2.8.1.2 Zekerheidsrechten bevorderen de verstrekking van (leveranciers-)krediet

Nationale wetgevers en ontwerpers van modelwetten nemen aan dat de verstrekking van krediet wordt gefaciliteerd en bevorderd door kredietverstrekkers de mogelijkheid te bieden om zekerheid te verkrijgen. Op deze wijze verkleinen zij het risico dat het verstrekte krediet niet wordt terugbetaald. De kredietverstrekker kan zich met voorrang vóór andere schuldeisers verhalen op het vermogen van de kredietnemer indien deze tekortschiet in zijn terugbetalingsverplichting. Hierdoor is de kredietverstrekker veelal eerder bereid om krediet te verstrekken, is het kredietbedrag hoger en/of de kosten voor het krediet lager.1 Dit heeft uiteindelijk positieve gevolgen voor de economische groei. Zo merkt McCormack op:

De veronderstelling dat zekerheid de kredietverstrekking bevordert, vormt voor wetgevers en rechters een rechtvaardiging voor het bestaan van zekerheidsrechten in een rechtsstelsel of modelwet. De Pandwet in het Belgische recht is een recent voorbeeld van een nationale wet waarbij aangenomen wordt dat het vernieuwde adequate zekerhedenrecht de kredietverlening bevordert en bijdraagt aan economische groei.3 De vele internationale modelwetten en studies illustreren tevens een verondersteld verband tussen zekerheid en kredietverstrekking.4

Ook de Nederlandse wetgever en Hoge Raad lijken van deze veronderstelling uit te gaan.5 Zo overweegt de Hoge Raad in het arrest Dix q.q./ING dat de aanvaarding van de verzamelpandakteconstructie leidt tot meer zekerheid voor banken, hetgeen de financiering van bedrijven door deze banken bevordert. Er wordt meer of goedkoper krediet verstrekt en er is minder snel aanleiding om de financiering te stoppen als het slechter gaat met het bedrijf van de kredietnemer.6

De veronderstelling dat zekerheid leidt tot de bevordering van kredietverstrekking geldt eveneens voor leverancierskrediet. Bijzonder aan de toekenning van zekerheid voor leverancierskrediet is dat aan dit zekerheidsrecht voorrang wordt verbonden, zodat de leverancier een eerste (en enige) zekerheidsrecht verkrijgt op de zaken. Het zekerheidsrecht heeft geen lagere rang dan een (eerder gevestigd) zekerheidsrecht ten gunste van een andere schuldeiser.7 Wetgevers en ontwerpers van modelwetten nemen namelijk aan dat de leverancier geen of minder krediet verstrekt als hij een tweederangs zekerheidsrecht verkrijgt.8 Om de verstrekking van leverancierskrediet te faciliteren, verkrijgt het zekerheidsrecht daarom voorrang vóór andere zekerheidsrechten.