5.1.2.c.0 Inleiding

488. Keren wij, na deze korte schets van het model van Von Savigny, terug naar de vraag waarom het Savigniaanse denken ons belemmert om de conflictregel in het beginsel van nationale behandeling te onderkennen.1 Het is duidelijk dat het gaat om twee verschillende conflictenrechtelijke systemen, met verschillende grondslagen en verschillende methodes. Maar wat is nu precies de oorzaak van de begripsverduistering, van ons huidige onbegrip van de conflictregel in het beginsel van nationale behandeling?

489. Welnu, de crux is dat het Savigniaanse denken ons belemmert om het rechtsvacuilm in de toestand van rechteloosheid te onderkennen — en wie het rechtsvacuüm niet onderkent, begrijpt als gezegd de conflictregel in het beginsel van nationale behandeling niet.2

490. Waarom zien wij het rechtsvacuüm niet meer? Kort gezegd spelen twee kwesties ons parten: dat is ten eerste de onbestaanbaarheid van een rechtsvacuüm in het Savigniaanse universum (par. (i)), en ten tweede de kwalificatie van de beperking tot nationale werken of auteurs (par. (ii)). Bovendien zijn wij vervreemd geraakt van het formele-territorialiteitsbeginsel (par. (iii)). Ziedaar de drie eerdergenoemde, essentiële elementen uit de statutistische denkwereld.3 Deze kwesties liggen niet aan de oppervlakte. Om ons onbegrip te begrijpen moeten wij diep doordringen in de Savigniaanse denkwereld.