I.2 Centrale onderzoeksvraag, deelvragen en methodologie

In de vorige paragraaf heb ik niet alleen de academische stand van zaken weergegeven, maar heb ik ook geëxtrapoleerd naar de vragen die leven op de (cyber)verzekeringsmarkt. Daaruit volgt dat de markt op verschillende vlakken een grote potentie ziet voor cyberverzekeringen, maar dat er knelpunten worden ervaren bij de (verdere) ontwikkeling daarvan. Verzekeringnemers vragen zich bijvoorbeeld af welke dekking de cyberverzekering precies biedt bij schade.1 Verzekeraars worstelen met de vraag waar de grenzen van de verzekerbaarheid van cyberrisico’s liggen, bijvoorbeeld gelet op het systemische karakter.2 Vanuit een technisch-economische hoek klinkt de vraag in hoeverre de cyberverzekering ook leidt tot een betere cybersecurity3 en vanuit beleidskant de vraag of en in welke mate overheidsinterventie wenselijk is.4

Al deze kwesties hebben vanuit verschillende perspectieven betrekking op de functie van deze verzekering. Deze vragen zijn vanuit uiteenlopende invalshoeken en methoden te bestuderen, bijvoorbeeld door middel van sociologisch, economisch, technisch, gedragswetenschappelijk, beleidsevaluatief of empirisch onderzoek. Die benaderingen zijn allemaal valide, maar het is dan wel noodzakelijk om de specifieke aard, inhoud en werking van de cyberverzekering te doorgronden. Iedere verzekering, dus ook de cyberverzekering, is een juridische constructie, namelijk een overeenkomst. Een juridische analyse van deze constructie leidt tot een beter begrip van de cyberverzekering en de betekenis die daarvan uitgaat. Dit onderzoek behelst deze juridische analyse en leidt daarmee tot de voldoende onderzoeksvraag:

Hoe functioneert de cyberverzekering op de Nederlandse markt, bezien vanuit de geldende (juridische) kaders, de inhoud van de cyberverzekering en de verantwoordelijkheden van de actoren die op de verzekeringsmarkt opereren?

In de volgende paragrafen werk ik deze vraag en de deelvragen nader uit. Tevens ga ik in op de gebruikte methodologie.