang tussen de verplichting tot afgifte van de zaken en vermelde vorderingen daarin dat Pluto Sport ‘pretendeert rechtsopvolger onder algemene titel te zijn van de gebruikers van de bedrijfsruimte’.

Naar het oordeel van de voorzieningenrechter rechtvaardigt het betoog van MarBer c.s. geen beroep op een opschortingsrecht. Dienaangaande wordt als volgt overwogen.

Pluto Sport en MarBer c.s. zijn geen contractspartijen van elkaar. Dat Pluto Sport (delen van) de activa van PSC Beheer heeft overgenomen – en daarmee rechtsopvolger onder bijzondere titel is – maakt dat niet anders. Ook indien moet worden aangenomen dat Pluto Sport gebruik heeft gemaakt van de bedrijfsruimte, betekent dat niet dat zij moet worden beschouwd als contractspartij van MarBer c.s. De vorderingen van partijen over en weer moeten dan ook allemaal geacht worden te zijn gebaseerd op afzonderlijke onrechtmatige daden. Dit betekent dat de vorderingen van partijen over en weer niet voortvloeien uit dezelfde rechtsverhouding of uit zaken die partijen eerder met elkaar gedaan hebben. De voor opschorting vereiste samenhang moet dan ook afwezig worden geacht.

Daar komt bij dat getwijfeld moet worden aan het bestaan van de door MarBer c.s. gestelde vorderingen. Voor de schade die is ontstaan door het verwijderen en afvoeren van de stellingen geldt het volgende. Volgens partijen zijn deze stellingen, zoals volgt uit het faillissementsverslag van 5 augustus 2010, met instemming van de curator verwijderd en verkocht aan ‘derden’. De betreffende derden worden door beide partijen omschreven als ‘Polen’. Zonder nadere toelichting – die ontbreekt – valt niet in te zien waarom Pluto Sport aansprakelijk kan worden gehouden voor de schade die zou zijn ontstaan door het verwijderen van de stellingen.

Met betrekking tot de vordering terzake de gebruiksvergoeding voor de bedrijfsruimte wordt als volgt overwogen. Indien Pluto Sport al een vergoeding verschuldigd zou zijn, zou zij die verschuldigd zijn aan de curator, die ingevolge de huurovereenkomst de beschikking had over de bedrijfsruimte. Indien MarBer c.s. meent dat de curator wanprestatie heeft gepleegd doordat hij het gehuurde aan Pluto Sport in gebruik heeft gegeven, dienen zij voor de daardoor geleden schade de curator aan te spreken. Anders dan MarBer c.s. kennelijk menen, is geen sprake van onrechtmatig handelen aan de zijde van Pluto Sport op de enkele grond dat zij kennis had van de (vermeende) wanprestatie van de curator.

Slotsom van het voorgaande is dat MarBer c.s. zich ter zake van de door Pluto Sport gevorderde afgifte niet op een opschortingsrecht kan beroepen. De gevorderde afgifte zal derhalve – met inachtneming van het navolgende – worden toegewezen.

Pluto Sport heeft het verweer van MarBer c.s. dat de gevorderde afgifte van ‘Aantal Stoelen’ en ‘Kantoorartikelen’ onvoldoende bepaalbaar is, onweersproken gelaten. Nu niet kan worden vastgesteld om welke zaken het gaat, zal dit deel van de vordering worden afgewezen.

Oplegging van een dwangsom, als stimulans tot nakoming van de te geven beslissing, is aangewezen. De op te leggen dwangsom zal worden gematigd en gemaximeerd. Voorts zal worden bepaald dat de op te leggen dwangsom vatbaar is voor matiging door de rechter, voor zover handhaving daarvan naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn, mede in aanmerking genomen de mate waarin aan de veroordeling is voldaan, de ernst van de overtreding en de mate van verwijtbaarheid daarvan.

MarBer c.s. hebben geen zelfstandig verweer gevoerd tegen de medegevorderde buitengerechtelijke incassokosten. Deze kosten zullen daarom, nu aannemelijk is dat buitengerechtelijke incassokosten zijn gemaakt, worden toegewezen, zij het dat deze worden gematigd tot het in lijn met Rapport Voorwerk II redelijk te achten bedrag van € 904,-. Het gevorderde bedrag is immers niet anders onderbouwd dan met de stelling dat het gaat om door een advocaat in rekening gebrachte kosten. Elke specificatie terzake ontbreekt.

MarBer c.s. zullen, als de in overwegende mate in het ongelijk gestelde partij, worden veroordeeld in de kosten van dit geding, alsmede (deels voorwaardelijk) in de nakosten.

De voorzieningenrechter: