F.W. Bleichrodt, Over burgers en opsporing (oratie Rotterdam), Deventer: Kluwer 2010

‘In de kern gaat ons Wetboek van Strafvordering uit van een dichotomie: het openbaar ministerie en onder zijn gezag ressorterende opsporingsambtenaren versus de burger in zijn hoedanigheid van verdachte.’2 Deze dichotomie maskeert de belangrijke rol die de burger speelt in het strafproces. Niet alleen als aangever of als getuige, maar onder andere ook als anonieme tipgever, als private speurneus, als degene die onder omstandigheden verdachten mag aanhouden, als informant, als infiltrant en als klokkenluider. Kortom: ‘een kleurrijk gezelschap, dat zich uitstrekt van de oplettende, gezagsgetrouwe deelnemer aan Burgernet tot de voormalige huurmoordenaar die zich tot de ... Verder lezen? Log in om dit document te bekijken.Verder lezen?