Rb. Amsterdam, 31-03-2010, nr. 13/993052-09 (PROMIS)

Op grond van het dossier gaat de rechtbank van de volgende feiten uit:

De officier van justitie acht het aan verdachte ten laste gelegde feit bewezen en voert hiertoe het volgende aan.

Voor de bewezenverklaring geldt de uitspraak van het Hof van Justitie van de Europese Ge-meenschappen van 23 december 2009 in de zaak Spector Photo Group NV (hierna de zaak Spector Photo) als uitgangspunt. Daarin wordt Richtlijn 2003/6/EG van het Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (hier-na aangeduid als de Europese Richtlijn), waarin de lidstaten is opgedragen gebruik van voor-wetenschap te verbieden, nader uitgelegd.

Gelet op de bewijsmiddelen, zoals deze uit het dossier naar voren komen, is verdachte vóór 18 december 2006 op de hoogte geweest van het voornemen van Parcom de aandelen Qurius van PTV en AAC aan te kopen. In het bijzonder blijkt dit uit een e-mail van 13 november 2006 van [persoon 1], directeur van Watermark, gericht aan [persoon 2], directeur van Qurius en verdachte, waarin, kort gezegd, staat dat Parcom overweegt deze aandelen over te nemen, het-geen goed zou zijn voor Qurius. Deze informatie kan als koersgevoelige informatie worden aangemerkt, aangezien een redelijk handelend belegger hiervan waarschijnlijk gebruik zal maken om er zijn beleggingsbeslissing op te baseren. Deze informatie verschaft een ingewijde die daarover beschikt, een voordeel in vergelijking met andere beleggers die daarvan niet op de hoogte zijn.

Dat de informatie waarover de verdachte beschikte, koersgevoelig was, vindt ook steun in de omstandigheid dat na de publicatie door Qurius op 3 januari 2007 van het persbericht dat Parcom een belang van ongeveer 20% in Qurius had genomen, de slotkoers van het aandeel Quri-us op die datum 14, 6% hoger lag dan de dag daarvoor.

Bij de bepaling wanneer de koersgevoelige informatie openbaar is gemaakt, dient 3 januari 2007 als uitgangspunt te worden genomen en niet de vermelding in het register van de AFM op 28 december 2006, omdat het grote publiek in het algemeen dit register op de website van de AFM niet zal raadplegen.

Ten slotte kan de rechtbank bewezen verklaren dat verdachte gebruik heeft gemaakt van zijn voorwetenschap, omdat op de wijze waarop de verdachte heeft gehandeld, geen sprake was van een gelijkheid onder de verschillende marktdeelnemers, aldus de officier van justitie.

De verdediging voert het volgende verweer.

Uit strafdossier valt niet op te maken dat verdachte voor 18 december 2006 wist dat Parcom ongeveer 10% van de aandelen Qurius van PTV en ongeveer 10 % van de aandelen Qurius van AAC zou overnemen. De investmanagers van Parcom besloten pas op 18 december 2006 intern dat zij interesse in deze aandelen hadden. In het dossier bevindt zich geen bewijs voor de stelling dat verdachte hierover werd geïnformeerd, voordat hij op 18 december 2006 aandelen Qurius aankocht.

Bovendien was op het moment van de aankoop van aandelen Qurius door verdachte niet duidelijk hoe groot het over te nemen belang in Qurius zou zijn en bestond de mogelijkheid dat de deal niet zou doorgaan. Pas op 21 december 2006 bracht Parcom een bieding op alle Quriusaandelen van PTV en AAC uit en op 22 december 2006 werd de overeenkomst tussen partijen tot overdracht van de aandelen aan Parcom ondertekend.

Het op 3 januari 2007 door Qurius uitgegeven persbericht met als kop ‘Parcom neemt 21% belang in Qurius’ kan niet als tijdstip gelden dat de informatie over de overname door Parcom openbaar is gemaakt. Op 28 december 2006 was deze informatie immers al openbaar door de melding van de overname bij de AFM en de opname daarvan in het voor het publiek toegan-kelijke register op de website van de AFM.

De informatie zelf was ook niet koersgevoelig. Door de verschuiving van twee aandelenpak-ketten van 10% van PTV en AAC naar één aandelenpakket van 20% in handen van Parcom werd de zogenaamde ‘free float’, te weten het aantal voor de handel beschikbare aandelen, immers niet beïnvloed. Ook de hoedanigheid van de nieuwe aandeelhouder verschilde niet wezenlijk van die van de voorgangers, omdat het in alle drie gevallen ging om investeringsmaatschappijen die aan grote banken zijn gelieerd.

Het door Qurius op 3 januari 2007 uitgegeven persbericht was slechts bedoeld om reclame te maken voor het aandeel Qurius; op deze wijze kon worden getoond dat een grote partij als Parcom vertrouwen in dit aandeel had.

Ten slotte blijkt uit de uitspraak van het HJEG in de zaak Spector Photo dat bij gebleken bekendheid met informatie die voorwetenschap inhoudt, verondersteld kan worden dat deze ook is gebruikt, indien een of meer transacties zijn verricht. Dit bewijsvermoeden dient echter te wijken, indien aannemelijk kan worden gemaakt dat het in het concrete geval anders is.

Verdachte kan dit bewijsvermoeden ontkrachten, aangezien hij intern open is geweest over de redenen waarom hij aandelen Qurius wilde bijkopen. Hij heeft in interne e-mails laten weten dat door de fusie van Qurius met Watermark in verband met de 5% norm van het aanmerkelijk belang meer ruimte in zijn aandelenportefeuille was ontstaan. Bovendien wilde hij met zijn aankoop een signaal geven dat hij na de overname met Watermark vertrouwen in het aan-deel Qurius had. Voorts kon hij ook geen significant voordeel behalen, nu hij gebonden was aan een lock up-afspraak die hem verhinderde de aangekochte aandelen binnen zes maanden na aankoop te verkopen. Na zo'n lange periode sorteerde de voorwetenschap dus geen effect meer, aldus de verdediging.